Złomisty Wierch

Złomisty Wierch to dwa zalesione wierzchołki w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim, oddalone od siebie o ok. 700 m. Wyższy, Złomisty Wierch Północny (1224 m), jest drugim co do wysokości szczytem całego Beskidu Sądeckiego po Radziejowej. Niższy Złomisty Wierch Południowy ma 1215 m. Przez wierzchołki biegnie granica między miejscowościami Jaworki (powiat nowotarski) i Roztoka Ryterska (powiat nowosądecki) w województwie małopolskim; najbliższe przysiółki leżą 4–5 km dalej w dolinach.

Wierzchołek północny leży między Wielką Prehybą (1191 m) a Złomistym Wierchem Południowym; jego wschodni stok opada w widły źródłowych cieków potoku Lajpcyk, zachodni do Starego Potoku. Wierzchołek południowy jest zwornikiem: na południe, do doliny Grajcarka, odbiega od niego grzbiet ze stokiem Kotelnice i szczytem Świniarki, a na wschód grań biegnie ku Bukowinkom (1209 m). Ze stoków wierzchołka południowego wypływają trzy potoki, m.in. Czarna Woda i Średni Potok.

Jak dojść / szlaki

• Czerwony Główny Szlak Beskidzki (GSB): Rytro — Niemcowa — Radziejowa — Złomisty Wierch Południowy i Północny — Prehyba — Krościenko. Tym odcinkiem biegną też europejski szlak E3 i Międzynarodowy Górski Szlak Przyjaźni Eisenach – Budapeszt.
• Równolegle północnymi stokami pasma biegnie leśna Ścieżka Teodora.
• Zimą z Prehyby do Rytra prowadzi czerwony szlak narciarski — trasą dawnego zielonego szlaku pieszego, który schodził spod wierzchołka na Halę Konieczną.

Źródła nie podają oficjalnego czasu przejścia na sam Złomisty Wierch; najbliższe punkty odniesienia na grani to Prehyba ze schroniskiem i Radziejowa.

Widok ze szczytu

Cały masyw Złomistych Wierchów porasta las. Przed laty masowy pojaw zasnui wysokogórskiej ogołocił z drzew znaczne części Pasma Radziejowej, a grzbiet od Prehyby po Wielki Rogacz stał się bezleśny i widokowy. Las jednak odradza się i widoki są już mocno ograniczone.

Nazwa i historia

Nitribitt i Hetper w przewodniku z 1929 roku podają dla niższego, południowego wierzchołka nazwę Złamany Wierch — prawdopodobnie dlatego, że główny grzbiet zakręca na nim. Wyższy, północny wierzchołek nie miał nazwy; okoliczna ludność widocznie nie potrzebowała go nazywać. Ponieważ jednak jest to drugi co do wysokości szczyt Beskidu Sądeckiego, na mapach wprowadzono nazwę dla obu wierzchołków, rozróżniając je na północny i południowy. Ok. 50 m od szlaku przy wierzchołku południowym odchodzi na południe dróżka do zarastającej polany Młaki; dawniej była tam smolarnia, w czasie II wojny światowej wykorzystywana przez partyzantów jako kwatera.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

To zalesiony grzbiet bez skał, dostępny przez cały rok, ale oddalony od wsi; wody na grani prawie nie ma, a zimą szlak zasypuje śnieg. Południowe stoki przecina gęsta sieć dróg leśnych, którymi zwożono drewno z obumarłego lasu — we mgle trzymaj się znaków. W Beskidach pomocy udziela GOPR: 985 lub +48 601 100 300 oraz 112.

Zdjęcia: Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.