Nepolokivtsi

Wieś Nepolokivtsi, jedna z najstarszych wsi w powiecie kiczmańskim w obwodzie czerniowieckim, znajduje się w miejscu, gdzie dwie karpackie rzeki, Czeremosz i Prut, łączą się w jedno szerokie koryto. Pierwsza wzmianka w źródłach pisanych pochodzi z 12 maja 1425 roku. Uważa się, że nazwa pochodzi od słów "pielić", "prać", "myć".

Według legendy, mieszkańcy wsi często chodzili prać (polokat) swoje ubrania w rzece Prut, a mieszkańcy sąsiedniej wsi Zavallia, położonej na prawym brzegu Prutu, obecnie w powiecie śniatyńskim obwodu iwanofrankowskiego, nazywali ich nepolokhany. W 1774 r. w Nepolokivtsi mieszkało 56 rodzin. W 1884 r. we wsi otwarto szkołę podstawową z trzema klasami, w której uczyło się 70 dzieci. Uczyło ich 3 nauczycieli. W 1880 r. otwarto czytelnię.

W 1873 r. ukończono budowę kościoła w Nepołkiwcach. Budowano go przez 12 lat. Kościół został założony przez człowieka o imieniu Yangul, który udał się do Wiednia i poprosił cesarza Franciszka Józefa o pieniądze. W tym czasie szkoła i kościół były nierozłączne.

Przez Nepołkiwce przebiegała linia kolejowa Lwów-Czerniowce, a w 1897 r. zbudowano linię kolejową Nepołkiwce-Wyżnica. Od 1968 r. miasto stało się osadą typu miejskiego. Obecnie w Nepołkiwcach znajduje się piekarnia, kamieniołom żwiru i piasku, kompleks przemysłowy Farvater i wielu prywatnych przedsiębiorców zajmujących się usługami konsumenckimi.

Rezerwat Nepolokivetsky jest ichtiologicznym rezerwatem o znaczeniu lokalnym w Ukrainie. Znajduje się w dzielnicy Kitsman w obwodzie czerniowieckim, w pobliżu wsi Nepolokivtsi. Jego powierzchnia wynosi 26,8 hektara. Status został przyznany zgodnie z decyzją 6. sesji Rady Regionalnej XXIV kadencji z dnia 27.12.2002 r. nr 127-6/02. Jest zarządzany przez radę wsi Nepolokovets. Status został przyznany w celu zachowania tarlisk i żerowisk cennych gatunków ryb (sandacz, maren, ribefish) znajdujących się na obszarze, gdzie rzeka Czeremosz wpływa do Prutu.