Mięguszowiecki Szczyt Wielki

2 438 m Mięguszowiecki Szczyt Wielki, Szczyrbskie Jezioro

Mięguszowiecki Szczyt Wielki (słow. Veľký Mengusovský štít) to szczyt Tatr Wysokich o wysokości 2438 m w grani głównej Tatr, na granicy polsko-słowackiej. Jest najwyższym z trzech Mięguszowieckich Szczytów i, po Rysach, drugą co do wysokości górą Polski. Jego północna ściana góruje nad Morskim Okiem w Dolinie Rybiego Potoku, południowa – nad Wielkim Stawem Hińczowym w słowackiej Dolinie Mięguszowieckiej, ponad Szczyrbskim Jeziorem. Nazwa we wszystkich językach pochodzi od wsi Mięguszowce (Mengusovce), do której niegdyś należały te tereny.

Szczyt ma dwa wierzchołki: zachodni (główny) i niższy wschodni (2427 m), rozdzielone Mięguszowiecką Szczerbą. Od Cubryny na zachodzie oddziela go Hińczowa Przełęcz (2323 m), od Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego – Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia. Ku Morskiemu Oku opada niemal kilometrowy północno-wschodni Mięguszowiecki Filar, a w Bańdziochu (Wielkim Kotle Mięguszowieckim) zalega Lodowczyk Mięguszowiecki – płat śniegu widoczny znad Morskiego Oka nawet latem.

Jak dojść / szlaki

Na szczyt nie prowadzi żaden znakowany szlak. Według polskiej Wikipedii wejście nawet najłatwiejszą drogą graniczy z taternictwem: drogi nie są znakowane ani ubezpieczone, są mylne, zawikłane i przepaściste – trudniejsze niż Orla Perć. Samodzielnie wchodzą tu tylko taternicy i bardzo wprawni turyści z dobrą orientacją w terenie; pozostali powinni iść z przewodnikiem tatrzańskim.

Od polskiej strony znad Czarnego Stawu pod Rysami prowadzi zielony szlak na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem; stamtąd na wierzchołek wiedzie nieznakowana Droga po Głazach południowymi zboczami. Od Morskiego Oka wejście zajmuje ok. 5 godzin.
Od Morskiego Oka przez Galerie Cubryńskie i Hińczową Przełęcz – 4–5 godzin.
Najłatwiejsza słowacka droga normalna wiedzie z Doliny Hińczowej od Wielkiego Stawu Hińczowego – ok. 2 godzin od stawu, 3–4 godziny od Popradzkiego Stawu.

Co widać ze szczytu

Skalisty wierzchołek zapewnia widok dookolny. Widać większość szczytów i dolin Tatr Wysokich, północną część Tatr Bielskich, wschodnią część Niżnych Tatr z Królową Halą, Beskidy Orawskie, a często także góry południowej Polski. W bezpośrednim sąsiedztwie wznoszą się Rysy, Cubryna, Mnich, Miedziane, Opalony Wierch i Żabie szczyty.

Przyroda i historia

Pierwszego letniego wejścia dokonał Ludwik Chałubiński z przewodnikami Wojciechem Rojem i Maciejem Sieczką 28 czerwca 1877 r.; zimą jako pierwsi stanęli tu Ernst Dubke, Alfred Martin, Johann Breuer i Johann Franz 13 lutego 1906 r. Pierwsze zimowe przejście północnej ściany (Zbigniew Korosadowicz i Jan Staszel, 7–9 kwietnia 1936 r.) „Wierchy” uznały za największy sukces zimowego taternictwa w ogóle. Ściany masywu są bardzo popularne wśród taterników, a rekordy popularności bije Czołówka MSW u podstawy filara. Mimo wysokości przy szczycie rosną wysokogórskie kwiaty i trawy, a zaglądają tu kozice i świstaki.

Góra ma też tragiczną historię: zginęło na niej co najmniej 15 polskich taterników, a we wrześniu 1992 r. wskutek załamania pogody na drodze Świerza we wschodniej ścianie zginęli instruktor Jerzy Hirszowski i troje młodych taterników.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

Szczyt leży w Tatrzańskim Parku Narodowym (TPN) po stronie polskiej i w TANAP-ie po słowackiej. Po polskiej stronie schodzenie ze szlaków jest dozwolone tylko w celu uprawiania taternictwa zgodnie z przepisami TPN. Po słowackiej stronie szczyt leży w narodowym rezerwacie przyrody, dostępnym wyłącznie z przewodnikiem (horský vodca) lub dla wspinaczy na zasadach TANAP-u; wysokogórskie znakowane szlaki TANAP-u są zamknięte od 1 listopada do 31 maja. Zielony szlak na Przełęcz pod Chłopkiem ma łańcuchy i strome odcinki, a zimą stoki są zagrożone lawinami. Po polskiej stronie pomocy udziela TOPR: 985 lub +48 601 100 300, po słowackiej – Horská záchranná služba (HZS): 18 300 (+421 18 300). Numer alarmowy: 112.

Ciekawostki

Nowsze polskie pomiary dają 2439 m, słowacka Wikipedia – 2431,5 m; tradycyjna wysokość to 2438 m.
Słynna droga Świerza we wschodniej ścianie upamiętnia Mieczysława Świerza, który przeszedł ścianę z Janem Humpolą 22 września 1921 r.
Północno-wschodni filar ma ok. 880 m wysokości.

Zdjęcia: Adam Opioła, CC BY-SA 4.0; Foto:Jakub Hałun, description: Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; v, Original uploader was Makarczuk at pl.wikipedia, CC BY-SA 2.5; The original uploader was Makarczuk at Polish Wikipedia., CC BY-SA 2.5; Foto:Adam Opioła, opis:Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Foto:Adam Opioła, opis:Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.

Jak dojechać z Ukrainy

Przejścia graniczne

Krakowiec – Korczowa — drogowe, całodobowo
Szeginie – Medyka — drogowe, całodobowo Ukraińska straż graniczna nie potwierdza obecnie odprawy pieszych — sprawdź na dpsu.gov.ua przed podróżą.
Smolnica – Krościenko — drogowe, całodobowo
Hruszew – Budomierz — drogowe, całodobowo
Mościska – Przemyśl (kolejowe) — kolejowe, całodobowo

Samochodem

Lwów – Zakopane ≈421 km, ≈5 h 10 min bez kolejek na granicy. Trasa: M-10 Lwów – Krakowiec → przejście Krakowiec – Korczowa → autostrada A4 (Rzeszów – Tarnów – Kraków) → południowa obwodnica Krakowa → S7/DK7 → DK47 („zakopianka”) przez Nowy Targ → Zakopane. Odcinek A4 Katowice – Kraków (PPO Balice, Mysłowice) jest płatny, ale ta trasa z niego nie korzysta. Latem i w weekendy DK47 przy Zakopanem bywa zakorkowana.

Sprawdzono 23.10.2026; godziny pracy przejść i rozkłady się zmieniają — sprawdź przed podróżą.