Lumshory

Początkowo w Lumshory było tylko jedno miejsce z kadziami wellness. Znajdowało się ono w pobliżu źródła wody o wysokiej zawartości siarkowodoru i minerałów. Woda ta nie nadaje się do picia, ale po podgrzaniu jest bardzo przydatna ze względu na aktywację rozpuszczonych w niej pierwiastków śladowych. Pierwsza wzmianka o szpitalu w Lumshory pochodzi z 1600 roku. Woda lecznicza była podgrzewana za pomocą gorących kamiennych bloków, które opuszczano do dębowych chrzcielnic. Później, za czasów czeskich, wybudowano tu dwupiętrowy budynek dla gości. Kiedy w sąsiednich Turyh Remetach zbudowano fabrykę, odlano tam dwie 250-litrowe żeliwne kadzie, w których podgrzewano wodę mineralną i wlewano ją do koryt. Po I wojnie światowej obie kadzie zaginęły. Dopiero w 1970 r. Wołodymyr Pasieka odkopał jedną z nich w strumieniu w lesie. Druga kadź znajduje się obecnie w Muzeum Wiedeńskim. Do dziś we wsi znajduje się starożytna kadź, w której podgrzewana jest woda lecznicza.

Trzy lata temu do Lumshory przywieziono trzy nowe kadzie. Dwie z nich zostały umieszczone na terenie lokalnej restauracji, której właścicielem jest przedsiębiorca Mychajło Woroszylnyk. Jedna znajduje się w centrum rekreacyjnym Lumshory. Każda kadź może pomieścić od pięciu do sześciu osób. Procedura jest następująca: osoba jest umieszczana w ogromnej 1000-litrowej miedzianej kadzi z mineralną wodą siarkowodorową i gotowana na małym ogniu przy użyciu drewna opałowego. Kąpiel w kadzi pomaga poprawić układ mięśniowo-szkieletowy.