Muchomor królewski

Amanita regalis
Trujący
Muchomor królewski
Zdjęcie: Stephan van Helden, CC BY-SA, Wikimedia Commons
Muchomor królewski
Zdjęcie: Jeff Clark, CC BY, iNaturalist
Muchomor królewski
Zdjęcie: Paula Nimigean, CC BY, iNaturalist

Nigdy nie oznaczaj grzyba wyłącznie na podstawie zdjęcia. W razie wątpliwości nie zbieraj. W przypadku zatrucia dzwoń pod 112.

Opis

Muchomor królewski — północny i górski krewny czerwonego muchomora. Tworzy mikoryzę z drzewami iglastymi, przede wszystkim ze świerkiem i sosną, rzadziej występuje w lasach mieszanych z brzozą. Rozpowszechniony w Skandynawii, na północy i wschodzie Europy; w Ukraińskich Karpatach fotografowany głównie w lasach świerkowych.

Kapelusz duży, 7–16 cm, czasami do 20 cm, najpierw półkulisty, potem prawie płaski, z bruzdkowanym brzegiem. Zabarwienie od ciemno-umbrowego i brązowego do ochrowego lub szaro-żółtego. Pokrywają go żółtawe łuski, które na słońcu bieleją i łatwo spłukują się deszczem. Blaszki kremowe, nóżka biała, z białym pierścieniem, a u podstawy — bulwa, nad którą pozostają pierścienie z żółtawo-ochrowych kawałków osłony.

Grzyb trujący i, jak czerwony muchomor, zawiera substancję psychoaktywną muscymol. Opisano zatrucia, gdy ludzie pomylili go z grzybem-parasolką: po godzinie-dwóch zaczynały się silne wymioty, splątanie świadomości, halucynacje, obfite wydzielanie śliny i pot.

Od czerwonego muchomora odróżnia go całkowity brak czerwonego koloru. Blado żółtawo-brązowe grzyby czasami mylone są z muchomorem czerwieniejącym, który jest warunkowo jadalny. Ale w muchomorze czerwieniejącym miąższ w złamaniu i w miejscach uszkodzeń powoli różowieje, a pod skórką kapelusza miąższ jest biały, podczas gdy w królewskim jest żółtawy. Najprostsza zasada dla grzybiarza — nie zbierać żadnych muchomorów.

Gdzie w Karpatach

rzadziejczęściej24 rekordów w Karpatach

Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma.

Kraje
Słowacja · Rumunia · Ukraina · Polska
Pasma
Piatra Craiului, Niżne Tatry, Tatry Zachodnie, Średniosłowackie Góry Wulkaniczne, Gorgany, Marmarosz, Beskid Kisucki, Tatry Wysokie, Mała Fatra
Piętra roślinności
Lasy bukowe (600–1200 m) · Lasy iglaste (1200–1600 m)

Kiedy zobaczyć

stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Obserwacje

Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.

Bezpieczeństwo

Trujący, działa na układ nerwowy. Nie zbieraj muchomorów ani do jedzenia, ani do „mikrodosingu”. W przypadku podejrzenia zatrucia zadzwoń pod 103 (lub 112).

Podobne gatunki — jak nie pomylić

Muchomor czerwieniejącyAmanita rubescens

Miąższ i miejsca uszkodzeń powoli różowieją, pod skórką kapelusza miąższ biały, pierścień na nóżce bruzdkowany. Jednak to też muchomor i jadalny tylko po ugotowaniu — nowicjuszom lepiej nie zbierać.

Czubajka kaniaMacrolepiota procera

Nóżka wysoka, cienka, strzępiasta, z ruchomym pierścieniem, bez bulwy z łuskami; kapelusz z brązowym garbkiem i łuskami, które się nie spłukują.

Ochrona i zasady

Nie jest objęty ochroną.

Częste pytania

Czy w Karpatach występuje brązowy muchomor?

Tak, w lasach świerkowych występuje muchomor królewski: kapelusz brązowy lub ochrowy z żółtawymi łuskami. Jest trujący, jak czerwony muchomor.

Czym jest trujący muchomor królewski?

Zawiera muscymol, jak czerwony muchomor. Zatrucie powoduje wymioty, splątanie świadomości i halucynacje.

Podobne gatunki

Gdzie można spotkać

Szlaki

Pasma: Gorgany, Marmarosz. W innych krajach: 🇷🇴 Piatra Craiului, 🇸🇰 Niżne Tatry, 🇸🇰 Tatry Zachodnie, 🇸🇰 Średniosłowackie Góry Wulkaniczne, 🇸🇰 Beskid Kisucki, 🇸🇰 Tatry Wysokie, 🇸🇰 Mała Fatra

Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.

Źródła

GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.