Tserkovna

Tserkivna to wieś w powiecie Dolyna w obwodzie iwanofrankowskim. Lokalni mieszkańcy i media używają nazwy Tserkivna, a także jej pochodnych: "Tserkivnianskyi", "Tserkivnianska". Według spisu ludności z 2001 r. ludność wsi wynosi 1029 osób.

We wsi potoki Tserkivianskyi i Sykhlevatyi wpadają do rzeki Luzhanka.

W dniu 11 grudnia 1945 r. stacjonująca we wsi Chorty Gromada została zajęta przez oddziały NKWD. Dowódca setki "Bey" (Kazymyr Jaworski) postanowił walczyć i z powodzeniem przygotował pułapkę na wrogów, którzy posuwali się przez otwarte pole. Powstańcy zajęli dogodne pozycje w traktacie Tsapove, który składa się z dużych kamiennych bloków.

"NKWEDziści niespodziewanie spotkali się z ciężkim ostrzałem i ponieśli znaczne straty. Wezwane rezerwy zdołały otoczyć setkę, ale po zmroku żołnierzom udało się wyrwać z okrążenia. Straty wroga, według rebeliantów, wyniosły 221 zabitych, w tym majora i dwóch kapitanów. 18 żołnierzy UPA również zginęło w tej bitwie.

Skały Tsapovi są obecnie często odwiedzane przez ukraińskich wspinaczy. Nieznany wcześniej obszar skalny zachwycił wspinaczy nie tylko rozmiarem i bogactwem rzeźby terenu, ale także niesamowitym pięknem dzikiego lasu.

Coroczne Mistrzostwa Karpat we Wspinaczce Skalnej zwykle odbywają się na klifach Dovbush w pobliżu miejscowości Bubnyshche. Masyw ten od dawna jest mekką ukraińskich (i nie tylko) wspinaczy. Oprócz niego, w ostatnich latach sportowcy zaczęli eksplorować skały w pobliżu wsi Yamelnytsia w powiecie Skole w obwodzie lwowskim. Ogólnie rzecz biorąc, u podnóża Karpat rozrzuconych jest wiele kamiennych gigantów - niektóre duże kamienie, a nawet skalne ściany o wysokości kilku metrów - rodzaj naturalnego muru twierdzy. Większość z nich to jednak pojedyncze skały. Niewiele jest dużych kompleksów. Dlatego skały Tsapovi, które mają dość duży obszar i wiele różnych kamieni, stały się jednym z najbardziej nieoczekiwanych odkryć.

Warto wybrać się tu samochodem, ponieważ autobus kursuje rzadko w dni powszednie, a w weekendy nie ma go wcale. Za ostatnim domem znajduje się szlaban, a następnie kolejne 20 minut pieszo szeroką ścieżką. Tu pojawiają się pierwsze kamienie: niektóre są mniejsze, wysokie na 2-3 metry, a niektóre to prawdziwe dziesięciometrowe olbrzymy. Długa skalna ściana rozciąga się niczym naturalna ściana w lesie, jakby przedłużona w górę przez drzewa rosnące tuż przy skałach. Wszystko jest jasne i przytulne. Czystość natury jest uderzająca. Puszcza i dziewicze skały, na których nie podpisał się jeszcze ani jeden "Wasia". Ciszę bukowego lasu przerywa jedynie ćwierkanie ptaków i podekscytowane okrzyki sportowców i kibiców, którzy zbierają się w grupach w pobliżu skał, próbując na zmianę pokonać "kamienny tor".