Grzbiet Chornohora to jedno z najpiękniejszych miejsc w ukraińskich Karpatach, które co roku przyciąga ogromną liczbę entuzjastów outdooru swoimi malowniczymi widokami. Każdy, kto choć raz odwiedził to miejsce, twierdzi, że sceneria jest warta czasu i wysiłku.
Grzbiet Chornohora (węg. Feketeberc, pol. Czarnohora) jest najwyższym pasmem górskim Ukraińskich Karpat i zajmuje dominującą pozycję w ich ogromnej przestrzeni. Całkowita długość głównego grzbietu wynosi około 40 km, dlatego podróż wzdłuż niego zajmuje 2-3 dni, w zależności od doświadczenia i kondycji fizycznej uczestników wędrówki.
Chornohora w przestrzeni Ukraińskich Karpat
Grzbiet Chornohora nie bez powodu uznawany jest za najwyższy, ponieważ znajduje się na nim 6 szczytów o wysokości ponad 2000 m: Hoverla – 2061, Brebeneskul – 2035, Pip Ivan Chornogorski – 2028, Petros – 2020, Hutin Tomnatyk – 2016 m, Rebra – 2001.
Znaczna część grzbietu Chornohora służy jako dział wodny między rzekami Tysa i Prut (w przeszłości przebiegała tędy granica państw, do których kiedyś należały Zakarpacie i Galicja). Zachodnia część Chornohory leży w regionie Zakarpacia, podczas gdy część wschodnia ciągnie się na południowy wschód, a następnie na południe. Obie części grzbietu są oddzielone Poloniną Skopeska – głęboką siodłową doliną, której średnia wysokość wynosi 1518 m.
Jeśli zachodnia część Chornohory ma względne wysokości 300-350 m i jest mocno pocięta, to część wschodnia to bardziej monotonne, masywne pasmo z wysokimi szczytami i siodłami, które nie schodzą poniżej 1700-1750 m.
Stoki wszystkich głównych szczytów grzbietu Chornohora są głównie trawiaste, prawie nie ma kamienistych osypisk. Dlatego turyści mogą liczyć na dobre szlaki, które zapewnią im komfortową drogę naprzód i w górę.
Turystyka i Chornohora
Pomimo niesamowitych widoków z grzbietu Chornohora, nigdy nie można zapominać o pogodzie – zmienia się ona bardzo szybko, zarówno na lepsze, jak i na gorsze, a nawet krótka letnia burza może stać się poważnym problemem. Dlatego, wyruszając w podróż szlakami Chornohory, należy śledzić prognozę pogody i na jej podstawie podejmować decyzje, czy iść w zaplanowanym terminie, czy lepiej przełożyć to na bardziej sprzyjające warunki pogodowe.
Warto również zauważyć, że piesze wędrówki po grzbiecie Chornohora wymagają dobrej kondycji fizycznej (nie bez powodu przechodzą tędy jedne z najtrudniejszych kategorii szlaków w Ukraińskich Karpatach) oraz posiadania odpowiedniego sprzętu turystycznego. Oprócz klasycznego zestawu sprzętu indywidualnego i grupowego, w tym przypadku warto mieć kuchenkę – znacznie ułatwi to życie grupie (nie należy liczyć na możliwość pójścia do lasu i zebrania drewna na ogromny ognisko).
Podróżowanie po Chornohorze to nie jest najłatwiejsze zadanie, ale jest niezwykle ekscytujące. Świeże powietrze górskie, krystalicznie czyste wody górskich jezior, nietknięta przyroda Karpat i wspaniałe widoki, które rozciągają się na dziesiątki kilometrów wokół – wszystko to razem pozostawia mnóstwo niezapomnianych wrażeń i daje niezrównane odczucia. Co więcej, długie, wyczerpujące trasy schodzą na dalszy plan.
Sezon turystyczny dla grzbietu Chornohora trwa średnio od połowy maja do połowy października (jednak czerwiec-lipiec to dość niebezpieczny okres na wędrówki po Chornohorze, ponieważ w tym czasie występują częste burze, przed którymi bardzo trudno znaleźć schronienie na trawiastych stokach).
Artykułem o grzbiecie Chornohora otwieramy nową sekcję o Ukraińskich Karpatach – "Karpackie Szczyty". W niej opisane będą najsłynniejsze i najmalownicze pasma górskie oraz ich szczyty. Śledźcie nowości na blogu i subskrybujcie naszą stronę na Facebooku.
