Klimczok

Klimczok (dawniej także Klimczak) to szczyt o wysokości 1117 m w Paśmie Klimczoka i Szyndzielni w Beskidzie Śląskim, na południowy zachód od Bielska-Białej. Przez wierzchołek biegnie granica administracyjna między Bielskiem-Białą a Szczyrkiem, a także historyczna granica między Śląskiem a Małopolską (austriacką Galicją). Źródła czeskie podają, że Klimczok jest najwyższym punktem Bielska-Białej.

Góra leży w grzbiecie podchodzącym tu od południowego zachodu, od Trzech Kopców, i jest zwornikiem dla grzbietu opadającego łagodnie na północ ku Szyndzielni oraz drugiego, odchodzącego na wschód ku Magurze. Wierzchołek ma kształt kopca o zaokrąglonym szczycie. Grzbiety są dość szerokie, ale stoki ku dolinom Białki, Potoku Wilczego i Barbary są strome i porośnięte lasami bukowo-świerkowymi. Na północno-wschodnich stokach znajdują się źródła Białki.

Jak dojść / szlaki

Większość szlaków zbiega się na Przełęczy pod Klimczokiem (Kowiorek), między Klimczokiem a Magurą; stamtąd na szczyt 10 min szlakiem czarnym. Czasy dojścia na przełęcz za polską Wikipedią:

• niebieski ze Szczyrku Centrum przez Podmagurę – 1 h 45 min; niebieski z Bystrej przez Magurę – 1 h 45 min;
• zielony ze Szczyrku Centrum (Szczyrk Biła) – 1 h 45 min; zielony ze stacji PKP Wilkowice Bystra – 2 h;
• żółty, potem czarny z Błatniej przez Stołów – 1 h 45 min; żółty ze stacji PKP Wilkowice Bystra przez Chatę na Groniu – 2 h 45 min;
• czerwony z Karkoszczonki – 1 h; czerwony z Szyndzielni – 30 min; żółty i czerwony z Wapienicy przez Szyndzielnię – 2 h.

Na Kowiorku krzyżują się szlaki do Szczyrku, Bystrej, Brennej, na Przełęcz Salmopolską, Karkoszczonkę, Szyndzielnię i Błatnią. 700 m na wschód od szczytu stoi schronisko PTTK Klimczok (dawniej Klementynówka), w którym mieści się też stacja GOPR. Na polanie wschodniego ramienia, opadającego ku Kowiorkowi, działa narciarski wyciąg talerzykowy długości 430 m.

Co widać ze szczytu

Do końca lat 70. XX w. na wierzchołku stała drewniana wieża triangulacyjna, z której widać było znaczną część Karpat Zachodnich – od Łysej Góry na zachodzie po Tatry na południowym wschodzie. Wieży już nie ma, a drzewa wokół szczytu podrosły, więc widok ogranicza się dziś do sektora południowo-wschodniego, w którym ponad grzbietami Beskidu Żywieckiego królują szczyty Tatr. Na szczycie stoi obecnie stalowy maszt z antenami przekaźników telekomunikacyjnych.

Przyroda i historia

Jeszcze na początku XIX w. górę nazywano Goryczną Skałką lub po prostu Skałką. Na zachodnich zboczach tuż pod szczytem ciągnie się system rowów grzbietowych i rozpadlin skalnych z kilkoma niewielkimi jaskiniami, m.in. Jaskinią Ali Baby i Jaskinią Piętrową. Największa, długa na 26 m, miała być według podań kryjówką słynnego zbójnika żywiecko-śląskiego pogranicza – Klimczoka; od jego nazwiska w epoce romantyzmu wzięła się obecna nazwa szczytu.

Na Klimczoku rośnie rzadki w Polsce tojad morawski. W granicach leśnictwa Biła rośnie tu grupa drzew przekraczających 45 m wysokości, z których kilka ma ponad 53 m, a jedna daglezja zielona na początku 2018 r. osiągała ok. 57 m przy wieku szacowanym na 115 lat.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

Klimczok ma surowy klimat: średnia roczna temperatura wynosi 5–6 °C, pokrywa śnieżna grubości ok. 220 cm utrzymuje się ok. 125 dni w roku, a rekordowe 305 cm zanotowano 14 marca 1993 r. Opady sięgają 1300 mm rocznie, a słońce świeci tylko przez ok. 79 dni, więc okrycie przeciwdeszczowe zawsze się przyda. Zimą nie chodź po stokach narciarskich. Pomocy udziela GOPR: 985 lub +48 601 100 300, a także numer alarmowy 112.

Zdjęcia: Adrian Tync, CC BY-SA 4.0; Jakub Hałun, CC BY 4.0; No machine-readable author provided. Pko assumed (based on copyright claims)., CC BY-SA 3.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Urząd Miejski w Bielsku-Białej, CC0; Jakub Hałun, CC BY 4.0 — Wikimedia Commons.