Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego, Nadvirna

Zakwaterowanie w pobliżu

Najwcześniejsza wzmianka o kościele w Nadwirnej pochodzi z 1644 roku. W tym czasie kościół był nazywany kościołem Narodzenia Pańskiego. 36 lat później w mieście były już dwa kościoły, a na początku XVIII wieku odnotowano trzy świątynie.

Obecny drewniany kościół Wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny został zbudowany przez mistrza Mychajło Momota w 1835 roku. Został poświęcony w 1840 roku. Był filią kościoła parafialnego Zwiastowania NMP w Nadwirnej. Po 1989 r. został ponownie poświęcony przez wspólnotę UGCC pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Prawdopodobnie w drugiej połowie 2010 r. przeprowadzono gruntowną renowację zewnętrzną.

Niewiele osób wie, że kościół ten pochodzi z miejscowości Manyava, gdzie był głównym kościołem klasztornym i był pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Jednak po zamknięciu klasztoru w Maniawie w 1785 r. został on rozebrany i przeniesiony do Nadwirnej, gdzie został odbudowany w 1793 r. i od tego czasu nosi nazwę kościoła Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny.

Kościół przeszedł jeszcze dwie przebudowy. W 1840 r. został nieznacznie przebudowany. Podczas I wojny światowej kościół spłonął. Wkrótce przywrócono mu pierwotny wygląd. Drewniany kościół ze spadzistym dachem pokrytym blachą i dużą kopułą jest przykładem huculskiej architektury ludowej.

Cerkiew znajduje się w centrum miasta, w pobliżu ulicy Księżnej Olgi. Jest to jednopiętrowy kościół huculski z ołtarzem skierowanym na północny wschód. Ma tylko jedną dobudówkę - zakrystię przy wschodniej ścianie ołtarza.

Niesamowite jest to, że przed ostatnim remontem kościół nie miał żadnych nowoczesnych materiałów - ściany nad prezbiterium i ławki były pokryte gontem. Teraz ściany zewnętrzne pokryte są bloczkami (fałszywe drewno), okna są plastikowe, a szczyt, dachy i dach pokryte są błyszczącą cyną.

Na progu jednych z drzwi wejściowych do kościoła zachowały się starożytne rzeźbione napisy. Na południowy zachód od kościoła stoi drewniana dzwonnica, której ściany drugiej i trzeciej kondygnacji pokryto gontem.

Podczas I wojny światowej w 1914 r. kościół spłonął, ale później został odbudowany w pierwotnej formie. W 1930 r., z nieznanych powodów, kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny powrócił do swojej pierwotnej nazwy - kościół Podwyższenia Krzyża Świętego.

Budynek ten stanowi unikalny przykład huculskiej architektury ludowej i dlatego ma wartość historyczną. Przez długi czas zaspokajał duchowe potrzeby mieszkańców, a obecnie jest ponownie rekonstruowany.

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego należy do UGCC i jest otwarty dla parafian.