Bukowiec

Bukowiec to wieś w radzie miasta Bolekhiv w obwodzie iwanofrankowskim. Znajduje się we wschodniej części obwodu iwanofrankowskiego w regionie karpackim, w dolinie rzeki Sukil, a wokół wsi znajdują się liczne atrakcje turystyczne.

Wieś Bukowiec znajduje się w zagłębieniu górskiej rzeki Sukil (która przepływa przez środek wsi). Wieś znajduje się niedaleko miasta Bolekhiv (15 kilometrów na północny wschód od jego centrum) i graniczy z wioskami: Truchaniv (w obwodzie lwowskim) i Kozakivka (na południu), a także Polianytsia (na północy). Mieszkając w górzystym terenie, większość mieszkańców wsi pracuje w leśnictwie i gospodarstwach rolnych, a także ma możliwość pracy w przedsiębiorstwach w Bolekhivie.

Losy wsi są ściśle powiązane z sąsiednią wsią Polianytsia, która jest centrum administracyjnym rejonu. Pod koniec XVIII - na początku XIX wieku na tak zwanych "komornych (państwowych) ziemiach" została założona przez niemieckich kolonistów osada o nazwie Jamerstal. Osada położona jest w malowniczej dolinie między wsiami Polianytsia i Kozakivka. Niedaleko wsi przepływa rzeka Sukil. Pierwsi osadnicy zajmowali się pozyskiwaniem drewna, prywatnym rolnictwem i zbudowali tartak. Szkoła podstawowa i kościół zostały otwarte w latach 20-tych XX wieku, aby zaspokoić potrzeby osady. Nauka i nabożeństwa odbywały się w języku niemieckim. Mieszkała tu jedyna ukraińska rodzina wśród Niemców - rodzina Mykoły Dmytrowycza Dubiwa.

W latach 1939-1940, zgodnie z umową Ribentrop-Mołotow, Niemcy opuścili wieś. W opuszczonych przez Niemców domach zamieszkały wielodzietne rodziny z Polian. W latach 1954-1956 kościół i tartak zostały rozebrane. Tartak był później wykorzystywany jako gospodarstwo pomocnicze tartaku w Bolkowie. Kościół i klub znajdowały się w sąsiedniej Polianicy.

W 2000 r. społeczność otworzyła kościół Świętych Piotra i Pawła. We wsi znajdują się dwa sklepy spożywcze, zakład przetwórstwa drewna i tartak, który obecnie przeżywa trudne czasy. We wsi znajdują się 44 podwórka, w których mieszka 170 osób. Miejscowość otoczona jest malowniczymi górami. W odległości 7 kilometrów od wsi znajduje się pomnik przyrody "Góra Polyanytske lub Martwe Jezioro". Stamtąd, pieszo lub konno, można dotrzeć do góry Klyuch, miejsca bitwy między ukraińskimi Strzelcami Siczowymi a jednostkami armii rosyjskiej w 1914 roku.