Volovets

Najbliższe noclegi

Nowoczesny kurort Wołowiec leży na terytorium Bojkowszczyzny. Wołowiec znajduje się na wyżynach ukraińskich Karpat, na południe od Grzbietu Wododziałowego i na północ od masywu Połonyny Borżawy, w dolinie rzek Wycza (dopływ Latorytsi) i Wołowczyk, u podnóża gór Temnatyk i Ply, na wysokości około 500 m nad poziomem morza. Jest to chyba jedyna miejscowość w regionie, do której nie trzeba się zastanawiać, jak się tam dostać: przez Wołowiec przebiega linia kolejowa, więc wystarczy wsiąść do pociągu elektrycznego we Lwowie, który zawiezie nas do wybranej stacji. Dobra lokalizacja jest główną zaletą Wołowca.

Ośrodek Volovets spodoba się początkującym narciarzom, którzy dopiero zaczynają opanowywać górskie stoki. Ta miejscowość jest idealnym miejscem, jeśli chcesz odwiedzić jak najwięcej karpackich zabytków.

Jeśli wybrałeś ten ośrodek na swoje wakacje, grzechem byłoby nie skorzystać z tej okazji i nie wybrać się na wycieczki. Przede wszystkim z Wołowca do Mukaczewa można dojechać pociągiem, co jest symboliczną odległością dla kolei. A Mukaczewo to festiwal wina zimą i wycieczki do zamku Palanok o każdej porze roku. Jeśli nie jesteś obojętny na zamki, powinieneś wysiąść na stacji Chynadiyovo, tuż przed dotarciem do Mukaczewa, ponieważ znajduje się tam inny starożytny pałac. Być może nigdy nie podziwiałeś słynnego Morskiego Oka Karpat? W takim razie jest to świetna okazja, aby wybrać się na wycieczkę nad jezioro Synevyr lub zobaczyć pobliskie atrakcje wodne, takie jak malowniczy wodospad Shipot. Spacerując pieszo, można wspiąć się na Przełęcz Wołowiec, a dla turystów wygodnie jest udać się do Wołowca, aby rozpocząć wspinaczkę na łąki Borżawy.

W Wołowcu lepiej jest jeść u gospodarzy, u których się zatrzymujesz lub gotować własne jedzenie. Oprócz targu w Wołowcu znajduje się supermarket Rukavychka, w którym można kupić minimalny zestaw produktów, kilka małych sklepów oraz rodzinna piekarnia, w której można kupić świeże wypieki, surowe mięso, kiełbasy i inne produkty.

Dla zdecydowanej większości turystów 5-tysięczny Wołowiec jest tylko punktem tranzytowym do Poborowca-Pylypets lub do miejsc jeszcze bardziej oddalonych od obwodu lwowskiego, nic więcej. I kogo obchodzi, że ludzie osiedlali się tu już w epoce brązu?

Wołowiec jest głównym węzłem kolejowym na Zakarpaciu, nic więc dziwnego, że życie miasta wydaje się być doładowywane przez stację. To właśnie obok dworca wyrastają nowe kościoły i tętni życiem rynek Wołowca, a w rogu, ściśnięty przez tory kolejowe i stragany, na wpół żywy Wołowiec Austostan (większość ludzi nadal jeździ, aby złapać transport na tak zwanym "kole"). Wiele sklepów i kawiarni w mieście jest również skoncentrowanych w tym obszarze.

Według legendy nazwa miejscowości pochodzi od potoku Volivchyk, w którym pasterze poili swoje woły pasące się na bogatych w trawę łąkach.

W 1645 r. Siedmiogrodzki książę Derd II Rakoczy, który aktywnie walczył o rozszerzenie swoich posiadłości, dodał do nich Wołowiec. Osada była wówczas niewielka, mieszkało w niej kilkadziesiąt rodzin. Mieszkańcy zajmowali się głównie hodowlą zwierząt. Na początku XVI wieku chłopi zostali całkowicie zniewoleni. Wojny feudalne i spory wielokrotnie doprowadzały Wołowiec do ruiny. Na przykład w 1657 r. wojska polskie pod wodzą wojewody Lubomirskiego zaatakowały dobra książęce. Wiele wsi, w tym Wołowiec, zostało zniszczonych i zdewastowanych. Po stłumieniu węgierskiej wojny wyzwoleńczej w latach 1703-1711 wszystkie posiadłości jej przywódcy Ferenca II Rakoczego zostały skonfiskowane i w 1728 r. przeszły w ręce hrabiego Karla Schönborna. Wołowiec stał się częścią dominium Mukaczewo-Czynadziwska. Pierwsza połowa XIX wieku charakteryzowała się ekspansją gospodarki pańszczyźnianej kosztem działek chłopów pańszczyźnianych i zwiększonym wyzyskiem. Uciskani chłopi nie godzili się na pańszczyznę i wielokrotnie stawiali opór wyzyskiwaczom. W latach 1761-1762 33 mieszkańców Wołowca zostało uwięzionych za nieposłuszeństwo wobec administracji dominium. Latem 1831 r. na Zakarpaciu wybuchło nowe powstanie chłopskie, w którym wzięli udział również mieszkańcy wsi. W wyniku rewolucji 1848-1849 pańszczyzna została zniesiona.

W drugiej połowie XIX wieku Wołowiec był stosunkowo dużą wsią w Werchowynie. W 1870 r. mieszkało tu 600 osób. W latach trzydziestych XIX wieku w Wołowcu zaczęło działać półrzemieślnicze przedsiębiorstwo produkujące dachówki i cegły. W 1872 r. włoscy przemysłowcy rozpoczęli budowę kolei.

Na początku XX wieku zbudowano tartak. W 1906 r. jedna z budapeszteńskich firm zainstalowała w Wołowcu tartak parowy, który produkował materiały budowlane. Trzypiętrowy dom należał do zamożnego Grimberga. W 1882 r. w Wołowcu otwarto pierwszą instytucję edukacyjną - publiczną szkołę podstawową. W 1900 r. tylko 346 mieszkańców umiało czytać i pisać. W 1944 r. otwarto szkołę podstawową, a w 1945 r. na jej bazie szkołę średnią. Odkrycia archeologiczne pokazują, że obszar współczesnego Wołowca był zamieszkany już w epoce brązu. W 1930 r. znaleziono tu dwa skarby, składające się z 23 przedmiotów z brązu i 5 ze złota, które potwierdzają istnienie tu osady pod koniec drugiego tysiąclecia p.n.e.

Nazwa wyjaśnia wszystko: miejscowa ludność od dawna zajmuje się hodowlą zwierząt. W pobliżu przepływa rzeka Volivchyk, w której pasterze pojili swoje bydło. Można zarezerwować całonocną wycieczkę po górach lub wybrać się w góry na własną rękę - trudno będzie się zgubić, cała trasa jest oznaczona i są znaki.

Miasto nie jest bogate w zabytki architektury: miejscowa drewniana cerkiew Wstawiennictwa (XVIII) została kilka lat temu przeniesiona do Muzeum Architektury Ludowej w Pirohowie (Kijów), a z niegdyś najlepszej austro-węgierskiej skoczni narciarskiej z lat 50. XIX wieku pozostały tylko betonowe cokoły w lesie.

Dzięki swojemu położeniu Wołowiec przyciąga entuzjastów outdooru. Z miejscowości można wspiąć się na góry Temnatyk (1343 m n.p.m.), Velykyi Verkh (1598 m n.p.m.) i Stiy (1681 m n.p.m.). Do góry Hemba (i wodospadu Shipit) można łatwo dotrzeć pieszo, znajduje się ona w pobliżu miejscowości Pylypets, 12 km od Wołowca.

Doświadczeni narciarze nie są zbyt zainteresowani tym ośrodkiem narciarskim, wykorzystując go jako stację pośrednią: z Wołowca można udać się do ekologicznego kurortu Izky, dotrzeć do stoków narciarskich Pylypets i Podobovets, gdzie znajdują się trudniejsze trasy zjazdowe. Jeśli jednak nie czujesz się świetnym narciarzem lub dopiero uczysz się tego rodzaju aktywności rekreacyjnej, trasa dla początkujących z pewnością Cię zadowoli. Znajduje się tu tylko jeden wyciąg.

Oszczędni turyści wynajmują zakwaterowanie w Wołowcu, nawet jeśli planują jeździć na nartach gdzie indziej, ponieważ zarówno hotele, jak i prywatne posiadłości są przyjemnie niedrogie.

Volovets District Council 30 Nezalezhnosti St. +38 (03136) 2-22-66
Volovets village council 7 Pushkina str. +38 (03136) 2-25-33
Górska Służba Poszukiwania i Ratownictwa wieś Nyzhni Vorota, ul. Centralna 110 +38 (050) 273-76-45

Polecamy odwiedzić w Volovets

Zobacz wszystkie