Góra Dzembronia

Góra Dzembronia, o wysokości 1877 metrów, jest jednym z najbardziej znanych szczytów ukraińskich Karpat, położonym w Karpackim Narodowym Parku Przyrody na granicy obwodów zakarpackiego i iwanofrankowskiego.

Góra znajduje się w południowo-wschodniej części pasma górskiego Chornohora, pomiędzy dwoma innymi równie znanymi szczytami karpackimi: na południowym wschodzie znajduje się Pip Ivan Chornohora, a na północnym zachodzie Menchul.

Dzembronia to piramidalna góra składająca się głównie z piaskowców. Zbocza szczytu do wysokości 1400-1500 m n.p.m. pokryte są gęstymi krzewami i wielowiekowymi lasami świerkowymi, powyżej - alpejskimi i subalpejskimi łąkami, a w części szczytowej - głównie kamiennymi placerami.

Spod Dzembronii wypływają dwie rzeki: na południowych stokach jest to rzeka Balzatul, która jest prawym dopływem rzeki Bila Tisa, a na zachodnich stokach jest to tytułowa rzeka Dzembronia, która później wpada do Czarnego Czeremoszu (jej lewy dopływ).

Droga na górę Dzembronia w Karpatach zaczyna się w Beresteczku. Nie, ta wieś nie ma nic wspólnego z Beresteczkiem, gdzie hetman Bohdan Chmielnicki poniósł klęskę w 1651 r. w bitwie z polskim królem Janem III Kazimierzem. Jak na Huculszczyznę, nazwa tej miejscowości brzmi dość dziwnie. W czasach sowieckich zdecydowano, że Berestecka Dzembronia powinna zostać przemianowana na Beresteczko. Nazwa ta oczywiście nie przyjęła się wśród mieszkańców.

Podobnie jak większość gór w masywie Chornohory, Dzembronia znajduje się na granicy dwóch regionów - Zakarpacia i Iwano-Frankowska. Jej wysokość wynosi 1877 metrów. Na południowy wschód od Dzembronii można zobaczyć górę Pip Ivan. Jest ona łatwo rozpoznawalna - na jej szczycie znajdują się pozostałości polskiego obserwatorium astronomicznego, zwanego również Białym Słoniem.

Góra jest w większości pokryta subalpejskimi łąkami. Ze szczytu wypływają rzeki Balsatul i Dzembronia.

Warto zauważyć, że w całej Czarnogórze jest tylko jeden mały dom, który znajduje się na górze Dzembronia: na rozwidleniu między Smotrych i Vuhaty Kamen. Jest jednak jedno "ale": w okresie od maja do września mieszkają tu pasterze, wypasający na grzbiecie swoje liczne stada. W związku z tym można liczyć na to, że schronisko będzie puste tylko w okresie od października do kwietnia (i tylko wtedy, gdy nie jest zajęte przez innych entuzjastów outdooru). Bez obaw: dom jest ciepły, a w pobliżu płynie strumień.

Najbliższa osada to wieś Dzembronia, rejon werchowyński, obwód iwanofrankowski.

Do Dzembronii można dojechać od strony Werchowyny lub od skrętu na miejscowość Iltsi. Należy jednak pamiętać, że jeśli wsiądziesz do autobusu w pobliżu Iltsi, może on być pełny i trudno będzie Ci podróżować z plecakami. Można oczywiście "zatrzymać" samochód. To długa droga na górę, więc lepiej przejechać te kilka kilometrów niż iść pieszo.