Kolochava

Ukraińska wieś Kołoczawa położona jest w malowniczej dolinie rejonu Miżhirja w obwodzie zakarpackim, niedaleko jeziora Synewyr. Wieś, założona w XV wieku, stała się wyjątkowym zakarpackim zakątkiem przyrody. Niesamowite górskie krajobrazy, czyste powietrze, wody mineralne i gościnność mieszkańców od dawna przyciągają wielu turystów do Kołoczawy.

Jest to jedno z najważniejszych ekologicznie miejsc w Ukrainie. Szczyty otaczające miejscowość pokryte są lasami świerkowymi i bukowymi bogatymi w różnorodną florę i faunę.

Przez Kołoczawę przebiega wiele szlaków turystycznych. Wiele z lokalnych atrakcji jest równie wyjątkowych jak sama miejscowość. Pisarz Iwan Olbracht, który był zafascynowany Kołoczawą, opisał ją w swoich dziełach "Mykoła Szujski zbójca", "Maria niewierna" i "Goleta w dolinie".

Znajdują się tu również starożytne zabytki. Jądro Kołoczawy świadczy o obecności prehistorycznego człowieka na terytorium Kołoczawy. Innym skarbem archeologicznym jest kamienne loshchilo, które dowodzi, że w Kołoczawie żyły osady dackie z okresu rzymskiego. Koniecznie należy odwiedzić XVIII-wieczny drewniany kościół - cerkiew Światoduchowską. Miłośnikom wędkarstwa z pewnością spodobają się stawy z pstrągami. W tym gospodarstwie można samemu spróbować złowić pstrąga.

Niezwykła kultura kolorowej Kołoczawy jest kolejnym kamieniem milowym jej popularności. W Kołoczawie znajduje się jedno z największych złóż wody mineralnej w Ukrainie. Źródło wody mineralnej w Kołoczawie przyciąga wielu turystów z różnych części kraju ze względu na swoje właściwości lecznicze.

Populacja Kołoczawy wynosi ponad 7000 osób, a wieś ma 15 km długości z jednego końca na drugi. Miejscowość składa się z pięciu osiedli - dzielnic: Lazy, Horb, Bradolets, Sukhar, Mereshor. Przez wieś przepływają dwie rzeki: Tereblya i jej dopływ Kolochavka.

Kultury łemkowska, huculska i bojkowska są również ściśle powiązane w Kołoczawie. Wieś jest wielokulturowa, a każda kultura jest traktowana z szacunkiem. Przykładem tego są zadbane groby czeskich żandarmów, słowackiego spadochroniarza, węgierskiego listonosza; rumuński pochówek i zadbany cmentarz żydowski. W miejscu, gdzie zginął porucznik MGB W. Prokopenko, postawiono pamiątkowy krzyż. W centrum wsi znajduje się obelisk "Pojednanie", który upamiętnia żołnierzy armii węgierskiej i radzieckiej.

Co ciekawe, według spisu ludności z początku XX wieku, co dziesiąty mieszkaniec Kołoczawy był Żydem. Jednak podczas II wojny światowej prawie wszyscy zostali eksterminowani. Ci, którzy przeżyli, opuścili Kołoczawę na zawsze. Tutaj ludzie traktują gości z różnych krajów z szacunkiem, a w moim niedoskonałym rosyjskim lub czeskim postaram się zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby pomóc podróżującemu turyście z radą.