Inowiec

Inowiec (słow. Inovec) to najwyższy szczyt Gór Inowieckich (Považský Inovec) w zachodniej Słowacji, o wysokości 1041 m (dokładniej 1041,6 m; często podaje się 1042 m). Leży w północnej części pasma, w grupie Wysokiego Inowca, nad wsią Selec, ok. 12 km na południe od Trenczyna. W pobliżu leżą Selec na zachodzie, Dubodiel i Trenčianske Jastrabie na wschodzie oraz Mníchova Lehota na północy. Inowiec to rozległy, widoczny z daleka masyw, niegdyś najwyższy punkt dawnego kraju zachodniosłowackiego. Jest to też najdalej wysunięty na zachód „tysięcznik” całych Karpat.

Jak dojść / szlaki

Na szczyt prowadzi kilka znakowanych szlaków oraz asfaltowa droga do domków i wojskowego nadajnika (nie licz na wjazd samochodem na szczyt — zaplanuj spacer).

• Czerwony głównym grzbietem: od północy od stacji kolejowej Mníchova Lehota obok Chaty pod Inovcom i Jastrabskiego sedla; od południa przez Krželnicę (968 m) spod Panskiej Javoriny.
• Niebieski: od wschodu ze wsi Dubodiel.
• Zielony: ze wsi Selec przez rozdroże Pod Inovcom lub od stacji Mníchova Lehota.

Na północno-wschodnich stokach, na wysokości ok. 790 m, znajduje się niewielki ośrodek turystyczny z kilkoma domkami i wyciągiem narciarskim; najbardziej znana jest Chata pod Inovcom.

Co widać ze szczytu

Sam wierzchołek porasta zwarty las, więc bez wieży widoku brak. Od połowy lat 2010. stoi tu 21-metrowa stalowa wieża „Helena” z podestem widokowym na wysokości 16 m, z którego roztacza się panorama dookolna. Widać Góry Inowieckie, Góry Strażowskie, Małą i Wielką Fatrę, Vršatec i Veľký Lopeník w Białych Karpatach oraz miasta Nowe Miasto nad Wagiem, Trenczyn i Topolczany. Przy wyjątkowej widzialności dostrzegano Tatry Zachodnie, Babią Górę, Wielką Raczę, Pradziada w Jesionikach, Śnieżnik Kłodzki, a nawet austriacki Schneeberg w Alpach i węgierskie góry Börzsöny.

Przyroda i historia

Góra zbudowana jest z łupków krystalicznych — głównie łupków łyszczykowych i gnejsów. Od północy siodło oddziela ją od Jarabskiego vrchu (795 m), od południa od Krželnicy. Strome, potężne stoki zachodnie opadają do Kotliny Seleckiej, a łagodniejsze wschodnie — ku Pogórzu Bánovskiemu. Wody ze stoków zachodnich i północnych spływają do Wagu, a ze wschodnich potokami Svinica i Inovec do Bebrawy.

Pokrywa śnieżna utrzymuje się na szczycie ok. 80 dni w roku. Południowo-zachodnią część wierzchołka zajmuje rezerwat przyrody Považský Inovec z dobrze zachowanymi naturalnymi buczynami. Grzbiet jest częściowo odlesiony, a obok naturalnego lasu mieszanego rosną świerkowe monokultury; lasy u podnóża są ulubionym miejscem grzybiarzy. Na szczycie stoją maszty telekomunikacyjne, drogowskaz, wiata i dwa drewniane krzyże.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

Szlaki na Inowiec są łatwe i dostępne przez cały rok, ale zimą na grzbiecie leży śnieg, a we mgle łatwo zgubić ścieżkę w lesie. Nie wchodź na ogrodzony teren nadajników i szanuj granice rezerwatu. Słowackie Pogotowie Górskie (HZS): 18 300 (+421 18 300); numer alarmowy 112.

Ciekawostki

• Wybitność Inowca wynosi ok. 690 m, dlatego widać go z całej doliny Wagu.
• Wieża „Helena” służy nie tylko jako punkt widokowy, ale też jako nośnik przyrządów meteorologicznych.

Zdjęcia: Pelex, CC BY-SA 3.0; Pelex, CC BY 3.0; Pistal, CC BY-SA 4.0; Michal Jakubský, CC BY 3.0; Michal Jakubský, CC BY 3.0; Erika Gašparová, CC BY 3.0; Michal Jakubský, CC BY 3.0 — Wikimedia Commons.