Kościół św. Eliasza, Shepit

Prawdziwy klejnot bukowińskiej architektury drewnianej, kościół św. Eliasza, znajduje się we wsi Shepit w środku Karpat Bukowińskich. Cerkiew jest wyjątkowa ze względu na połączenie ugruntowanych tradycji budownictwa cerkiewnego na Bukowinie z ówczesnymi trendami.

Kościół został zbudowany w 1898 roku na miejscu starego kościoła Wniebowzięcia NMP. Pieniądze na budowę przeznaczyła społeczność wsi. Kościół św. Eliasza dotarł do nas prawie w pierwotnej formie.

Z zewnątrz kościół ma charakterystyczną cebulastą kopułę. Generalnie budynek jest próbą połączenia tradycyjnych form z panującym wówczas modernizmem. Uwagę przyciąga również nietypowy kształt dachu z podniesionymi wrotami.

Kościół św. Eliasza jest zabytkiem architektury o znaczeniu krajowym. W pobliżu znajduje się drewniana dwupoziomowa dzwonnica, w tym samym wieku co kościół. Wewnątrz kościoła znajduje się niezwykły przedmiot - tron cesarza, który nie został zabrany do Wiednia przed upadkiem imperium w 1918 roku.

Jednopiętrowy monumentalny kościół ma złożoną schodkową sylwetkę i krzywoliniowe formy, które są niekonwencjonalne dla bukowińskiej szkoły architektury ludowej, które były używane na przełomie XIX i XX wieku w stylu secesyjnym. Jego projekt architektoniczny łączy tradycyjną architekturę jednokopułowego kościoła z cechami stylu secesyjnego. Kościół składa się z nawy, która jest znacznie wydłużona w kierunku poprzecznym, a także z narteksu i ołtarza, które znajdują się na wschód i zachód od niej, które są wydłużone w kierunku podłużnym (z zakrystią i pomieszczeniem sekstorium po stronie północnej i południowej).

Dominantą kościoła jest masywna kopuła nad środkiem wydłużonej nawy w formie spłaszczonej cebuli. Strome dachy nad narteksem i ołtarzem kończą się kalenicowo, nadając budynkowi dodatkowe krzywoliniowe kształty. Ściany ołtarza i nawy są podzielone na dwie kondygnacje baldachimem na kręconych wspornikach, a prezbiterium jest otoczone otwartą łukową galerią nad nawą. Kościół jest dodatkowo ozdobiony małymi lancetowatymi oknami z kolorowymi szybami.

Pośrodku kościoła znajduje się tron cesarski, unikalne dzieło sztuki, które nie zostało przewiezione do Wiednia przed upadkiem Cesarstwa Austro-Węgierskiego w 1918 r. i pozostało w Szepocie.

Zespół kościoła św. Eliasza obejmuje również dwupoziomową dzwonnicę z kopułą w kształcie cebuli, która powtarza kształt kopuły kościoła, oraz drewniane ogrodzenie z bramą wejściową pokrytą gontowym dachem.

Kościół został zbudowany w 1898 roku z okazji 50. rocznicy panowania cesarza Franciszka Józefa I na miejscu starego kościoła Wniebowzięcia NMP, zbudowanego w 1763 roku.

Szepit jest jedną z najbardziej oddalonych wiosek w obwodzie czerniowieckim. Centrum rejonu Putyła oddalone jest o 32 kilometry górską drogą. Istnieją połączenia autobusowe z Czerniowcami, ale ostrzegamy przed złą jakością dróg. Jeśli zdecydujesz się na podróż własnym samochodem, musisz kontynuować podróż z Putyły autostradą T-2601. Sam kościół znajduje się w północnej części miejscowości.

Należy pamiętać, że w miejscowości znajduje się jeden z największych wodospadów na Bukowinie, Suchavskyi Huk.