Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Shipintsy

Szipyntsi to jedna z najbardziej tajemniczych wsi na Bukowinie. W czasach starożytnych było to centrum krainy Szipyntsi, która była częścią Rusi Kijowskiej, a następnie Księstwa Galicyjsko-Wołyńskiego. Odkryto tu osadę Trypolitów, a wiele znalezisk archeologicznych z tego miejsca jest eksponowanych w europejskich muzeach. Obecnie główną atrakcją wsi jest kamienna cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

Kościół został zbudowany w 1812 roku. Kościół został ufundowany przez miejscowego właściciela ziemskiego Myrona de Kostin. Jego rodzina jest pochowana na cmentarzu kościelnym. Z niewielkimi zmianami kościół przetrwał do dziś. Nawiasem mówiąc, w wiosce znajdowała się kiedyś rezydencja właściciela ziemskiego, ale nie przetrwała. Dziś można zobaczyć jedynie pozostałości parku hrabiowskiego.

Sam kościół został zbudowany w duchu tradycji architektonicznych Bukowiny. Przed babińcem znajduje się dzwonnica, która ma pewne cechy barokowe. Ogólnie kościół jest bardzo mały, ale robi nastrojowe wrażenie.

Jest to kamienny, otynkowany, trzyczęściowy, bezkopułowy kościół z niską dzwonnicą z barokowym zakończeniem nad zachodnim narteksem. Główna bryła przykryta jest sklepieniem krzyżowym. Kościół pokryty jest dachówką. Fasady wyróżniają się miękką plastycznością ścian, typową dla architektury bukowińskiej. Kończą się fryzem z małymi niszami i rzędem krawężników, tradycyjnym motywem lokalnej szkoły architektury. Wnętrze jest oddzielone od nawy łukiem. Pojedyncza przestrzeń wewnętrzna jest kompletna i zwarta.

Zabytek jest przykładem bukowińskiej architektury z początku XIX wieku, której planowanie i struktura przestrzenna kontynuowały tradycje ukraińskiej architektury XIV-XVII wieku.

Shypyntsi znajduje się przy drodze H-10 Iwano-Frankowsk-Czerniowce, w pobliżu wsi Łużany i Berehomet. Można tu wygodnie dojechać autobusami kursującymi między Czerniowcami a Iwano-Frankowskiem. Pociągiem należy dojechać do stacji Łużany, gdzie zatrzymują się pociągi podmiejskie z Czerniowiec, a stamtąd wsiąść do pociągu do Szipyntsi.

Godziny otwarcia: kościół jest otwarty podczas nabożeństw, dlatego zalecamy wizytę w niedzielę przed obiadem.

Shypyntsi to wieś w powiecie kiczmańskim w obwodzie czerniowieckim. Shypyntsi znajduje się w regionie Bukowiny Karpackiej na lewym brzegu rzeki Prut w dolinie rzeki Sovytsia. We wsi do rzeki Sowietsi wpada potok Vilkhovets. Shypyntsi znajduje się na obszarze z dużą liczbą torfowisk, a kiedyś było ich jeszcze więcej. W dolinach znajdowały się jeziora, które tworzyły się podczas wiosennych roztopów lub podczas obfitych opadów deszczu. Gromadziło się tak dużo wody, że jeziora pozostawały na miejscu nawet podczas letnich upałów. Ludzie mówią, że w dawnych czasach woda w tych miejscach syczała od nagrzanej słońcem wody. Stąd nazwa wioski Shipyntsi.

W okresie neolitu osiedliły się tu plemiona kultury trypolskiej (IV tys. p.n.e. - III tys. p.n.e.). Na terenie Shipyntsi znajduje się wiele przedmiotów z tamtej epoki: malowana ceramika, figurki ludzi i zwierząt. Znaleziska pochodzą również z epoki brązu (bransoleta, topór) i epoki rzymskiej (monety). Znaczna liczba artefaktów pochodzi z czasów Unii Antyjskiej, Rusi Kijowskiej i Księstwa Galicyjsko-Wołyńskiego.

Wykopaliska w Shypyntsi prowadzili J. Sombaty (1893) i E. Kostin (1904-1914); znalezione materiały są przechowywane w muzeach w Czerniowcach i Wiedniu (historia naturalna). W swojej monografii "Schipenitz - Kunst und Geräte eines neolithischen Dorfes" ("Shypyntsi - Sztuka i narzędzia neolitycznej wioski", 1937) Oleh Kandyba-Olzhych badał znaleziska z Shypyntsi.

W czasach państwa galicyjsko-wołyńskiego narodziła się formacja terytorialna - Szipyńszczyzna, której nazwa pochodzi od osady Szipyńce. Pierwsza dokumentalna wzmianka o ziemi szipińskiej została sporządzona przez Jana Długosza w 1359 r. w związku z kampanią króla Kazimierza w Mołdawii.

Rozwój ziemi szipińskiej wynikał z faktu, że terytorium to było oddalone od tatarskich koczowników i znajdowało się na szlaku handlowym ze Lwowa do Suczawy. W związku z tym w Shypyntsi regularnie odbywały się duże targi, na których handlowano bydłem. Do dziś miejsce to nosi nazwę Torgovytsia.

Po tym, jak ziemie te stały się częścią księstwa mołdawskiego, ziemie czerniowiecka i chotyńska zostały utworzone z ziemi Shipyntsi, a region stał się znany jako Bukowina. Centrum administracyjne przeniosło się do Czerniowiec.

Istnieje jeszcze jedna legenda związana z Shypyntsi. Za wioską znajduje się małe jezioro zwane "Okrągłym Bagnem". Ludzie wierzyli, że nie ma ono dna. Mówili, że od czasów starożytnych istniała wioska, w której znajduje się okrągłe bagno. Ludzie w tej wiosce żyli bardzo rozpustnie, nawet podczas Wielkiego Postu mieli różne rozrywki. Na miejscu "okrągłego bagna" znajdowała się duża tawerna, w której ludzie pili wino i bawili się na różne sposoby, nawet w okresie Wielkiego Postu (przed Wielkanocą). Bóg rozgniewał się na nich i ukarał grzeszników - karczma, zatłoczona biesiadnikami, i cała wioska zapadły się pod ziemię, a na tym miejscu powstało jezioro "Okrągłe Bagno", niedostępne i bez dna. Mieszkańcy Shypyntsi wierzą, że nadejdzie czas, kiedy jezioro zniknie, a wioska się wyłoni.

We wsi zachował się fragmentarycznie stary park hrabiowski, który niegdyś otaczał posiadłość Myrona de Kostin. Obecnie w parku znajduje się dość popularna tawerna "Pid lypyami".

W połowie XIX wieku społeczność Shypyntsi miała swoje własne symbole - pieczęć z herbem: wizerunek ołtarza kościelnego z dwiema świecami i krzyżem zwieńczonym mitrą biskupią; dwóch wiernych klęczy po obu stronach ołtarza. Herbowi towarzyszył napis w języku niemieckim: "Siegel der Gemeinde Schippenitz" ("Pieczęć gminy Shypyntsi").

W Shypyntsi, w centrum wsi, znajduje się kamienna trójkopułowa cerkiew Narodzenia Pańskiego, zbudowana kosztem miejscowego właściciela ziemskiego Dmytro de Kostin w 1812 roku. Fundator cerkwi i jego rodzina są pochowani na cmentarzu, gdzie zachowało się osiem starych krzyży. Cerkiew jest typowa dla Bukowiny: bezkopułowa, z niską dzwonnicą z barokowym dachem nad przedsionkiem. Dzwonnica jest znacznie młodsza od kościoła: została zbudowana w 2003 roku. Podczas I wojny światowej stare dzwony kościoła w Shypyny zostały usunięte w celu produkcji broni. W czasach rumuńskich cerkiew Narodzenia Pańskiego gościła amatorski chór męski prowadzony przez Oresta Masikevycha, który swoim śpiewem zachwycał mieszkańców Czerniowiec.

Obecnie Shypyntsi słynie z muzyków. Lokalni rzemieślnicy są mile widzianymi gośćmi na weselach i uroczystościach w całym regionie.