Wynohradiw

Wynohradiw (do 1946 r. Sewliusz, Siwliusz) to miasto o znaczeniu rejonowym w obwodzie zakarpackim. Wynohradiw jest centrum administracyjnym dużego okręgu rolniczego, połączonego siecią linii kolejowych i autostrad z innymi miastami regionu. Bliskość granic z Węgrami i Rumunią (nie więcej niż 15-20 kilometrów) ułatwia bliskie kontakty z zagranicznymi inwestorami.

Miasto położone jest w południowej części obwodu zakarpackiego, pod wewnętrznym pasem wulkanicznym Karpat Wschodnich, na Nizinie Zakarpackiej, gdzie rzeka Tisa dzieli ten pas na część zachodnią i wschodnią. Miasto położone jest na prawym brzegu rzeki Tysa u podnóża Czarnej Góry (570 m n.p.m.), która przed pojawieniem się człowieka była niegdyś aktywnym wulkanem, o czym świadczy jej kształt, wygasłe kratery i rozrzucone duże kamienie - bomby wulkaniczne.

Odległość do centrum regionu (miasta Użhorod) wynosi 108 km, do granicy z Węgrami - 16 km, z Rumunią - 10 km, ze Słowacją - 80 km, z Polską - 110 km.

Współczesny Wynohradiw w pełni zasługuje na swoją nazwę. Zbocza Chornej Hory pokryte są winnicami, sady każdego lata dają brzoskwinie, morele i jagody winne, a aleje i ulice miasta wyłożone są sakurą, kasztanami i magnoliami. Luksusowa i hojna natura od dawna przyciąga zarówno osadników, jak i turystów.

Nazwa miasta bezpośrednio nawiązuje do innego bogactwa regionu: winogron i wina. Wielu turystów marzy o odwiedzeniu starych piwnic winnych na południowych zboczach Czarnej Góry w gospodarstwie winiarskim Vinogradiv. Tutaj, w podziemnych korytarzach o długości 350 metrów, w dębowych beczkach przechowywane jest złoto Sevliush.

Obiekty architektoniczne:

• Zamek Ugochansky Kankiv, XIII wiek, w mieście Vynohradiv, który kiedyś kontrolował szlak solny wzdłuż Cisy. Obecnie znajduje się w ruinie. Więcej informacji o zamku można znaleźć na stronie internetowej pod linkiem "Zamek Wynohradiw".
• Park i pałac rodziny Pereni, XVI-XVIII wiek. Dawniej część fortyfikacji miejskich, później przebudowany na rezydencję mieszkalną, obecnie wydział edukacji.
• Kościół Wniebowstąpienia Pań skiego, XIII w . W czasach historycznych, oprócz misji duchowej, służył jako budowla obronna, a jego dzwonnica jako wieża strażnicza.
• Klasztor franciszkanów, znany od 1516 roku. Kaplica franciszkańska w murze klasztornym.
• Zamek Nyalab we wsi Korolewo. Pierwsza zagadka o zamku pojawiła się w kronikach węgierskich w 1279 roku. Więcej szczegółów można znaleźć pod linkiem "Królewski zamek Nyalab".
• Kościół greckokatolicki w Wynohradiw (1796)
• Budynek dawnej synagogi, Wynohradiw (XIX w.).
• Drewniany kościół we wsi Nowosielica, 1669 r.
• Kościół reformowany we wsi Szalanki, zbudowany przez wspólnotę rzymskokatolicką w XIV wieku, jest jednym z najstarszych na Zakarpaciu. W 1711 r. podczas wojny wyzwoleńczej przeciwko Habsburgom na terenie kościoła odbył się zjazd zbuntowanych palaczy pod przewodnictwem Ferenca Rakoczego II.
• Cerkiew greckokatolicka św. Michała Archanioła, 1790 r., wieś Velyki Komyaty
• Kościół św. Piotra i Pawła, 1797 r., wieś Tekowo
• Magazyn soli lub Dom Solny we wsi Vylok, główny budynek historyczny XV wieku. Sól była strategicznym surowcem naszego regionu tak długo, jak długo istniała tu cywilizacja. Z kopalni soli w Sołotwinie była transportowana do Europy wozami po drogach i łodziami po rzece Cisa. "Solnego szlaku" strzegły liczne zamki i fortyfikacje, które dziś są w większości ruinami.
• Kościół św. Heleny, 1788 r., wieś Vylok

Rzeźby:

• Pomnik-fontanna z dziewicą miażdżącą stopami winogrona w centrum Wynohradiwu.
• Pomnik winiarza, Wynohradiw
• Pomnik rowerzysty, Wynohradiw
• Pomnik Turula, między wsią Vylok a wsią Tisobiken (1906)
• Pomnik świni, grilla i uzdrowiciela, wieś Botar
• Rzeźba anioła stróża miasta, zainstalowana przed budynkiem rady miejskiej
• Kaplica św. Franciszka przed klasztorem franciszkanów w Wynohradowie.
• Tablica pamiątkowa "Królewska Tetra-Gospel".

Spacer po Wynohradowie należy rozpocząć od jego centrum, gdzie na placu między ulicami Myru i Szewczenki znajduje się majestatyczny kościół Wniebowstąpienia Pańskiego z XV-XVI wieku. W XVI wieku kościół znajdował się w epicentrum konfrontacji między protestantami i katolikami. Kościół przechodził z rąk do rąk i był wielokrotnie niszczony, aż w końcu został przejęty przez katolików w 1690 roku. Później kościół został ponownie zniszczony, tym razem przez pożar, gdy w sierpniu 1717 r. Tatarzy krymscy zdobyli Wynohradiw na dwa dni. Następnie, w 1748 r., kosztem biskupa Egera Barkocziego, kościół został odbudowany i przekazany katolickiej wspólnocie miasta. Na fasadzie kościoła zachowała się płaskorzeźba z herbem biskupa. Kolejna przebudowa kościoła miała miejsce w 1889 roku. Architektura kościoła łączy w sobie elementy stylu romańskiego i gotyckiego z przewagą tego drugiego.

Kontynuuj spacer wzdłuż placu w centrum miasta do pomnika żołnierzy radzieckich. Po lewej stronie znajduje się budynek administracji rejonowej. Przed nim znajduje się symbol dzielnicy Wynohradiw - wykonana z brązu figura anioła stróża trzymającego herb komitatu ugoczańskiego. Jest to tarcza w kształcie Hiszpanii z kiścią winogron i rybą na górze, gałązką dębu z żołędziem i rakiem poniżej. Pośrodku znajduje się lew, herb rodowy panów feudalnych Pereni. Idąc dalej w tym samym kierunku, można zobaczyć kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, który został zbudowany w 1815 roku.

Wycieczka powinna być kontynuowana do ruin zamku Kankov. W tym celu należy skręcić w lewo na skrzyżowaniu, a następnie za sto metrów w prawo w ulicę Kotsiubynskoho, która prowadzi do murów twierdzy. Ze szczytu zamku można podziwiać fascynujący widok na miasto i dolinę Cisy.