Zamek Pniv

Zamek w Pniowie jest jednym z unikalnych zabytków historycznych Ukrainy. W swojej historii odegrał ważną rolę w wydarzeniach, które miały miejsce na ziemiach Prykarpacia. Zamek w Pniowie jest najbardziej zapadającym w pamięć budynkiem spośród wszystkich zabytków Nadwórnej. Jest to budynek, w którym przeszłość konfrontuje się z teraźniejszością, gdzie duch historii żyje w murach, pochłaniając legendy i tajemnice nie tylko zamku Pniów, ale także całej wioski Pniów. Zamek Pniów przeszedł długą i trudną drogę od przeszłości do teraźniejszości i częściowo udało mu się zachować swoją potęgę i niewzruszoność.

Zamek w Pniowie pojawił się tutaj w okresie upadku Księstwa Galicyjsko-Wołyńskiego. Korzystając z tego, polscy magnaci zaczęli aktywnie przejmować ziemie Prykarpacia. W ten sposób w XVI wieku u podnóża Stargoru pojawił się zamek w Pniowie. Został zbudowany przez polskich panów feudalnych węgierskiego pochodzenia - Kuropatwów. Zamek pełnił jednocześnie kilka ważnych funkcji.

Z jego powstaniem związane jest pochodzenie lokalnej osady Nadvirna. Zamek znajdował się w bardzo dogodnym miejscu. Przechodził przez niego jeden z największych szlaków handlowych. Nieco później powstał tu urząd celny. Miejsce to zaczęło przyciągać kupców i rzemieślników, którzy osiedlali się w pobliżu grodu. W osadzie zaczęli też mieszkać niektórzy słudzy twierdzy.

W tym czasie zamek w Pniowie był najbardziej ufortyfikowanym budynkiem w Ukrainie. Pełnił funkcję obronną, wszystko było przemyślane w najdrobniejszych szczegółach. Grube mury były połączone mocnymi wysokimi wieżami, które nieznacznie wystawały ze wspólnego elementu konstrukcji. Ułatwiało to obserwację i ostrzał ze wszystkich kierunków prowadzących do zamku. Wejścia strzegła ogromna sztuczna fosa z wodą. Z drugiej strony zamek był niezawodnie strzeżony przez klify górskie. Mury zamku były wykonane z szarego ciosanego kamienia, a w niektórych miejscach użyto czerwonej cegły. Zamek wielokrotnie przeżywał ciężkie oblężenia Kozaków i Turków.

W XIX wieku, po serii zniszczeń, zamek stracił swoje pierwotne znaczenie. Mieszkańcy zaczęli rozbierać mury zamku w poszukiwaniu materiałów budowlanych. Do dziś dobrze zachowała się jedynie północna ściana zamku. Zachowały się na niej ślady oryginalnego tynku. Zachowało się kilka wież i podziemne kazamaty. Poznawanie historii z pomocą takich żywych przewodników po przeszłości jest bardzo interesujące i fascynujące.