Dziurkowiec

1 189 m Dziurkowiec, Runina

Dziurkowiec (słow. Ďurkovec) to szczyt o wysokości 1189 m w głównym grzbiecie pasma granicznego Bieszczadów Zachodnich (słowackie Bukovské vrchy), na granicy polsko-słowackiej. Leży pomiędzy Płaszą (1163 m) na północnym zachodzie a Riabą Skałą (Jarabá skala, 1199 m) na wschodzie, nad słowacką wsią Runina, ok. 22 km na północny wschód od Sniny. Na południe odchodzi długi, zalesiony grzbiet przez Veľký Bukovec i Kýčerę ku dolinie rzeki Ulička, a stoki północne opadają do doliny potoku Chomów po stronie polskiej, gdzie leżą Wetlina i Strzebowiska (gmina Cisna).

Wierzchołek i sąsiedni grzbiet porasta rzadki las z połoninami – łąkami górskimi, z których roztaczają się szerokie widoki. Słowackie źródła uważają łąki między Dziurkowcem a Płaszą za najpiękniejsze połoniny Słowacji.

Jak dojść / szlaki

Grzbietem prowadzi czerwona słowacka Magistrala Wschodniokarpacka (KST 0918): od Ruskiego Siodła przez Kruhliak, Płaszę i siodło pod Dziurkowcem, a na wschód przez Riabą Skałę po Krzemieniec. Po polskiej stronie biegnie razem z nią niebieski szlak graniczny Rzeszów – Grybów (w polskiej Wikipedii: Biała – Grybów), przechodzący przez szczyt między Riabą Skałą a Okrąglikiem.
Z Runiny prowadzi słowacki szlak zielony przez siodło pod Dziurkowcem (1120 m); Runina to główny punkt wyjścia do Parku Narodowego „Połoniny”.
Z polskiego Starego Sioła wiedzie szlak żółty przez Riabą Skałę, a także transgraniczna ścieżka Wetlina – Riaba Skała – Runina.

Źródła nie podają oficjalnych czasów przejścia. Do Runiny kursują autobusy podmiejskie z Humennego (ok. 53 km) i Sniny (ok. 32 km).

Co widać ze szczytu

Przy dobrych warunkach widać szczyty Bukovskich vrchov, Góry Slańskie i Wyhorlat, polskie Bieszczady i Karpaty ukraińskie. Według słowackiej Wikipedii przy bardzo dobrej przejrzystości widać oddalone o ponad 160 km Tatry Wysokie i Kráľovą hoľę w Niżnych Tatrach; widok na Veľką Vápenicę (180 km) należy do najdalszych krajowych obserwacji na Słowacji. W przeciwną stronę widać odległe o ponad 100 km Gorgany.

Przyroda i historia

Po stronie słowackiej Dziurkowiec wraz z Riabą Skałą tworzy narodowy rezerwat przyrody Jarabá skala (ustanowiony w 1964 r., ok. 360 ha, najwyższy, 5. stopień ochrony) w Parku Narodowym „Połoniny”. Partie szczytowe należą do obszaru Stužica – Bukovské vrchy, wpisanego w 2007 r. na Listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część karpackich lasów bukowych: rosną tu ponad 200-letnie buki wysokie na blisko 40 m i ponad 300-letnie jodły do 50 m. Po polskiej stronie szczyt obejmuje Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy oraz utworzony w 2025 r. rezerwat przyrody Dziurkowiec. Okolica jest najciemniejszym pod względem zanieczyszczenia światłem obszarem Słowacji – powstał tu pierwszy w kraju park ciemnego nieba „Poloniny”. Na stokach zachowały się okopy z II wojny światowej, a ok. 50 m od szlaku pod szczytem po słowackiej stronie bije źródło Poloninskiego Potoku.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

W rezerwacie Jarabá skala zabronione jest schodzenie ze znakowanych szlaków, rozpalanie ognia, biwakowanie, zbieranie roślin i zakłócanie ciszy. Grzbiet leży daleko od wsi, więc zabierz wodę, ciepłe ubranie i zapas czasu; na odkrytych połoninach wieje silny wiatr, a we mgle łatwo zgubić drogę, choć grzbietem biegnie granica. Zimą śnieg zalega tu długo. Po polskiej stronie pomocy udziela Grupa Bieszczadzka GOPR: 985 lub +48 601 100 300, po słowackiej – Horská záchranná služba (HZS): 18 300 (+421 18 300). Numer alarmowy: 112.

Ciekawostki

Dokładna wysokość według danych słowackich to 1188,7 m.
Dziurkowiec leży w głównym grzbiecie Karpat, którym biegnie Magistrala Wschodniokarpacka od Przełęczy Dukielskiej do trójstyku na Krzemieńcu.

Zdjęcia: Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Jiří Komárek, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.

Jak dojechać z Ukrainy

Przejścia graniczne

Krakowiec – Korczowa — drogowe, całodobowo
Szeginie – Medyka — drogowe, całodobowo Ukraińska straż graniczna nie potwierdza obecnie odprawy pieszych — sprawdź na dpsu.gov.ua przed podróżą.
Smolnica – Krościenko — drogowe, całodobowo
Hruszew – Budomierz — drogowe, całodobowo
Mościska – Przemyśl (kolejowe) — kolejowe, całodobowo

Samochodem

Lwów – Sanok ≈168 km, ≈3 h 20 min bez kolejek: drogą na Szeginie → przejście Szeginie – Medyka → Przemyśl → DK28 przez Birczę do Sanoka (≈83 km, ≈1 h 45 min od granicy). Alternatywa przez Krakowiec – Korczowa: A4 do zjazdu Radymno, DK77 do Przemyśla i DK28 (≈185 km ze Lwowa, ≈3 h 25 min). W same Bieszczady wygodniej przez Smolnicę – Krościenko: Lwów – Sambor – Stary Sambor – granica, dalej DK84 przez Ustrzyki Dolne do Sanoka (≈203 km, ≈5 h; ≈57 km od granicy). Z Krościenka do Ustrzyk Górnych DW896 ≈53 km (≈1 h 40 min; ≈200 km i ≈4 h 50 min ze Lwowa), do Wetliny DW896 i DW897 ≈69 km (≈216 km i ≈5 h ze Lwowa). Z Sanoka: do Ustrzyk Górnych ≈82 km (DK84 przez Lesko, dalej DW896, ≈1 h 35 min), do Wetliny ≈72 km (DK84 do Leska, DW894 przez Baligród i Cisną, DW897, ≈1 h 20 min).

Sprawdzono 23.10.2026; godziny pracy przejść i rozkłady się zmieniają — sprawdź przed podróżą.