Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Dubivtsi

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dubiwcach to uderzający przykład cerkwi na Bukowinie, budynek wykonany wyłącznie z drewna, wpisany na listę najlepszych budowli sakralnych na Huculszczyźnie. Znajduje się w centralnej części wsi i jest główną dominantą architektoniczną Dubiwców. Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to funkcjonujący drewniany kościół z dzwonnicą na lewym brzegu rzeki Prut.

Według miejscowej legendy, kościół został przeniesiony do Dubiwców z sąsiedniej wsi Hlynytsia. Świątynia została zbudowana w 1775 r., a 7 lat później, w 1782 r., została przebudowana, o czym świadczy tablica na jednej ze ścian kościoła. Główną ozdobą kościoła jest ośmiokątna kopuła. Cerkwi Wniebowzięcia NMP w Dubiwcach nie udało się jednak zachować pierwotnego wyglądu. Kilka lat temu, aby uniknąć utraty kościoła i zagrożenia pożarowego, zdecydowano się pokryć jego dach ocynkowanym żelazem, co miało znaczący wpływ na architektoniczny i historyczny urok katedry.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest jednym z najwcześniejszych przykładów bukowińskiej wersji trójkondygnacyjnego jednopoziomowego kościoła, którego budowę niektórzy autorzy datują nawet na XVII wiek. Ta cerkiew jest trzykondygnacyjna, ale w przeciwieństwie do cerkwi typu "chata" ma kopułę nad centralnym domem z bali. Typowym przykładem tego typu cerkwi jest kościół Wniebowzięcia NMP w Dubiwcach. Jedyną różnicą między zrębowym stropem cerkwi Wniebowzięcia NMP a podobnymi konstrukcjami w bukowińskich cerkwiach typu szałasowego jest zauważalny wzrost jego wysokości i zwiększona pionowość proporcji wszystkich elementów bez wyjątku. Nawa jest szersza od ołtarza i narteksu i jest oświetlona z obu stron dwoma podwójnymi prostokątnymi oknami. Górna część nawy ma dwie fałdy: dolna jest czworościenna, górna ośmioboczna z ozdobną kopułą. Ściany kościoła otoczone są szerokim ogrodzeniem, które spoczywa na wysokich kształtnych konsolach, które tworzą bale z pierwszej dolnej korony.

W skład kompleksu kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wchodzi drewniana dwukondygnacyjna kwadratowa dzwonnica znajdująca się na zachód od kościoła. Dokładna data jej budowy nie jest określona w źródłach, ale analiza jej cech architektonicznych, artystycznych, proporcjonalnych i konstrukcyjnych sugeruje, że została zbudowana w tym samym czasie co kościół. Budynek należy do tradycyjnego ukraińskiego typu dwupoziomowej drewnianej dzwonnicy, której pierwsza kondygnacja jest kwadratowym domem z bali, a druga kondygnacja jest ażurową arkadą-galerią z niskim czterospadowym namiotem na końcu.

Cerkiew pochodzi z 1775 r., a w 1782 r. została przebudowana, o czym świadczy napis nad drzwiami w Babynce. Znajduje się w centrum wsi i jest jej dominantą. Według miejscowej legendy cerkiew została przeniesiona do Dubiwki z sąsiedniej prawobrzeżnej wsi Hlynytsia.

Wystrój wnętrza z łatwością rekompensuje zewnętrzną modyfikację kościoła. Główną perłą katedry jest pięciopoziomowy ikonostas ozdobiony rzeźbami. Szczególną uwagę zwraca rzeźba bramy królewskiej, która zawiera ikony Zwiastowania i Czterech Apostołów, a także słaby relief liści winogron.

Na szczególną uwagę zasługuje ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem. Typ twarzy Dziewicy jest absolutnie ukraiński: małe usta z raczej pulchnymi wargami, duże brązowe oczy i mocno zakrzywione czarne brwi. Czule pochyla głowę do Chrystusa, który jest namalowany w nietypowej dla niego pozie "Oranta", z obiema rękami uniesionymi w modlitwie. Wydaje się, że świątynia, ikonostas i obraz zostały wymyślone i wykonane w ścisłej współpracy przez utalentowanych stolarzy-architektów, rzeźbiarzy i malarzy. Najwyraźniej byli oni wychowani na tradycjach sztuki wysokiej XVII i XVIII wieku.

Warto zauważyć, że z kościołem Wniebowzięcia NMP w Dubiwcach związane są nazwiska dwóch znanych ukraińskich śpiewaków - Oresta i Denysa Rusnakowów, którzy byli członkami miejscowego chóru kościelnego.

Wieś Dubivtsi znajduje się zaledwie 22 kilometry na północny wschód od Czerniowiec, niewielkiego, ale historycznie cennego miejsca. Można się tu dostać zarówno transportem prywatnym, jak i publicznym: autobusami podmiejskimi, pociągami i taksówkami. Cerkiew Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajduje się w centralnej części miejscowości, a jej ośmiokątna kopuła będzie punktem orientacyjnym dla turystów.

Pierwsze pisemne wzmianki o wsi Dubivtsi i pierwszych osadach, zgodnie z danymi archeologicznymi uzyskanymi podczas wykopalisk w 1966 r., Pojawiły się w traktacie "Yeshkiv" - starożytnych słowiańskich osadach kultury czerniachowskiej II-V wieku naszej ery oraz w traktacie "Hora" - starożytnej ruskiej osadzie z XII-XIII wieku. Po raz pierwszy, w 1464 roku, wieś Dubivtsi została wymieniona w znalezionych kronikach. Nazwa wsi pochodzi od lasu dębowego. Początkowo nazwa była używana w liczbie pojedynczej - Dubovets, a od końca XVIII wieku (1782) nazywała się Dubivtsi. Istnieje również legenda o pochodzeniu wsi. Dwaj bracia o nazwisku Tsyganchuk, uciekając z Basarabii przed tureckimi niewolnikami, zawędrowali do lasu w pobliżu Prutu. Byli przystojni, krzepcy, wysocy i silni jak dwa dęby. Bracia zbudowali swoje domy w lesie. Założyli gospodarstwa i rodziny. A ich dzieci były silne, wysokie i piękne jak dęby. Stąd nazwa wioski. W tej małej wiosce każdy miłośnik architektury znajdzie coś dla siebie. Niemal na początku wsi, po prawej stronie drogi, uwagę przyciąga dwupiętrowy jasnozielony dom z czasów austriackich, podobny do małego pałacu. Dom ten, zbudowany w 1914 r. przez barona Shimonovycha, przez kilka lat służył jako jego rodzinna posiadłość. Obecnie mieści się tu rada wiejska. Dalej, po lewej stronie, znajduje się cerkiew-kaplica zbudowana przez Szymonowiczów (chociaż istnieją dowody na to, że cerkiew pochodzi z XVIII wieku), która niestety stoi pusta z zabitymi deskami drzwiami w samym centrum wsi. Kompleks budynków w Dubiwcach jest wpisany na listę zabytków o znaczeniu krajowym. Jest to drewniany kościół Wniebowzięcia NMP z dzwonnicą. Jej początki sięgają końca XVII wieku. Kościół został przebudowany w 1782 roku, o czym świadczy napis na drzwiach Babyniec. Miejscowa legenda głosi, że świątynia została przeniesiona do wsi z sąsiedniej Hlynicy, leżącej na przeciwległym brzegu Prutu. Zachowało się stare ogrodzenie kościoła, również wykonane z drewna. Chociaż słowo "również" odnosi się teraz bardziej do kwadratowej dwupoziomowej dzwonnicy. Sama świątynia jest obecnie, jak to często bywa w Bukowinie, pokryta cyną.

Dubiwce to wieś położona w powiecie kiczmańskim, w obwodzie czerniowieckim. Odległość do centrum regionu wynosi 19 km. Populacja wynosi 1318 mieszkańców. We wsi znajdują się następujące instytucje: poczta, policja, placówka medyczna, instytucja bankowa, instytucja edukacyjna, klub, biblioteka, lokalne muzeum historyczne. Główną populację stanowią Ukraińcy. Mieszkańcy wsi zajmują się rolnictwem i hodowlą zwierząt, prowadzą działalność gospodarczą i pracują w różnych instytucjach.