Zapytaj przewodnika AI:

Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa

Kołoczawa, obwód zakarpacki, Ukraina

Szkoła Pasterstwa w Kołoczawie to nie budynek z klasami, lecz letni szałas pasterski (sałasz) na zboczach góry Strymba (1719 m), jednego z najwyższych szczytów na terenie Parku Narodowego „Synewyr”. Mieszkańcy Kołoczawy stworzyli tę formułę, by pokazać podróżnym tradycyjne karpackie pasterstwo: podejść do stada razem z pasterzami, spróbować wydoić owcę, zobaczyć, jak powstają budz i wurda, i zjeść posiłek przy ognisku ponad tysiąc metrów nad poziomem morza.

Dzień z pasterzami

Wędrówka zaczyna się we wsi: z przewodnikiem grupa wspina się zboczami Strymby przez las i kwitnące łąki. Otwierają się widoki na dolinę Tereblii i rozciągniętą Kołoczawę, a bliżej połoniny słychać już dzwonki owiec, szczekanie psów i nawoływania pasterzy. Przy sałaszu goście widzą koszar i setki owiec — miejscowi rozróżniają je po kolorze runa i mają na to własne nazwy.

  • dojenie owiec — pasterze pokazują, jak to robić, i pozwalają spróbować;
  • wyrób sera: świeże mleko cedzi się, podgrzewa przy ogniu i zakwasza — tak powstaje budz, z którego później robi się bryndzę;
  • wurda — delikatny, słodkawy ser gotowany z serwatki po budzu; płyn pozostały po wurdzie to żentyca, tradycyjny napój pasterzy;
  • pasterski obiad — tokan (kulesza) z owczą bryndzą, zupa, opowieści pasterzy, czasem dźwięk trembity lub sopiłki;
  • dla wytrwałych — wejście na sam szczyt Strymby, dla chętnych — nocleg w namiocie przy połoninie.

Tradycja karpackiego pasterstwa

Pasterstwo to jedno z najstarszych zajęć górali. Nigdy nie uczono go w szkołach: tajniki wypasu, dojenia i wyrobu sera przechodziły z ojca na syna wprost na połoninie. Jeszcze kilka dekad temu na każdej połoninie okolic Międzygórza pasły się tysiące owiec; dziś stada są znacznie mniejsze, a pasterzy niewielu. Pasterze z Kołoczawy zbierają owce z całej wsi i wypasają je przez cały sezon: właściciele płacą za wypas, a w zamian dostają ser. Właśnie ten żywy obyczaj można zobaczyć na Strymbie — bez dekoracji i scenariusza.

Sezon i informacje praktyczne

  • Sezon: stado wychodzi na wypas od połowy maja; w lipcu i sierpniu pasterze są najwyżej w górach, potem stopniowo schodzą bliżej wsi. Wypas trwa do jesieni — tradycyjnie do św. Dymitra (8 listopada).
  • Charakter: piesza wycieczka z przewodnikiem — dojście do sałaszu zajmuje kilka godzin; potrzebne są dobre buty, kurtka przeciwdeszczowa i woda.
  • Miejsce spotkania: sałasz nie ma stałego adresu, bo pasterze przemieszczają stado między pastwiskami, dlatego trasę i godzinę trzeba ustalić z miejscowym przewodnikiem lub obsługą turystyczną Kołoczawy.
  • Organizator: program „Szkoła pasterstwa” opisuje strona kolochava.com prowadzona przez kompleks turystyczny Ażio (Kołoczawa, ul. Szewczenki 81-A, tel. +38 067 217 09 85). Warto wcześniej zadzwonić i upewnić się, że program jest obecnie realizowany.
  • Koszt: źródła nie podają stałej ceny; opłata zależy zwykle od usług przewodnika.

Informacje o „Szkole Pasterstwa” pochodzą głównie z lokalnych źródeł turystycznych sprzed kilku lat, więc przed wyjazdem koniecznie sprawdź, czy takie wyjścia odbywają się w tym sezonie. Samo życie pasterskie na połoninach Strymby trwa — stada wciąż się tam pasą.

Przed wyjazdem warto potwierdzić telefonicznie.

Jak dojechać

Kołoczawa leży w rejonie chustskim (dawniej międzygórskim), ok. 30 km od Międzygórza. Samochodem — przez Międzygórze i Negrowiec; z Chustu — przez Wilszany doliną Tereblii. Autobusy kursują z Chustu i Międzygórza. Szlaki na Strymbę zaczynają się we wsi; wejście na szczyt to pełna, umiarkowanie trudna jednodniowa wycieczka.

Strona i media społecznościowe: kolochava.com

Zdjęcia: kolochava.com.

Lokalizacja na mapie

Komentarze

Podziel się wrażeniamiZaloguj się, aby dodać komentarz lub zadać pytanie.Zaloguj sięZarejestruj się

Noclegi w pobliżu

Wszystkie noclegi

Szlaki w pobliżu

Wszystkie szlaki

Ciekawe w pobliżu

Rzemiosło w pobliżu

Wszystkie miejsca rzemiosła
Wiwczarśkyj Chutir — farma owiec, Synewyrska PolanaSerowarnie i połoninyWiwczarśkyj Chutir — farma owiec, Synewyrska PolanaSynewyrśka Polana16 km od „Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa”„Wiwczarśkyj Chutir” („Pasterski Chutor”) to centrum etnograficzne i farma owiec w Synewyrskiej Polanie, niedaleko jeziora Synewyr.Kołyba „Hariaczyj Hucuł”, Synewyrska PolanaKoliby i kuchnia huculskaKołyba „Hariaczyj Hucuł”, Synewyrska PolanaSynewyrśka Polana20 km od „Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa”Kołyba „Hariaczyj Hucuł” („Gorący Hucuł”) to przytulna kołyba-muzeum w Synewyrskiej Polanie, przy drodze nad jezioro Synewyr.Kołyba „Na Decu do Cimbora”, Synewyrska PolanaKoliby i kuchnia huculskaKołyba „Na Decu do Cimbora”, Synewyrska PolanaSynewyrśka Polana21 km od „Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa”„Na Decu do Cimbora” to duża restauracja-kołyba w Synewyrskiej Polanie, tuż przy początku podjazdu nad jezioro Synewyr.Ekofarma bawołów „Rajski Zakątek”, HorinczowoEkofarmyEkofarma bawołów „Rajski Zakątek”, HorinczowoRejon chuściański25 km od „Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa”Ekofarma „Rajski Zakątek” (Rajśkyj Kutoczok) w Horinczowie pod Chustem to jedna z najbardziej znanych farm bawołów na Zakarpaciu.Piekarnia i cukiernia Selyski Tistechka, Niżnie SieliszczeRzemieślniczy wytwórcyPiekarnia i cukiernia Selyski Tistechka, Niżnie SieliszczeNyżnie Sełyszcze31 km od „Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa”Selyski Tistechka (Selyski Bakery, czyli „ciastka z Sieliszcza”) to rodzinna piekarnia i cukiernia we wsi Niżnie Sieliszcze koło Chustu.Serowarnia Selyska, Niżnie SeliszczeSerowarnie i połoninySerowarnia Selyska, Niżnie SeliszczeNyżnie Sełyszcze32 km od „Szkoła Pasterstwa na Strymbie, Kołoczawa”Serowarnia Selyska we wsi Niżnie Seliszcze koło Chustu to jedno z miejsc, od których zaczęła się współczesna historia rzemieślniczego sera na Ukrainie.