Góra Lutiańska Hołyca

Liutianska Holytsia (znana również jako Lautanska Holytsia i Liutanska Holytsia) to 1375-metrowy szczyt w ukraińskich Karpatach, położony w północno-zachodniej części grzbietu Połonyna (Polonyna Beskyd).

Góra znajduje się w dzielnicy Velykyi Bereznyi na Zakarpaciu, na południe od wsi Liuta.

Lyutyanska Holytsia ma kształt wąskiego grzbietu rozciągającego się z północnego zachodu na południowy wschód. Zbocza szczytu w kierunku północno-wschodnim są bardzo strome i trudno dostępne.

Podnóże góry pokryte jest lasami, a powyżej - łąkami.

W kierunku południowo-wschodnim od Liutianska Holytsia znajduje się masyw górski Polonyna Runa.

Najbliższe osady to wieś Liuta i wieś Lumshory, odpowiednio w rejonach Wielki Bereznyj i Pereczyn w obwodzie zakarpackim.

Połonina na Lutańskiej Holicy

Lutańska Holica to nie tylko szczyt, ale i wąska, bezleśna połonina ciągnąca się grzbietem od około 1160 m do najwyższego punktu 1374,9 m. Po stromym podejściu przez las ścieżka nagle wyprowadza na rozległą polanę-plateau: gęsta trawa, krzewy borówki i brusznicy, a między nimi porośnięte mchem i porostami kamienne „plamy”. Od wyjścia z lasu na szczyt zostaje około 600 m starą górską drogą. Holica to północno-zachodni sąsiad Połoniny Równej (Runy) i właśnie stąd najlepiej widać całe jej szerokie plateau.

Widoki

Przy dobrej pogodzie z Holicy widać Runę na południowym wschodzie, Małą Holicę na zachodzie, Ostrą Horę na wschodzie, a w dole na północy wieś Luta. Grzbiet jest tak wyraźny, że fotografuje się go nawet z Tarnicy w polskich Bieszczadach.

Pastwiska

Nazwa „holica”, podobnie jak w innych karpackich szczytach z tym słowem, wskazuje na bezleśną, „gołą” górę. Bezleśne wierzchołki Beskidów Połonińskich tradycyjnie służyły jako pastwiska, ale źródła nie podają, czy wypasa się tu dziś bydło. Na grzbiecie nie ma sera ani koliby z poczęstunkiem, więc jedzenie zabierzcie ze sobą.

Szlaki na połoninę

• Luta — Lutańska Holica — Łumszory — znaki zielone, przejście przez grzbiet z północy na południe.
• Łumszory — Lutańska Holica — Łumszory — pętla około 14 km, mniej więcej 6,5 godziny: od ośrodka „Połonina” wzdłuż Turicy obok wodospadów Sołowej i Partyzan, dalej stromym ramieniem na plateau; w dół 2,5 km otwartym grzbietem i strome zejście lasem.
• Luta — Danyliwśka — Lutańska Holica — Łumszory oraz długie przejście Kostryna — Luta — Holica — Runa — dla tych, którzy chcą połączyć obie połoniny.

Woda i bezpieczeństwo

Na samym grzbiecie nie ma źródeł; najbliższe to źródło pod Holicą na wysokości około 1250 m. Otwarty grzbiet jest groźny podczas burzy i mgły, a część podejścia prowadzi zarośniętymi stokami i przez wiatrołomy — potrzebne są dobre buty, mapa offline i zapas czasu. Numer alarmowy: 112.

Co mówią turyści

• Holicę ceni się za ciszę: część trasy prowadzi rzadko odwiedzanymi stokami, gdzie czuć obecność dzikich zwierząt.
• Najtrudniejszy odcinek to ostatnie podejście na plateau: bardzo strome i miejscami zarośnięte młodym bukiem.
• Nagrodą jest niespodziewanie szeroka, trawiasta polana i widok na całą Runę.
• Przy zejściu do Łumszorów mija się polanę, latem często usianą polnymi kwiatami.

W pobliżu warto zobaczyć wodospady Łumszorskie i wodospad Wojewodyn.

Zdjęcia: Maximym44, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons.