Rezerwat krajobrazowy rzeki Limnytsia o znaczeniu lokalnym

Powierzchnia rezerwatu wynosi 2440 hektarów. Rzeka Limnica jest źródłem czystej wody i posiada dogodne warunki do życia, tarła i rozwoju cennych gatunków ryb. Cała dolina rzeki Limnycy jest cenna pod względem estetycznym i rekreacyjnym. Został utworzony w 1979 r. w celu zachowania kompleksu przyrodniczego wzdłuż koryta rzeki Limnytsia jako cennego źródła czystej wody pitnej oraz jako miejsca o korzystnych warunkach dla bytowania cennych gatunków ryb użytkowych: mareny, żebropławu i pstrąga górskiego.

Limnytsia wypływa z północnych stoków góry Bushtul, a jej źródło znajduje się na wysokości około 1150 metrów. Pod względem długości jest to największa rzeka (122 km) spośród karpackich dopływów Dniestru po rzece Stryj. Powierzchnia zlewni wynosi 1430 km, a sieć rzeczna 1,2 km/km. Górny bieg Limnyci znajduje się w jednym z najwyższych obszarów Gorganów - grzbiecie Yaiko-Moloda (1600-1752 m n.p.m.). Tutaj ma silnie rozgałęzioną sieć dopływów - Mołoda, Mszana, Dariv, Petros i inne. Najwyżej położoną osadą w dolinie Limnytsia jest wieś Osmoloda (717 m n.p.m.), która znajduje się w pobliżu zbiegu rzeki Mołoda, dopływu rzeki.

Aż do miejscowości Jasen Limnica płynie w kierunku północno-wschodnim, tj. przez pasma Karpat. Jej dolina jest tu stosunkowo wąska, a brzegi strome i porośnięte lasami. W rejonie wsi Jasen prawy brzeg jest niski i prawie pozbawiony drzew. Poniżej wsi Yasen rzeka skręca na północ i płynie w tym kierunku, aż wpłynie do regionu karpackiego w pobliżu wsi Rozhnyativ. Na tym odcinku dolina znacznie się poszerza (4-7 km) i jest stosunkowo gęsto zaludniona. Koryto rzeki jest podzielone na kilka odnóg, a dno jest kamieniste. W pobliżu Rożniatowa dolina Limnicy staje się najszersza; tutaj otrzymuje swój największy dopływ, rzekę Chechva. Limnica zbiera wodę z najwyższych gór, gdzie roczne opady wynoszą ponad 1000 mm, więc charakteryzuje się wysokim poziomem wody, zarówno latem z powodu deszczu, jak i wiosną z powodu topnienia śniegu, co często prowadzi do dużych powodzi.

W 2007 r., w ramach projektu finansowanego przez Ambasadę Królestwa Niderlandów w Ukrainie, organizacja pozarządowa Carpathian Trails zainstalowała 7 znaków informacyjnych i ochronnych wzdłuż koryta rzeki, począwszy od ujścia rzeki Mołoda. Do końca 2017 r. pozostało 5: we wsi Osmołoda 2 (jeden został zniszczony przez powódź w 2007 r.), w rzece Rizarnya, w rzece Yala, w rzece Dariv, w rzece Shchavnyk (zniszczony w nieznanych okolicznościach).

W 2017 r. Centrum Ziemi Prykarpackiej zainstalowało znaki ochronne dla rezerwatu w obwodzie kałuskim.

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie rezerwatu, zmienionym 25.01.1988 r., za ochronę odpowiedzialne są komitety wykonawcze rejonów Rożniatiw, Kałusz i Halicz. Zgodnie ze zobowiązaniami ochronnymi nr 524 z dnia 20.06.2001 r., rada rejonowa Rożniatowa została wyznaczona jako użytkownik gruntów, a zgodnie z nr 494 z dnia 08.11.2000 r., rada rejonowa Galicji została wyznaczona jako użytkownik gruntów. Od 9 sierpnia 2004 r. użytkownik gruntów rezerwatu, które znajdowały się pod jurysdykcją Galicyjskiej Rady Okręgowej, został przekazany pod jurysdykcję Galicyjskiego Narodowego Parku Przyrody. Zgodnie z paragrafem 2 części III rozporządzenia w sprawie rezerwatu z dnia 06.10.2004 r., a także odpowiednimi zobowiązaniami ochronnymi, rezerwat jest utrzymywany i chroniony przez 12 rad wiejskich, na których terytoria wpływa rzeka (Berlogivska, Broshnivska, Verbivska, Vilkhivska, Nebylivska, Osmolodska, Perehinska, Rivnianska, Svarychivska, Slyvkivska, Yasenovetska i Yasenska).

W związku z utworzeniem Halickiego Parku Narodowego terytorium rezerwatu znajdujące się w obwodzie halickim zostało przeniesione do parku. W związku z tym rezerwat istnieje obecnie tylko w okręgach Rożniawskim i Kałuskim.