Wielka Turya

Velyka Turya to wieś w powiecie Dolyna w obwodzie iwanofrankowskim. Velyka Turya jest jedną z największych wsi w powiecie Dolyna. Znajduje się 27 kilometrów od miasta Dolyna i rozciąga się na długości 7 kilometrów wzdłuż rzeki Turyanka. We wsi do rzeki Turyanka wpada strumień Dryzhyn.

Według legendy, kiedyś były tu tury, od których pochodzi nazwa wsi. Inna wersja głosi, że wieś odziedziczyła swoją nazwę od rzeki Turyanka, która wypływa z górskiego obszaru Małej Turii.

Pierwsza wzmianka w źródłach pisanych pochodzi z 24 kwietnia 1498 roku. Jednak znaleziony tu kamienny młotek z epoki brązu pokazuje, że ludzie zaczęli się tu osiedlać znacznie wcześniej.

Wieś powstała z połączenia przysiółków Banya, Danylivka, Kamianka, Selyshche, Pryima i Balany. Legenda głosi, że z Bolechowa do Turii prowadziła "droga książęca", która była najbliższą drogą z Halicza w góry. Mieli nią jeździć książęta na polowania. W lesie Bania znajdowała się głęboka na 30 metrów studnia, z której chłopi czerpali solankę (płynną sól). Kopalnię soli z wieżą nazywano "banią" i stąd wzięła się nazwa wsi. W Baniach znajdował się również kamieniołom gliny (gliną smarowano domy i piece).

W 1648 r. mieszkańcy wsi wzięli czynny udział w powstaniu ludowym, za co zostali zmasakrowani po odejściu wojsk Bohdana Chmielnickiego. Na przełomie XVIII i XIX w. wieś należała do Iwana Horodianskiego, a następnie do rodziny Bielińskich. W 1939 r. we wsi było 3050 mieszkańców (2715 Ukraińców, 35 Polaków, 30 łacinników, 270 Żydów), a we wsi Szirokie Pole - 310 mieszkańców (20 Ukraińców, 10 Polaków, 10 Żydów, 270 Niemców).

Ze względu na to, że kościół we wsi jest stary, społeczność trzykrotnie rozpoczynała budowę nowego kościoła, ale różne okoliczności to uniemożliwiały. Dopiero w 1995 r. wzniesiono dużą świątynię Bożą - kościół p.w. Wstawiennictwa Najświętszej Marii Panny.

Pierwsza wzmianka o jednoklasowej szkole znajduje się w dokumentach z 1873 roku. Dzieci uczył Jurij Nakonecznyj. 12 maja 1898 r. Okręgowa Rada Szkolna wydała zarządzenie o utworzeniu szkoły dwuklasowej. W 1932 r. we wsi istniała czteroklasowa szkoła dwujęzyczna, do której uczęszczało 293 dzieci. W 1986 r. wybudowano nową trzypiętrową szkołę z 624 miejscami. W okresie powojennym we wsi otwarto stację sanitarno-położniczą, a w 1952 r. szpital powiatowy. W 1972 r. wybudowano nowy budynek szpitalny na 25 łóżek, w którym obecnie mieści się przychodnia lekarska.

W 1988 r. wybudowano dom kultury z biblioteką. Rykhiv Potik jest obszarem chronionym.

We wsi znajduje się parafia Świętej Dziewicy Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego.