Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego, Luča

Według zachowanych dokumentów pisanych, górska wioska Liucha znana jest od 1438 roku. Jej najważniejszą atrakcją jest kościół Wniebowstąpienia Pańskiego i dzwonnica, zbudowane w 1848 roku. Świątynia ta uważana jest za najlepszy przykład huculskiej drewnianej architektury ludowej.

Ciekawa jest historia pojawienia się tej cerkwi we wsi. Stała się ona rzeczywistością dzięki pomysłowości i sprytowi mieszkańców, a nawet stała się podstawą kilku huculskich bajek. Chłopi poprosili o pozwolenie na jej budowę zaraz po zakończeniu powstania przeciwko polskiej szlachcie. Nie otrzymali go jednak. Wkrótce jednak udało się to żywej i sprytnej dziewczynie Olenie, która przekonała właściciela do podpisania pozwolenia. Głównym warunkiem było rozpoczęcie budowy dopiero po 25 latach od podpisania. Myślał, że mieszkańcy po prostu zgubią dokument i o nim zapomną. Jednak, ku jego zaskoczeniu, ludzie przedstawili mu dokument po upływie terminu. Zgodził się, ale pozwolił na budowę kościoła tylko na obrzeżach, mając nadzieję, że budowa opóźni się o wiele lat. Ale pieniądze zostały zebrane już dawno temu, a rok później budynek był gotowy.

Kościół w kształcie krzyża ma jedną kopułę. Zbudowany jest z drewna. Do wschodniej części budowli przylega prostokątny niski budynek. Środek świątyni przykrywa kopuła w formie namiotu na niewielkim ośmioboku, która wznosi się do połowy wysokości ponad spadzistymi dachami konarów, zwieńczonymi szczytami. Chóry, które mają oryginalną konstrukcję bocznych nisz, wsparte są na dwóch filarach. Ściany kościoła zdobią XIX-wieczne obrazy olejne. Jednokondygnacyjna dzwonnica jest murowana i stoi na wysokim cokole.

Wiadomo, że w drugiej połowie XVII wieku we wsi istniał już kościół. Kolejny drewniany kościół został zbudowany na początku XVIII wieku. Na jego miejscu w 1811 roku wybudowano nowy drewniany kościół. Nie przetrwał on jednak długo, gdyż w 1844 roku zastąpiono go istniejącym do dziś kościołem, który poświęcono dwa lata później.

Obecny kształt nadano kościołowi po przebudowie Babięt w połowie lat 30. XX wieku. Dziś zabytek architektury o znaczeniu narodowym jest wykorzystywany przez społeczność UGCC. Kościół można zobaczyć w centralnej części wsi, niedaleko na południe od głównej drogi, na cmentarzu. Kościół jest dużą, ale niską parterową świątynią, w której niewątpliwie wyróżnia się zachodnia część budynku.

Na wschód od ołtarza znajduje się równie szeroka zakrystia. Jej ściany, podobnie jak ściany przedsionka kościoła, wykonano z odsłoniętych belek zrębowych. Sylwetkę kościoła podkreśla sześć kopuł ze starymi krzyżami. Na północny zachód od kościoła stoi murowana dzwonnica. W 1997 r. dzwonnica została przesunięta o 10 metrów od ścian kościoła. Na cmentarzu pochowani są o. Myroslav Cherniavskyi (1945-1998) i o. Mykhailo Kitsyliuk (1949-2004).

Liucza to nowoczesna wieś huculska, która zachowała ducha dawnych tradycji i dokłada wszelkich starań, aby podtrzymać ten płomień. Głównym kierunkiem dalszego rozwoju wsi jest turystyka. Hoduje się tu żubry, jelenie, łosie, sarny, dziki, kilka gatunków ptaków, pstrągi i raki. Do atrakcji przyrodniczych należą wodospad Guk, Kamień i arboretum w pobliżu leśnictwa.