Sľubica

Sľubica to szczyt o wysokości 1129 m w paśmie Branisko na wschodniej Słowacji, trzeci co do wysokości w tych górach i najwyższy w ich południowej części o tej samej nazwie. Od wyższej części północnej oddziela go przełęcz Branisko. Góra wznosi się nad wsiami Dúbrava, Slatvina i Vojkovce, ok. 9 km na wschód od Spiskiego Podgrodzia. Przez wierzchołek biegnie granica krajów preszowskiego i koszyckiego oraz powiatów Lewocza i Spiska Nowa Wieś.

Sľubica leży w grzbiecie głównym, który od przełęczy Branisko biegnie na południe przez Suchý hrb (1045 m) do Zadnego Moravca (959 m). Na północy wznoszą się Suchý hrb, Rajtopíky (1036 m) i Brezová (1042 m), na wschodzie Zadný Moravec, na południu Predný Moravec (895 m) i Pahor (672 m), a na zachodzie, za Kotliną Hornadu, Turnisko, Kozia hora, Dreveník i wzgórze zamkowe z Zamkiem Spiskim. Masyw należy do dorzecza Hornadu.

Jak dojść / szlaki

• Najłatwiej – z Vojkoviec: szlakiem zielonym przez przełęcz Predky (890 m) – ok. 1 h 45 min w górę, 1 h 20 min w dół, ok. 620 m różnicy wysokości.
• Szlakiem niebieskim z Dúbravy przez przełęcz Humenec (910 m), dalej zielonym – ok. 2 h 15 min w górę, 514 m.
• Szlakiem zielonym z przełęczy Branisko (750 m) przez Rudník i Rajtopíky – ok. 2 h 30 min w górę, 378 m podejścia.
• Szlakiem żółtym z Richnavy przez przełęcz Predky – ok. 2 h 50 min, 759 m; żółty szlak prowadzi na szczyt także ze Slatviny.
• Szlakiem zielonym z Krompach przez Kolinovce, Kaľavę, Vojkovce i przełęcz Predky – ok. 4 h w górę, 750 m.

Co widać ze szczytu

Widok ze Sľubicy uchodzi za jeden z najbardziej imponujących na Słowacji, zwłaszcza na zachód: na Spisz i Kotlinę Hornadu z Dreveníkiem i Zamkiem Spiskim, Słowacki Raj, Góry Lewockie i Wołowskie. Wierzchołek porasta nieciągły, miejscami rzadki las, więc najlepsze widoki otwierają się z polan. Przy dobrej widoczności widać Tatry Wysokie i Bielskie, Kráľovą hoľę w Niżnych Tatrach, Bachureń, Czerchów, Pogórze Szaryskie, Čierną horę, a nawet Wielki Chocz odległy o 113,6 km w linii prostej.

Przyroda i historia

Na szczycie stoi tablica informacyjna, miejsce odpoczynku z drewnianym stołem i ławkami oraz drogowskaz turystyczny ze skrzynką i księgą szczytową. Krzyżują się tu znakowane szlaki z Vojkoviec i Slatviny. Stoki porasta las; odwadniają je potoki Oľšavec i Slatvinský na zachodzie, Studenec na południu i Dolinský na wschodzie – wszystkie w dorzeczu Hornadu.

Klub Słowackich Turystów Bradlo z Richnavy od 1976 r. organizuje co roku w styczniu tradycyjne jednodniowe „Zimowe wejście na Sľubicę” na trasie przełęcz Branisko – Rudník – Rajtopíky – Sľubica – Richnava.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

Szlaki na Sľubicę prowadzą lasem i są technicznie łatwe, ale długie dojścia z Krompach czy Richnavy wymagają dobrej kondycji. Zimą na grzbiecie leży śnieg, a we mgle łatwo zgubić ścieżkę, więc trzymaj się znaków. W słowackich górach pomaga Horská záchranná služba (HZS): 18 300 (+421 18 300) lub 112.

Ciekawostki

• Wielki Chocz, widoczny ze szczytu przy dobrej pogodzie, jest oddalony o 113,6 km.
• Zimowe wejście na Sľubicę odbywa się co roku od 1976 r.

Zdjęcia: Bubamara, CC BY-SA 4.0; Bubamara, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.