Szepit

Rejon wyżnicki · Obwód czerniowiecki

Szepit - wieś w Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, w rejonie putyłowskim. Odległość do centrum rejonu wynosi około 32 km i prowadzi do niego droga T 2601. Niedaleko wsi znajduje się punkt kontrolny na granicy z Rumunią, Shepit-Izvorele-Sucevei.

Mała przygraniczna wioska Shepit na brzegu rzeki Suceava została założona 15 marca 1490 roku. Do 1946 r. miejscowość nosiła nazwę Shepit-Cameral. Pierwsza wzmianka o wsi Shepit pojawiła się w źródłach pisanych pod koniec XV wieku.

Wąska droga gruntowa z Selyatyn do Shepot biegnie równolegle do rzeki Suceava. Droga jest oddzielona od rzeki drutem kolczastym: Rumunia znajduje się na przeciwległym brzegu rzeki. Po prawej stronie drogi znajdują się góry: grzbiet Pogar z najwyższym szczytem o tej samej nazwie, o wysokości 1268 metrów.

W miejscowości znajduje się rezerwat geologiczny, wodospad Suceava Hook. Stąd rozpoczyna się szlak turystyczny na górę Tomnatyk, Chyvchyn i Hryniavka. Na południowy zachód od miejscowości znajdują się botaniczne pomniki przyrody - Arnika i Bukovynka. W miejscowości do Suczawy wpływa rzeka Kobylara i potok Horbanevskyi. Przed dotarciem do centrum miejscowości, po lewej stronie drogi, należy zatrzymać się przy ciekawym pomniku przyrody - wodospadzie Suceava Hook. Wodospad znajduje się na rzece Suceava i wygląda jak kaskada z trzema półkami o łącznej wysokości pięciu metrów.

Kościół św. Eliasza Proroka we wsi Shepit w powiecie Putyla został zbudowany w 1898 roku w stylu secesyjnym i znajduje się na wzgórzu w północnej części wsi. Kościół ten został zbudowany z okazji 50. rocznicy panowania cesarza Franciszka Józefa na miejscu starego kościoła. Jest to zabytek architektury o znaczeniu narodowym w obwodzie czerniowieckim, będący własnością UOC. W 1950 r. rektorem był ks. Petro Tymofijczuk (1898 r., wieś Wowczyce, rejon śniatyński, obwód iwanofrankowski - 1986 r.), wyświęcony w 1950 r. w katedrze św.

Wizytę w tym kościele warto połączyć z innymi arcydziełami architektury drewnianej, a mianowicie kościołem św. Mikołaja w Putyle i kościołem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Selyatynie. Należy pamiętać, że Shepit znajduje się prawie na granicy państwa, więc nie zapomnij o dokumentach, kiedy tu pojedziesz.

Cerkiew św. Eliasza w Szepietowie to udane połączenie tradycyjnej bukowińskiej architektury jednokopułowej cerkwi i architektury secesyjnej, która dominowała pod koniec XIX wieku.

Dominującą cechą kościoła jest masywna kopuła nad środkiem wydłużonej nawy w formie spłaszczonej cebuli. Strome dachy nad narteksem i ołtarzem kończą się kalenicowo, nadając budynkowi dodatkowe krzywoliniowe formy. Ściany ołtarza i nawy podzielone są na dwa poziomy baldachimem na kręconych wspornikach, a prezbiterium otoczone jest otwartą łukową galerią nad nawą. Kościół jest dodatkowo ozdobiony małymi lancetowatymi oknami z kolorowymi szybami.

Pośrodku kościoła znajduje się tron cesarski, unikalne dzieło sztuki, które nie zostało przewiezione do Wiednia przed upadkiem Cesarstwa Austriackiego w 1918 r. i pozostawione w Shepot.

Zespół kościoła św. Eliasza obejmuje również dwupoziomową dzwonnicę ramową z cebulastym szczytem, który powtarza kształt kopuły kościoła, oraz drewniane ogrodzenie z bramą wejściową pokrytą gontowym dachem.

Przed kontynuowaniem naszej podróży musimy poczynić kilka ostrzeżeń. Po pierwsze, strefa przygraniczna zaczyna się w Selyatynie, więc trzeba mieć przy sobie paszport. Po drugie, aby kontynuować podróż przez najbardziej odległy, słabo zaludniony region Karpat Bukowińskich, potrzebny jest SUV z napędem na wszystkie koła. To, że udało nam się tam przejechać moją Dacią, to raczej cud i wyjątek. To przykład niegodny naśladowania. Po trzecie, Selyatin to ostatnie miejsce, gdzie można uzupełnić zapasy paliwa. Co więcej, na całej drodze powrotnej do Selyatin nie ma stacji benzynowych.

Przy wyjeździe z Selyatyna w kierunku Shepot znajduje się komendantura straży granicznej. Ponieważ dalsza podróż będzie odbywać się wzdłuż granicy ukraińsko-rumuńskiej, należy poinformować komendanta o celu podróży i trasie, przedstawiając dokumenty tożsamości.

Droga na przełęcz Dzhogol zaczyna się w centrum Shepot. Początkowo droga jest mniej więcej normalna nawet dla samochodu. Mijamy małą wioskę Andrekivske: Za Andrekivske rozpoczyna się strome podejście na przełęcz Dzhogol (1159 m) wzdłuż potoku Horbanivskyi. Podjazdowi towarzyszą strome serpentyny. Podczas zjazdu z przełęczy należy zachować szczególną ostrożność: żwir i duże stosy kamieni, zwłaszcza w deszczową pogodę, sprawiają, że zjazd jest niebezpieczny dla kierowców i rowerzystów. Nic dziwnego, że Dzhogol uznawany jest za przełęcz piątej kategorii trudności. Z przełęczy roztaczają się malownicze widoki na Shepot i granicę z Rumunią.