Kieżmarski Szczyt

Kieżmarski Szczyt (słow. Kežmarský štít, niem. Kesmarker Spitze) to granitowy szczyt o wysokości 2556 m w słowackich Tatrach Wysokich, jeden z najwyższych w całych Tatrach. Wznosi się nad Tatrzańskimi Matlarami i Tatrzańską Łomnicą, ok. 16 km na północny zachód od Kieżmarku, na terenie miasta Wysokie Tatry w powiecie Poprad w kraju preszowskim. Należy do Wielkiej Korony Tatr.

Kieżmarski Szczyt jest najwyższym punktem północno-wschodniej odnogi Łomnicy, z którą łączy go Grań Wideł (Vidlový hrebeň). W wierzchołku grań się rozwidla: jedno ramię biegnie na południowy wschód przez Huncowską Przełęcz do Huncowskiego Szczytu (2352 m), drugie na północ do Małego Kieżmarskiego Szczytu (2514 m). Ściany masywu górują nad Miedzianą Kotliną i Doliną Kieżmarską na północy, Świstówką Huncowską na wschodzie oraz Doliną Łomnicką z Łomnickim Stawem (Skalnaté pleso) na południu.

Jak dojść / szlaki

Na szczyt nie prowadzi znakowany szlak. Kieżmarski Szczyt leży w narodowych rezerwatach przyrody Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP), dlatego zwykły turysta może wejść tylko z przewodnikiem górskim (horský vodca); samodzielnie chodzą wyłącznie taternicy, zgodnie z zasadami parku.

• Droga zwykła prowadzi od Łomnickiego Stawu na Huncowską Przełęcz, a dalej północno-wschodnim stokiem na wierzchołek – głównie ścieżką, ale z odcinkami łatwej wspinaczki.
• Inne warianty – od Kieżmarskiej Przełęczy, od Rakuskiej Przełęczy przez Mały Kieżmarski Szczyt albo przez Świstówkę Huncowską.
• Dojście znacznie skracają kolejki linowe z Tatrzańskiej Łomnicy nad Łomnicki Staw i dalej na Łomnicką Przełęcz. Najbliższy znakowany szlak to czerwony, od Łomnickiego Stawu przez Wielką Świstówkę do schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim.

Co widać ze szczytu

Ze skalistego wierzchołka roztacza się widok dookólny: sąsiednie szczyty Tatr Wysokich, grań Tatr Bielskich, a przy dobrej widoczności Niżne Tatry, Beskidy Orawskie, Góry Lewockie i Rudawy Słowackie, Branisko, Czerchów oraz wiele szczytów południowej Polski. Na zachodzie widok częściowo zasłania wyższa Łomnica.

Przyroda i historia

Masyw zbudowany jest z granitu. Jego ok. 550-metrowa ściana południowa, opadająca do Doliny Łomnickiej, uchodzi za jedną z najpiękniejszych w Tatrach Wysokich i ma wiele trudnych dróg wspinaczkowych. Ściana północno-zachodnia opada ponad 500 m do Miedzianej Kotliny.

Nazwa pochodzi od Kieżmarku, do którego gruntów szczyt niegdyś należał. Z tym szczytem wiąże się pierwsze opisane wejście na tatrzański wierzchołek: w czerwcu 1615 r. kieżmarski licealista David Frölich wszedł na górę z dwoma kolegami i opisał to w dziele Medulla geographiae practicae (1639). W 1654 r. tą samą drogą przeszedł Daniel Speer. W XVIII w. na północnych stokach prowadzono prace górnicze. Pierwszego wejścia zimowego dokonali Günter Oskar Dyhrenfurth i Alfred Martin 8 marca 1906 r., a 8 maja 1988 r. Vlado Tatarka jako pierwszy zjechał na nartach ścianą zachodnią – ten zjazd wciąż uchodzi za jeden z najtrudniejszych w Tatrach.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

To wysokogórski teren skalny: luźne kamienie, śnieg do późnej wiosny i szybko zmieniająca się pogoda. Od 1 listopada do 31 maja w TANAP obowiązuje sezonowe zamknięcie szlaków wysokogórskich powyżej górnej granicy lasu. Pamiętaj, że na szczyt nie ma znaków, a osobom niebędącym taternikami nie wolno wchodzić bez przewodnika. W słowackich górach pomaga Horská záchranná služba (HZS): 18 300 (+421 18 300) lub 112.

Ciekawostki

• Dawniej Łomnicę nazywano „Dziadkiem”, a Kieżmarski Szczyt „Matką” lub „Babką”.
• Miejscowi długo mylili nazwy Kieżmarskiego i Huncowskiego Szczytu, aż do zmiany granic gruntów gmin w 1863 r.

Zdjęcia: Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Kristo, CC BY-SA 3.0; Krzysztof Dudzik-Górnicki (User:ToSter), CC BY 3.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Antimuonium, CC BY-SA 4.0; M. Betley, CC BY-SA 3.0 — Wikimedia Commons.