Vyzhnytsia

Nazwa centrum dzielnicy Bukowina budzi wiele kontrowersji. To tutaj zaczynają się Karpaty, a w XII wieku za panowania księcia Jarosława Osmomysła zbudowano twierdzę. Była otoczona wieżami z wartownikami na straży. W 1259 r. wojska mongolsko-tatarskie pod dowództwem Burundaja przybyły do Bukowiny i zniszczyły wszystkie fortyfikacje, w tym miasto na Czeremoszu (Wysznyci). Ocalała jedna wieża, która nadała osadzie nową nazwę. Legendy głoszą, że Wysznica pochodzi od drzewa wiśniowego, którego jest tu pod dostatkiem; od wozu i wagi, które kojarzą się z handlem; od wysokości, stąd Wysznica, Woznica, Waznica, Weznica, Wysznija.

W XVIII wieku Wysznica była jedną z najbardziej zaludnionych osad na Bukowinie. Oprócz Ukraińców mieszkali tu Ormianie i Żydzi. Ci ostatni zajmowali się rzemiosłem i handlem, a w 1767 r. mołdawski właściciel wydał przywilej na prawo do miasta handlowego. Kiedy monarchia austriacka doszła do władzy pod koniec XVIII wieku, nastąpiły znaczące zmiany. Pańszczyzna została zastąpiona pańszczyzną, rozpoczął się rozpad społeczności wiejskiej, założono prawosławną fundację religijną, rozpoczęto spływ drewna rzeką Czeremosz, zezwolono na import alkoholu, wprowadzono nowe podatki, wprowadzono sadzenie ziemniaków, sadzono ogrody, budowano kościoły i szkoły. Ucisk miejscowej ludności doprowadził do pisania skarg, udziału w ruchu opryszków kierowanym przez Myrona Sztoliuka (1817-1830) i powstania chłopskiego kierowanego przez austriackiego posła Lukiana Kobyłeckiego w 1848 r., które doprowadziło do zniesienia pańszczyzny i wielu obowiązków pańskich.

Wielki wkład w rozwój Wyżyn wnieśli austriacki poseł Mykoła Wasylko i burmistrz Mark Vogel na początku XX w. Przed I wojną światową udało im się zorganizować budowę elektrowni, szpitala, kanalizacji, bursy dla gimnazjalistów, gimnazjum, szkoły tokarstwa, rzeźbiarstwa i metaloplastyki (obecnie Wyższa Szkoła Sztuki Użytkowej), szkoły, utwardzonych dróg i stacji kolejowej. Ciekawy był skład etniczny miasta w 1900 r.: mieszkało tu 199 Ukraińców, 3977 Żydów oraz 270 Polaków i Niemców. To właśnie z tym regionem wiąże się 7 lat życia jasnowidza, jednego z założycieli religijnego ruchu chasydyzmu, Baal Szem Towa. To tutaj Besht otrzymał inspirację do wielkich czynów, które są dziś kontynuowane przez tysiące chasydzkich wspólnot religijnych w wielu krajach. W wiosce Vyzhentsi, niedaleko Vyzhnytsia, zachowała się jego łaźnia, a Żydzi z USA, Austrii, Węgier, Izraela, Szwajcarii i innych krajów przyjeżdżają nad górską rzekę po życiodajną wodę. W Wyżnicy istniała szkoła rabinów (kapłanów) i 11 synagog. W 1902 r. odbył się kongres chasydów, w którym wzięło udział wielu przedstawicieli narodowości żydowskiej z wielu krajów.

Wysznica jest miejscem narodzin słynnego zespołu wokalnego Smerichka, którego soliści Nazariy Yaremchuk i Vasyl Zinkevych po raz pierwszy wykonali "Czerwoną Rutę". W mieście znajduje się muzeum-osiedle N. Jaremczuka.

• Kościół św. Dymitra (XIX w.);
• Kościół św. Mikołaja (koniec XIX w.);
• Piotra i Pawła (XIX w.);
• Synagoga (XIX w.);
• Dworzec kolejowy w Wyżynach, z czasów austriackich;
• Ratusz (budynek rady miejskiej, początek XX w.);
• Dom Moskwy-Gołoty (ul. Myr 13).
• Zabytki: Łukian Kobyłecki i tablica pamiątkowa Iwana Mykołajczuka (na budynku kina im. Tarasa Szewczenki).

• Muzeum-państwo Nazarija Jaremczuka w miejscowej szkole z internatem (ul. Myr);
• Muzeum poety Mykoły Marfijowycza;
• Muzeum Wyższej Szkoły Sztuki Stosowanej im. W. Szczerbaka (ul. Ukraińska 76).

Vyzhnytsia (węg. Wiznitz, rum. Vijnita, ang. Viznits) - miasto, centrum obwodu czerniowieckiego, na prawym bukowińskim brzegu Czeremoszu, 56 km od Czerniowiec. Nie wiadomo na pewno, kiedy Wiżnice zostały założone. Według jednej z wersji, miasto jako osada nad Czeremoszem zostało po raz pierwszy wspomniane w kronikach w 1158 roku. Według innej, pierwsza wzmianka o mieście znajduje się w mołdawskiej kronice z 1501 roku. Po podboju księstwa mołdawskiego przez Portę Osmańską, w latach 1514-1574 było ono pod panowaniem Turków. Następnie, w księstwie mołdawskim, które było wasalem Turcji, aż do 1774 r., społeczność żydowska Wyżyna była częścią Imperium Tureckiego.