Szypynci

Legenda o pochodzeniu nazwy wsi Shypyntsi mówi o moczarach i małych jeziorach, które powstały w wyniku topnienia śniegu i ulewnych deszczy. Zbiorniki te nie wysychały nawet w upalne lato, a woda była podgrzewana tak, że jeziora syczały. Jedno z tych torfowisk nazywane jest Okrągłym Bagnem. Mówi się, że nie ma ono dna, a w dawnych czasach na jego terenie znajdowała się osada, której rozwiązli mieszkańcy bawili się i pili wino nawet podczas Wielkiego Postu. Za to wioska i jej mieszkańcy zostali pochłonięci przez bezdenne jezioro. Mieszkańcy Shypyntsi wierzą, że nadejdzie czas, kiedy jezioro zniknie, a wioska się wyłoni.

Shypyntsi to wieś położona w dzielnicy Kitsman w obwodzie czerniowieckim. Odległość do Czerniowiec wynosi 18 km. Populacja wynosi 3067 mieszkańców. Najstarszą osadą rejonu kiczmańskiego jest wieś Shypyntsi, założona w latach 1359-1436. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z połowy XIV w. W 1359 r. polski kronikarz J. Dłogusz wspomina o ziemi zwanej "Shypynska". Była to nazwa nadana terytorium północnej Bukowiny, którego centrum administracyjnym była wieś Shypyntsi. Tak więc w połowie XIV wieku Shypyntsi już istniało, a jego początki sięgają wcześniejszych czasów. Niedawno zebrane materiały archeologiczne wskazują, że wieś pojawiła się gdzieś w drugiej połowie XIII wieku. Minęło ponad siedem stuleci, odkąd w północnej części Bukowiny istniała autonomiczna jednostka terytorialna o nazwie "Ziemia Szipińska".

W pierwszej połowie XIV wieku na zboczach Karpat w dolinie rzeki Mołdawy powstało niezależne od Królestwa Węgier Księstwo Mołdawskie. Po uzyskaniu niepodległości w 1359 r. mołdawscy władcy włączyli do swojego państwa terytorium Bukowiny, które w dokumentach historycznych z XIV i XV w. nazywane było Szipyntsi (Ziemia Szipińska) ze względu na swoje centrum polityczne. Jako integralna część Rusi Galicyjskiej, ziemia szipińska, podobnie jak inne ziemie galicyjskie, służyła jako swego rodzaju karta przetargowa między królami polskimi a władcami mołdawskimi.

Na zachodzie ziemia szypińska graniczyła z polskimi posiadłościami, a jej granicę stanowiła rzeka Kołoczyn, która do dziś jest granicą między obwodami czerniowieckim i iwanofrankowskim. Na północy ziemia Shypyn dochodziła do Dniestru. Ozdobą wsi jest murowany, bezkopułowy kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, zbudowany w 1812 r. na koszt właściciela ziemskiego Myrona de Kostin, właściciela Shypyntsi. Jest to typowy kościół bukowiński, trójkopułowy, z barokową dzwonnicą nad przedsionkiem. Jest pokryty wysokim dwuspadowym dachem pokrytym dachówką. Elewacje kościoła wyróżniają się miękką plastycznością ścian, które są uzupełnione ozdobnymi występami w górnej części małych nisz i rzędem cegieł ułożonych pod kątem do powierzchni - tradycyjnym motywem lokalnej szkoły architektonicznej. Na dziedzińcu, wśród innych grobów, znajdują się nagrobki członków szlacheckiej rodziny de Kostin, jednego z najbardziej wpływowych rodów austriackiej Bukowiny. Niedaleko kościoła zachowały się pozostałości parku hrabiowskiego, wśród których niegdyś stał majątek ziemski właściciela, który ufundował kościół.

We wsi zachował się fragmentarycznie stary park hrabiowski, który niegdyś otaczał posiadłość Myrona de Kostin. Obecnie w parku znajduje się dość popularna tawerna "Pid lypyami". Obecnie Shypyntsi słynie z muzyków. Lokalni mistrzowie są mile widzianymi gośćmi na weselach i uroczystościach w całym regionie. Mały Dmytro Hnatiuk jeździł ich słuchać ze swoich rodzinnych Mamaievtsi. Co dwa lata we wsi odbywa się festiwal "Nasza Czerwona Ojczyzna".

We wsi znajdują się następujące instytucje: poczta, placówka medyczna, instytucja edukacyjna, klub, biblioteka, lokalne muzeum historyczne i bank. Główną populację stanowią Ukraińcy. Mieszkańcy wsi zajmują się rolnictwem i hodowlą zwierząt, prowadzą działalność gospodarczą i pracują w różnych instytucjach.