Kaplica katolicka, Dubivtsi

Wieś Dubivtsi, położona w obwodzie kiczmańskim, zachowała kilka atrakcji, które przyciągają podróżnych. Jedną z nich jest katolicka kaplica, która pomimo zniszczeń i upadku w przeszłości, przetrwała do dnia dzisiejszego.

Kaplica została zbudowana w XVIII wieku. Wraz z upadkiem katolickiej społeczności wioski, podupadała również sama kaplica. Aż do czasu, gdy została odbudowana przez barona Shymonovycha. Zbudował on sobie mały pałac we wsi i często go odwiedzał, mimo że mieszkał w Czerniowcach. Nawiasem mówiąc, pałac został zachowany i dziś mieści się w nim lokalna rada wiejska.

Kaplica katolicka została zachowana w stylu neogotyckim z domieszką lokalnej tradycji architektonicznej. Wnętrza nie zachowały się. Obecnie nie pełni swojej funkcji i znajduje się w stanie ruiny z zabitymi deskami drzwiami w samym centrum wsi. Na frontonie kościoła znajduje się herb rodziny z dwoma lwami trzymającymi koronę.

Niestety, trudno jest zidentyfikować kościół: budynek nie jest wymieniony jako zabytek architektury o znaczeniu krajowym lub lokalnym, a społeczność rzymskokatolicka we wsi już dawno przestała istnieć.

Wieś znajduje się przy drodze H-10 Iwano-Frankiwsk-Czerniowce, na zakręcie w kierunku Wyżnicy i Putyły. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w oddalonej o kilka kilometrów miejscowości Łużany. Zatrzymują się tu pociągi podmiejskie z Czerniowiec i Kołomyi. Wygodny jest również dojazd autobusami jadącymi w kierunku Wyżnicy lub Putyły, należy wysiąść na przystanku Dubivtsi o tej samej nazwie.

Pierwsze pisemne wzmianki o wsi Dubivtsi i pierwszych osadach, zgodnie z danymi archeologicznymi uzyskanymi podczas wykopalisk w 1966 r., Pojawiły się w traktacie "Yeshkiv" - starożytnych słowiańskich osadach kultury Czerniachowskiej z II-V wieku naszej ery oraz w traktacie "Hora" - starożytnej ruskiej osadzie z XII-XIII wieku. Po raz pierwszy, w 1464 roku, wieś Dubivtsi została wymieniona w znalezionych kronikach. Nazwa wsi pochodzi od lasu dębowego. Początkowo nazwa była używana w liczbie pojedynczej - Dubovets, a od końca XVIII wieku (1782) nazywała się Dubivtsi. Istnieje również legenda o pochodzeniu wsi. Dwaj bracia o nazwisku Tsyganchuk, uciekając z Basarabii przed tureckimi niewolnikami, zawędrowali do lasu w pobliżu Prutu. Byli przystojni, krzepcy, wysocy i silni jak dwa dęby. Bracia zbudowali swoje domy w lesie. Założyli gospodarstwa i rodziny. A ich dzieci były silne, wysokie i piękne jak dęby. Stąd nazwa wioski. W tej małej wiosce każdy miłośnik architektury znajdzie coś dla siebie. Niemal na początku wsi, po prawej stronie drogi, uwagę przyciąga dwupiętrowy jasnozielony dom z czasów austriackich, podobny do małego pałacu. Dom ten, zbudowany w 1914 r. przez barona Shimonovycha, przez kilka lat służył jako jego rodzinna posiadłość. Obecnie mieści się tu rada wiejska. Dalej, po lewej stronie, znajduje się cerkiew-kaplica zbudowana przez Szymonowiczów (chociaż istnieją dowody na to, że cerkiew pochodzi z XVIII wieku), która niestety stoi pusta z zabitymi deskami drzwiami w samym centrum wsi. Kompleks budynków w Dubiwcach jest wpisany na listę zabytków o znaczeniu krajowym. Jest to drewniany kościół Wniebowzięcia NMP z dzwonnicą. Jej początki sięgają końca XVII wieku. Kościół został przebudowany w 1782 roku, o czym świadczy napis na drzwiach Babyniec. Miejscowa legenda głosi, że świątynia została przeniesiona do wsi z sąsiedniej Hlynicy, leżącej na przeciwległym brzegu Prutu. Zachowało się stare ogrodzenie kościoła, również wykonane z drewna. Chociaż słowo "również" odnosi się teraz bardziej do kwadratowej dwupoziomowej dzwonnicy. Sama świątynia jest obecnie, jak to często bywa w Bukowinie, pokryta cyną.

Dubiwce to wieś położona w powiecie kiczmańskim, w obwodzie czerniowieckim. Odległość do centrum regionu wynosi 19 km. Populacja wynosi 1318 mieszkańców. We wsi znajdują się następujące instytucje: poczta, policja, placówka medyczna, instytucja bankowa, instytucja edukacyjna, klub, biblioteka, lokalne muzeum historyczne. Główną populację stanowią Ukraińcy. Mieszkańcy wsi zajmują się rolnictwem i hodowlą zwierząt, prowadzą działalność gospodarczą i pracują w różnych instytucjach.