Skrajne Solisko

Skrajne Solisko (słow. Predné Solisko) to szczyt o wysokości 2117 m na południowym krańcu Grani Soliska w Tatrach Wysokich, nad miejscowością Szczyrbskie Jezioro, ok. 20 km na zachód od Popradu. Dzięki łatwej dostępności i położeniu na skraju gór roztacza się z niego ładny widok, a sama góra znana jest przede wszystkim z ośrodka narciarskiego z kolejką i schroniska na południowych stokach. Szczyt leży w kraju preszowskim, w powiecie Poprad, w katastrze gminy Szczyrba, w Tatrzańskim Parku Narodowym (TANAP).

Skrajne Solisko to najdalej wysunięty na południe szczyt Grani Soliska; od Młynickiego Soliska oddziela je Smrekowicka Przełęcz. Grań rozdziela Dolinę Młynicką i Furkotną i stanowi dział wód dwóch mórz: Furkotny Potok ze stoków zachodnich płynie do Białego Wagu i dalej do Morza Czarnego, a Młynica ze wschodnich – przez Poprad i Dunajec do Bałtyku. Granią biegnie też granica narodowych rezerwatów przyrody Dolina Furkotna i Dolina Młynicka. Ku Szczyrbskiemu Jezioru góra opada długim stokiem, pokrytym w środkowej części kosodrzewiną i piargami, a niżej lasem.

Jak dojść / szlaki

• Szlak niebieski ze Szczyrbskiego Jeziora pod kolejką do schroniska pod Soliskiem (ok. 1830–1840 m), dalej szlak czerwony stromo na szczyt. Według mapy całe wejście zajmuje ok. 3:05 h; odcinek od schroniska ok. 1 h w górę, 30 min w dół.
• Mniej wprawni mogą wjechać do schroniska kolejką krzesełkową ze Szczyrbskiego Jeziora, działającą od 1969 roku (w latach 1943–1969 kursował tu wyciąg narciarski).
• Do schroniska można też dojść od strony Doliny Furkotnej (ok. 15 min od rozdroża), dalej tym samym czerwonym szlakiem.

Co widać ze szczytu

Widok kieruje się przede wszystkim na południe – na Spisz i Liptów, równinę pod Tatrami i Szczyrbskie Jezioro daleko w dole. Samych Tatr widać mniej: widok ogranicza się do Doliny Furkotnej i Młynickiej, nad którymi wznoszą się sąsiednie szczyty Grani Soliska, Krywań i Szczyrbski Szczyt.

Przyroda i historia

Nazwa pochodzi od „soliska” – miejsca, gdzie pasterze wykładali sól dla krów i owiec wypasanych w Dolinie Młynickiej i Furkotnej. Później kartografowie omyłkowo przenieśli tę nazwę na całą grań z jej szczytami. Turyści wchodzili na górę od dawna, ale pierwsze udokumentowane wejście odbyli Günter Oskar Dyhrenfurth i Hermann Rumpelt 3 czerwca 1906 roku. 5 października 2013 roku na wierzchołku stanął drewniany krzyż wysokości ok. 3 m – na 10. rocznicę przebudowy schroniska pod Soliskiem.

Południowe ramię góry wiąże się z historią narciarstwa: u wylotu Doliny Młynickiej w 1927 roku zbudowano drewnianą skocznię, na której w 1935 roku odbyły się pierwsze na Słowacji mistrzostwa świata FIS w narciarstwie klasycznym; nowy kompleks skoczni powstał na mistrzostwa świata w 1970 roku. Pierwszy na Słowacji wyciąg narciarski (1943) również prowadził na południowy stok Skrajnego Soliska.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

Szczyt leży w TANAP-ie: chodź tylko znakowanymi szlakami. Szlaki wysokogórskie Tatrzańskiego Parku Narodowego są co roku zamknięte od 1 listopada do 31 maja; według doniesień prasowych Skrajne Solisko jest tradycyjnie wyjątkiem, na który chodzi się także zimą – aktualne warunki sprawdzaj na stronie TANAP. Zimą stok może być oblodzony i potrzebny jest odpowiedni sprzęt. Powyżej schroniska nie ma wody ani schronienia. Słowackie pogotowie górskie HZS: 18 300 (+421 18 300); numer alarmowy 112.

Ciekawostki

• Skrajne Solisko to jeden z nielicznych dwutysięczników Tatr Wysokich dostępnych dla turystów.
• Na wierzchołku stoi trzymetrowy drewniany krzyż z 2013 roku.
• Granią Soliska biegnie dział wód Morza Czarnego i Bałtyku.

Zdjęcia: Adrian Tync, CC BY-SA 4.0; Vavrik, Public domain; Andrzej Otrębski, CC BY-SA 4.0; Andrzej Otrębski, CC BY-SA 4.0; Martin Vavřík, Public domain — Wikimedia Commons.