Płochacz halny



Opis
Płochacz halny to prawdziwy mieszkaniec najwyższych szczytów. W Ukrainie występuje tylko w Karpatach, w strefach subalpejskich i alpejskich na wysokości około 1 600–2 060 m, wśród kamienistych zboczy, osypisk i skał. Jego gniazdowanie potwierdzono na Czarnohorze (Petros, Howerla, Pip Ivan Czarnohor), na Świdowcu, w masywie Marmaroskim oraz w Gorganach; być może gniazduje także na innych szczytach. Poza Ukrainą płochacz halny występuje w Tatrach i na wysokich grzbietach Rumunii.
Ptak o długości około 18 cm i wadze około 40 g, nieco większy od wróbla. Szara głowa i pierś, ruda plama na bokach, a na gardle — drobna czarno-biała "siateczka", na skrzydle — rząd białych kropek. Samce i samice są podobne.
Płochacze halne są ufne: często dopuszczają turystów blisko, biegając między kamieniami lub siedząc na szczytowych głazach. Latem żywią się owadami i pająkami, jesienią i zimą — nasionami.
Płochacz halny gniazduje późno — pod koniec maja lub w czerwcu, w zależności od tego, kiedy topnieje śnieg. Gniazdo ukrywa w szczelinie skały lub między kamieniami; w zniesieniu zazwyczaj 3–5 błękitnych jaj, które samica wysiaduje przez 14–16 dni, a pisklęta opuszczają gniazdo po około dwóch tygodniach. Płochacz halny jest osiadły: na zimę nie odlatuje, lecz schodzi w doliny i często pojawia się w pobliżu wsi i ośrodków narciarskich.
Płochacz halny jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy jako gatunek wrażliwy.
Gdzie w Karpatach
Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma.
- Kraje
- Polska · Słowacja · Rumunia · Ukraina · Węgry · Czechy · Serbia
- Pasma
- Tatry Zachodnie, Tatry Wysokie, Fogarasze, Czarnohora, Niżne Tatry, Mała Fatra, Börzsöny i Cserhát, Bucegi, Retezat, Bukowe Góry
- Piętra roślinności
- Lasy bukowe (600–1200 m) · Lasy iglaste (1200–1600 m) · Piętro subalpejskie (1600–1900 m) · Piętro alpejskie (powyżej 1900 m)
Kiedy zobaczyć
| sty | lut | mar | kwi | maj | cze | lip | sie | wrz | paź | lis | gru | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obserwacje |
Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.
Ochrona i zasady
Gatunek Czerwonej Księgi Ukrainy.
Częste pytania
Jaki ptak żyje na szczytach Karpat?
Na najwyższych szczytach — wśród skał i osypisk na wysokości 1 600–2 060 m — żyje płochacz halny. Często można go zobaczyć na Czarnohorze, Świdowcu, w masywie Marmaroskim i Gorganach.
Czy płochacz halny jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy?
Tak, jako gatunek wrażliwy.
Odnotowany w pobliżu
SzczytGóra Wielka Kurtiaska (Swydiweć)Ust-Czornawysokość 1 621 m11 szlaków na szczytVelyka Kurtyaska to góra w masywie Svydovets (Karpaty Ukraińskie). Znajduje się w północno-wschodniej części rejonu...
SzczytGóra Mała KurtiaskaŁopuchiwwysokość 1 644 m · pasmo Świdowiec11 szlaków na szczytMala Kurtyaska to góra w ukraińskich Karpatach, która znajduje się w zachodniej części pasma górskiego Svydovets.
ŚredniJednodniowyZnakowanyZełene góra SkupowaProfil wysokości777–1 579 m8,2 kmpodejście 840 m≈ 3,5 godz. marszu
SzczytGóra SkupowaZełenewysokość 1 579 m · pasmo Góry Hryniawskie3 szlaki na szczytGóra Skupova to szczyt w ukraińskich Karpatach, położony w paśmie górskim Hryniawa.
SzczytGóra OwołOsmołodawysokość 1 609 m · pasmo Gorgany2 szlaki na szczytOwoł to szczyt o wysokości 1609 m, najwyższy w grzbiecie Wierchnij Dariw w zachodnich Gorganach.
SzczytGóra PidpułaUst-Czornawysokość 1 634 m · pasmo Świdowiec3 szlaki na szczytPidpula to szczyt w ukraińskich Karpatach, położony w północno-zachodniej części pasma górskiego Svidovets - na...Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.
Podobne gatunki
Źródła
- Вікіпедія: Тинівка альпійська
- Wikipedia (en): Alpine accentor
- Перелік видів тварин, що заносяться до Червоної книги України (наказ Міндовкілля від 19.01.2021 № 29, зареєстровано в Мін'юсті 01.03.2021 за № 260/35882)
- Міндовкілля: текст переліку видів тварин Червоної книги України (PDF)
- GBIF: таксон і категорія МСОП
GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.


