Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego, Wołowiec

Społeczność prawosławna w Wołowcu i Kanorze została założona w 1925 roku przez emigranta z Rosji (lub prawdopodobnie z Ukrainy, ponieważ mówił po ukraińsku), ojca Lwa Tyblewicza, który został pierwszym prawosławnym księdzem. Inicjatorem ruchu prawosławnego wśród miejscowej ludności był Andrii Betsa.

Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Wołowcu, która obecnie jest własnością wspólnoty prawosławnej należącej do Patriarchatu Moskiewskiego, została zbudowana w latach 1888-1895. Według legendy została zbudowana przez greckokatolicką i prawosławną wspólnotę kościelną wioski. Dzwony zostały przeniesione ze zniszczonej w 1943 r. drewnianej cerkwi, która została rozebrana przez miejscową ludność z Magyarivki, której domy zostały uszkodzone w wypadku kolejowym i przeznaczone na mieszkania. Do 1946 r. cerkiew należała do wspólnoty greckokatolickiej, a po likwidacji metropolii greckokatolickiej wspólnota kościelna została przydzielona do Moskiewskiego Patriarchatu Prawosławnego, któremu przekazano cerkiew.

Od 2002 roku prawosławnym duchownym jest arcykapłan Roman Głudzyk. Pomimo jego młodego wieku, z jego inspiracji wspólnota zebrała fundusze i zamówiła nowe malowanie kościoła, które zostało ukończone w latach 2005-2006. W 2007 roku odrestaurowano ramę ikonostasu wykonaną w 1965 roku. W pobliżu cerkwi zbudowano również budynek pomocniczy, który harmonijnie pasuje do budynku kościoła. W 2014 r. ściany zewnętrzne cerkwi zostały naprawione i pomalowane, dach i kopuły zostały ponownie zadaszone, a krzyże zostały odrestaurowane. Budynek kościoła ma teraz dobrze utrzymany, elegancki wygląd i jest jednym z charakterystycznych punktów wioski.

Na terenie kościoła znajduje się stary kamienny krzyż. Według legendy został on wykonany na koszt rodziny Bahanych i zainstalowany w 1904 r. w centrum wsi. W czasach sowieckich krzyż został wrzucony do rzeki Vycha, ale wierni odzyskali go w nocy, przewieźli na wozie i zainstalowali w pobliżu kościoła.