Kruhly Wierch

1 297 m Kruhly Wierch, Brzegi Górne

Kruhly Wierch (Kruhły Wierch, 1297 m) to najwyższy z wierzchołków Połoniny Caryńskiej w Bieszczadach Zachodnich. Połonina Caryńska (Berehowska) to jeden z najbardziej znanych masywów pasma połonin, położony między dolinami Prowczy i Wołosatego, w których leżą Brzegi Górne (ok. 2,6 km od szczytu) i Ustrzyki Górne (ok. 5 km). Na północy Przysłup Caryński oddziela masyw od Magury Stuposiańskiej, a od południa poprzez Przełęcz Wyżniańską graniczy on z Działem. Cały masyw należy do Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

W masywie wyróżnia się cztery kulminacje: Kruhly Wierch (1297 m) oraz niższe – 1245, 1239 i 1148 m. Podobnie jak na Połoninie Wetlińskiej, stoki południowo-zachodnie są krótkie i stromo opadają ku dolinom, a północno-wschodnie tworzą łagodniejsze grzbiety poprzedzielane dolinkami niewielkich potoków.

Jak dojść / szlaki

Czerwony Główny Szlak Beskidzki (fragment europejskiego szlaku E8) przechodzi przez sam wierzchołek. Z Brzegów Górnych to ok. 2 h w górę (1 h w dół), z Ustrzyk Górnych ok. 3 h (1.45 h w dół). Całe przejście połoniny z Ustrzyk Górnych do Brzegów Górnych zajmuje ok. 3.20 h i liczy ok. 8,9 km.
Szlak zielony Przełęcz Wyżniańska – Połonina Caryńska – Przysłup Caryński osiąga grzbiet i szlak czerwony 10 minut na wschód od szczytu. Z Przełęczy Wyżniańskiej ok. 1.40 h (w dół 0.50 h), z Przysłupu Caryńskiego ok. 2.30 h (w dół 1.30 h).

Wzdłuż szlaków między Brzegami Górnymi a Ustrzykami Górnymi biegnie ścieżka przyrodnicza parku „Buk zwyczajny”. Grzbiet wygodnie przejść w całości – z jednej wsi do drugiej; Połoninę Caryńską można też połączyć z Małą Rawką przez Przełęcz Wyżniańską.

Co widać ze szczytu

Z Kruhlego Wierchu rozciąga się doskonały widok na Góry Sanocko-Turczańskie, Połoninę Wetlińską oraz masyw Małej i Wielkiej Rawki. Z grzbietu Połoniny Caryńskiej dobrze widać też grupę najwyższych szczytów polskich Bieszczadów z Tarnicą i Haliczem. Przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza można dostrzec odległe o ponad 100 km ukraińskie Gorgany, a nawet Tatry – oddalone o blisko 180 km.

Przyroda i historia

Nazwa połoniny pochodzi od nieistniejącej już wsi Caryńskie, która leżała u jej stóp, choć pastwiska na grzbiecie należały także do Berehów Górnych (dziś Brzegi Górne), Bereżek i Ustrzyk Górnych. Jeszcze w okresie międzywojennym prowadzono tu intensywny wypas, a wielowiekowe pasterstwo powstrzymywało las i ukształtowało dzisiejszy wygląd bezleśnych grzbietów. Obecnie Połonina Caryńska jest chroniona w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Z rzadkich w Polsce roślin występują tu m.in. zaraza macierzankowa, tocja alpejska, turzyca dacka, tojad wschodniokarpacki i tojad bukowiński.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

Grzbiet Połoniny Caryńskiej jest całkowicie odsłonięty: nie ma tu schronienia przed wiatrem, burzą i mgłą, a pogoda na połoninach zmienia się bardzo szybko. Latem warto wychodzić wcześnie, by nie zastała nas na grani burza; zimą szlaki bywają oblodzone.

Szczyt leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Zgodnie z zasadami obowiązującymi od 14 kwietnia 2026 r. wstęp na szlaki jest płatny przez cały rok: bilet normalny kosztuje 11 zł (ulgowy 5,5 zł, dzieci do 7 lat bezpłatnie), można go kupić w punktach kasowych przy wejściach na szlaki lub przez internet i jest ważny tego samego dnia na wszystkich szlakach parku. Poruszać się wolno wyłącznie znakowanymi szlakami i tylko od wschodu do zachodu słońca – wędrówki nocne są zabronione. Na szlaki nie wolno wprowadzać psów (poza kilkoma krótkimi odcinkami, na smyczy i w kagańcu); zakazane są też loty dronów i pozostawianie śmieci.

Bieszczady obsługuje Grupa Bieszczadzka GOPR (stacja w Ustrzykach Górnych): telefon 985 lub +48 601 100 300 oraz numer alarmowy 112; warto zainstalować aplikację „Ratunek”. Zimą park zaleca zgłoszenie dłuższej planowanej trasy w stacji GOPR w Ustrzykach Górnych.

Ciekawostki

Kruhly Wierch to tylko jeden z czterech wierzchołków Połoniny Caryńskiej, ale najwyższy.
Połonina Caryńska bywa nazywana Berehowską – od wsi Berehy Górne (Brzegi Górne).

Zdjęcia: Gorofil, CC BY-SA 4.0; Gorofil, CC BY-SA 4.0; Konrad Borkowski, CC BY 3.0; Metselaar, J., CC BY-SA 4.0; Olek Remesz, CC BY-SA 4.0; Andrzej Otrębski, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.

Jak dojechać z Ukrainy

Przejścia graniczne

Krakowiec – Korczowa — drogowe, całodobowo
Szeginie – Medyka — drogowe, całodobowo Ukraińska straż graniczna nie potwierdza obecnie odprawy pieszych — sprawdź na dpsu.gov.ua przed podróżą.
Smolnica – Krościenko — drogowe, całodobowo
Hruszew – Budomierz — drogowe, całodobowo
Mościska – Przemyśl (kolejowe) — kolejowe, całodobowo

Samochodem

Lwów – Sanok ≈168 km, ≈3 h 20 min bez kolejek: drogą na Szeginie → przejście Szeginie – Medyka → Przemyśl → DK28 przez Birczę do Sanoka (≈83 km, ≈1 h 45 min od granicy). Alternatywa przez Krakowiec – Korczowa: A4 do zjazdu Radymno, DK77 do Przemyśla i DK28 (≈185 km ze Lwowa, ≈3 h 25 min). W same Bieszczady wygodniej przez Smolnicę – Krościenko: Lwów – Sambor – Stary Sambor – granica, dalej DK84 przez Ustrzyki Dolne do Sanoka (≈203 km, ≈5 h; ≈57 km od granicy). Z Krościenka do Ustrzyk Górnych DW896 ≈53 km (≈1 h 40 min; ≈200 km i ≈4 h 50 min ze Lwowa), do Wetliny DW896 i DW897 ≈69 km (≈216 km i ≈5 h ze Lwowa). Z Sanoka: do Ustrzyk Górnych ≈82 km (DK84 przez Lesko, dalej DW896, ≈1 h 35 min), do Wetliny ≈72 km (DK84 do Leska, DW894 przez Baligród i Cisną, DW897, ≈1 h 20 min).

Sprawdzono 23.10.2026; godziny pracy przejść i rozkłady się zmieniają — sprawdź przed podróżą.