Wysokogórskie jezioro Nesamovite (1750 m, grzbiet Chornohora)

Nesamovyte to jedno z najwyżej położonych jezior w ukraińskich Karpatach (1750 m n.p.m.). Znajduje się w rejonie Nadwirna w obwodzie iwanofrankowskim. Leży na terenie Karpackiego Parku Narodowego, w zapadlisku lodowcowym na wschodnich zboczach góry Turkul (masyw Chornohora).

Jezioro ma 88 m długości i 45 m szerokości. Głębokość na całym obszarze waha się między 1-1,5 m. Jezioro jest pochodzenia lodowcowego. Zasilane jest głównie przez opady atmosferyczne. Zimą zamarza. Dno w pobliżu południowych brzegów pokryte jest głazami, w północnej części powszechne są osady piaszczysto-mułowe.

Południowy i zachodni brzeg jest skalisty: opadają na niego produkty rozpadu zboczy skalnych. Morena (warstwa skał, którą lodowiec zebrał wzdłuż swojej drogi) wzdłuż przeciwległego brzegu pokryta jest subalpejskimi łąkami, na których rośnie sosna górska (jodła) i jałowiec. W ostatnich latach Nesamovyte zostało intensywnie zarośnięte turzycą.

Turyści często zostawiają śmieci na brzegu lub wrzucają je do wody, co przyczynia się do szybkiego zanieczyszczenia ekosystemu jeziora i wzrostu roślin wodnych. Jezioro nie ma odpływu powierzchniowego, ale poniżej wału morenowego przepływa kilka strumieni, które są dopływami Prutu.

Ciekawostki:

• Kształt Nesamovyte przypomina nieco Antarktydę.
• Niektóre podręczniki geografii twierdzą, że Nesamovyte znajduje się w regionie Zakarpacia. Jednak fakt, że jezioro leży na północny wschód od głównego grzbietu pasma Chornohora (wzdłuż którego przebiega granica administracyjna między obwodami zakarpackim i iwanofrankowskim) wskazuje, że należy ono do obwodu iwanofrankowskiego. Potwierdzają to również współczesne mapy.

Mistyczne legendy, które skrywa Nesamovyte

Mieszkańcy obszarów górskich twierdzą, że Karpaty to zaczarowane góry i nie ma miejsca, czy to zbiornika wodnego, czy szczytu górskiego, które nie byłoby przedmiotem co najmniej jednej legendy. A ponieważ jezioro Nesamovyte jest najbardziej tajemnicze, istnieje kilka legend na jego temat. Pierwsza z nich głosi, że w zbiorniku tym żyją dusze grzeszników, którzy popełnili samobójstwo lub odebrali komuś życie. A jeśli wrzuci się kamień do wody, wyjeżdża jeździec na czarnym koniu i galopuje po okolicznych skałach, wybijając kamienie, które zamieniają się w lód. Następnie grzesznicy wychodzą z jeziora, zbierają ten lód do worków i przelatują w postaci czarnych chmur przez grzbiet Chornohora. Kiedy otwierają worki, grad spada na ziemię.

Kolejna legenda opowiada o dziewczynie, która podróżując z jednej wioski do drugiej, postanowiła zanurzyć się w Nesamovyte, ale niestety utonęła. A teraz jej dusza nie honoruje kąpiących się: jeśli ktoś kąpie się w jeziorze, pogoda natychmiast się pogarsza.

Inna legenda mówi, że w nocy dusze zmarłych budzą się w jeziorze i jeśli ktoś spróbuje zanurkować w stawie w ciemności, może zostać wciągnięty na dno. Jedyną rzeczą, która może uratować przed śmiercią, jest dźwięk trembit.

I wreszcie, istnieje miła legenda, która mówi, że jeśli niezamężny mężczyzna umyje twarz wodą z Nesamovyty, na pewno ożeni się do końca roku.

Nie można jednak powiedzieć, że są to tylko legendy. Moi przyjaciele opowiadali mi, że pewnego razu po kąpieli w jeziorze pogoda bardzo szybko się pogorszyła. W ciągu pół godziny nadciągnęły czarne chmury, zaczęło mocno padać, a błyskawice zaczęły iskrzyć ze wszystkich stron. Ale legenda, że jeśli umyjesz twarz w Nesamovyte, znajdziesz partnera, nie działa. Chociaż, kto wie...

Jednak niezbyt przesądni turyści zostawiają stosy śmieci na brzegu lub, co gorsza, wrzucają je do jeziora. Nawiasem mówiąc, pomimo niemal dzikiej przyrody, jest tu sporo ludzi - podróżników przyciąga malownicza okolica.

Nad jezioro Nesamovyty nie trzeba docierać samodzielnie. Od centrum turystycznego Zaroslyak prowadzi stała ścieżka naukowo-edukacyjna o długości 6 km. Samo jezioro znajduje się na terenie Rezerwatu Przyrody Howerla i należy do Grzbietu Czarnogórskiego, który oddziela obwody iwanofrankowski i zakarpacki. Jednak położenie jeziora po północno-wschodniej stronie wskazuje, że należy ono do tego pierwszego.