Jezioro Maricheika

Zakwaterowanie w pobliżu

Jezioro Maricheika to jedno z najbardziej malowniczych jezior górskich Karpat pochodzenia lodowcowego, położone na północno-wschodnim zboczu góry Szuryn, w masywie Chornohora, w rejonie werchowyńskim obwodu iwanofrankowskiego. Jest częścią Karpackiego Narodowego Parku Przyrody. Niedaleko jeziora znajduje się jedna z najwyższych gór w regionie karpackim, góra Pip Ivan Chornohirsky, o wysokości 2028 metrów.

Jezioro ma 88 metrów długości, 45 metrów szerokości i 1510 metrów nad poziomem morza. Maricheika jest drugim co do wielkości jeziorem w Chornohorze. Już w 1880 roku T. Vishnevsky zauważył, że jego maksymalna głębokość sięga dwóch metrów. Obecne spłycenie zbiornika do 0,8 m (w dołach ze źródłami dennymi do 1,1 m) jest związane ze zniszczeniem moreny przez wody strumienia wypływającego z jeziora. Zbiornik ma wydłużony kształt. Brzegi są niskie, pokryte częściowo subalpejskimi łąkami, a częściowo zaroślami turzycowymi i otoczone lasem świerkowym i sosnowym. Jest zasilany przez wody gruntowe i częściowo przez wody atmosferyczne. Woda jest świeża i czysta. Dno jest płaskie i muliste. Mimo niewielkiej głębokości można w nim pływać.

Z jeziora wypływa strumień, który wpada do rzeki Pohorilets (lewy dopływ Shybenyi, dorzecza Czarnego Czeremoszu). W pobliżu jeziora znajduje się również kilka źródeł. Najbliższą osadą jest wieś Yavirnyk. Z góry jezioro przypomina swoim wydłużonym kształtem ogromną kroplę rosy zamarzniętą w gęstym lesie iglastym.

W pobliżu jeziora Maricheika znajduje się kilka miejsc parkingowych. Wielu turystów, po dotarciu nad jezioro Maricheika, zatrzymuje się tu na noc i jest na to proste wytłumaczenie - jezioro wygląda szczególnie romantycznie o świcie.

Високогірне озеро Маріче́йка 1510 метрів

Jezioro Maricheika przyciągnęło uwagę turystów już na początku XX wieku: przebiegała tędy trasa z Burkutu na górę Pip Iwana Chornohirskiego. Słynny ukraiński matematyk Volodymyr Levytskyi napisał o swojej pierwszej podróży do Chornohory w drugiej połowie 1904 roku: "W drodze na południowy wschód od Pop Iwana mijamy górskie jezioro, jedno z tych, które licznie występują w Chornohorze (ale nie tak piękne jak to w pobliżu Turkulu), następnie znajdujemy dobrą źródlaną wodę i wkrótce stajemy przy pięknej pogodzie na szczycie Pop Iwana. Odpoczywamy chwilę na tej imponującej górze i rozkoszujemy się majestatycznym widokiem we wszystkich kierunkach świata, daleko, daleko w Alpach Rodniańskich...".

Krajobrazy jeziora cieszą oczy każdego turysty. Brzegi jeziora zdobi las świerkowo-sosnowy. Jest to jedno z największych jezior alpejskich w ukraińskich Karpatach pod względem powierzchni. Nazwa jeziora poprzedzona jest legendą.

Legenda o jeziorze

Wszystko wydarzyło się w czasach starożytnych. Wtedy źli wrogowie Tatarów przylecieli jak czarna wrona do naszej zielonej krainy. Zniszczyli wioski, zabili ludzi, a ci, którzy przeżyli, uciekli w góry, aby się uratować. Ale wrogowie dowiedzieli się, że Huculi ukrywają się gdzieś w gęstych lasach i ruszyli za nimi hordą.
Mariczika, młoda żona pasterza Iwana, zobaczyła wrogów i szepnęła do ukochanego:
- "Iwanie, mój drogi! Pośpiesz się i biegnij do naszych ludzi, ostrzeż ich! A ja spróbuję ich powstrzymać.
- Nie mogę cię zostawić.
- Pamiętaj, kochanie, ilu nas jest w górach. Ojcowie i matki, starzy i młodzi. Wszyscy nasi ludzie. Są w niebezpieczeństwie. Idź!
Iwan odszedł. A dumna Mariczika stanęła na drodze wrogów. Została schwytana... Została ukarana:
- "Zabierz ją do swoich Hucułów. Inaczej zginiesz!
Szli aż do zmroku. Maricheika zaprowadziła ich w tak dzikie miejsca, że nie mogli się wydostać. Wrogowie rozgniewali się i zaatakowali ją mieczami... Ziemia zadrżała, powiał straszliwy wiatr i rozległ się grzmot. Kamienie poleciały w niebo, góry się poruszyły i powstało jezioro. W nim wrogowie znaleźli swoją śmierć. Od tego czasu las nazywany jest Lasem Dziewic na cześć dzielnej dziewczyny, a jezioro nosi nazwę Maricheika...

Wzdłuż jeziora Maricheika biegnie szlak, który jest jednym z najciekawszych nie tylko w Karpackim Parku Narodowym, ale także w całych Karpatach. Naturalna sceneria jest niesamowicie piękna. Wycieczka nad jezioro będzie przyjemnym wypoczynkiem dla wszystkich turystów, a w szczególności entuzjastów ekoturystyki.

Високогірне озеро Марічейка висота 1510 метрів

Przez jezioro Maricheika przebiega kilka szlaków turystycznych. Jeden z nich prowadzi do jeziora Shibene i góry Pip Ivan, obok jeziora Maricheika. Punktem wyjścia jest ujście strumienia Shybene (13 km długości, pionowe podejście, 1170 m pod górę). Od ujścia Shybeny należy iść na zachód do Cheremosh przez 4 km drogą otwartą dla ruchu samochodowego, a następnie do tamy jednego z największych karpackich jezior - Shybeny. Jest to naturalne jezioro przystosowane do gromadzenia wody (która była wykorzystywana do spławiania drewna na darabach na rzece Czeremosz). Jezioro znajduje się na wysokości 1024 m n.p.m., ma 850 m długości i 200 m szerokości, a jego głębokość w pobliżu bramy wynosi 25 m. Po zbadaniu jeziora należy cofnąć się o półtora kilometra, droga doprowadzi do ujścia, które znajduje się po lewej stronie Pohorilets. Następnie można podążać grzbietem do łąki Vesnarka, pod górą Shuryn. Tutaj należy skręcić w prawo, iść wzdłuż wąwozu na północny wschód, a następnie na północny zachód, a droga doprowadzi do jeziora Maricheika (znajdującego się 5 km od początku podjazdu). Za jeziorem znajduje się łąka Maricheika, a jeśli skierujesz się na zachód, dotrzesz do obszaru między górami Shuryn i Pip Ivan. Stąd można wspiąć się na szczyt.

Do Maricheiki można również dojechać z Werchowyny (podróż zajmie około dwóch godzin). Droga ta jest uważana za jedną z najciekawszych w Karpatach i ma wartość naukową i edukacyjną. Rozpoczyna się od posiadłości Leśnictwa Wysokohirskiego, a następnie biegnie wzdłuż stoków Grzbietu Chornohorskiego przez ekologicznie czysty obszar naturalny. Po drodze można zobaczyć unikalne krajobrazy strefy alpejskiej i subalpejskiej. Świat flory zachwyca endemicznymi i rzadkimi roślinami wymienionymi w Czerwonej Księdze - quassinia, paproć Linneusza, borówki, szafran Heifela, dziurawiec. Przy odrobinie szczęścia można spotkać przedstawicieli lokalnej fauny - salamandrę plamistą, traszkę karpacką, norkę śnieżną, wiewiórkę, głuszca, dzięcioła białogrzbietego, zająca, lisa, dzika, sarnę, jelenia.

Teren wokół jeziora ma dużą powierzchnię, która jest wystarczająca dla dużej grupy (nawet 30 osób może tu przebywać bez żadnych problemów). Trzy kilometry od jeziora, na łące Vesnarka, znajduje się stajnia i kilka kolib. Jedna z nich jest zamykana na zimę, ponieważ w ciepłym sezonie mieszkają tu pasterze. Zamknięta kolyba ma piec i dwa pomieszczenia - pokój dzienny i pomieszczenie, w którym przechowywany jest ser. Są też zwykłe i dwupoziomowe leżaki. Pomieszczenie jest ogólnie ciepłe i może pomieścić do 10 osób. Kolyba została zamknięta kilka lat temu po niszczycielskim pożarze. Inna kolyba nie nadawała się do zamieszkania od maja 2014 roku.

Niedaleko koliby, prawie 30 metrów dalej, znajduje się stałe źródło. Przecina ono główną ścieżkę na szlaku turystycznym. Wokół Maricheiki znajduje się również kilka źródeł, z których część wypływa z samego jeziora. Woda w jeziorze jest czysta, ale nie należy jej pić bez uprzedniego przegotowania.

Aby wspiąć się na jezioro Maricheika z Shybenne, należy posiadać dokument tożsamości (najlepszą opcją jest paszport). Bez niego turyści nie mogą przekroczyć punktu kontrolnego. Droga jest oznakowana i dobrze wydeptana. Długość drogi z Shybenne do jeziora Maricheyka wynosi 9 km (w jedną stronę). Jeśli pogoda jest sprzyjająca, a turyści mają odpowiednią kondycję fizyczną, mogą dotrzeć tam w 3 godziny.

Podejście jest miejscami bardzo strome, ze znacznym wzrostem wysokości: w pobliżu punktu kontrolnego wysokość sięga około 850 metrów, a aby dotrzeć do Maricheyki, trzeba wspiąć się na wysokość 1510 metrów. Jeśli jednak naszym celem jest grzbiet Chornohory, ta wysokość będzie tylko początkiem - cztery i pół kilometra od jeziora znajduje się góra Pip Ivan (2028 m wysokości), z której wędrówka wzdłuż Chornohory do Howerli (2061 m wysokości) będzie wydawać się łatwym spacerem.

Do Mariczejki można dojść pieszo lub dojechać rowerem, quadem lub UAZ-em. Rowerzyści powinni pamiętać, że podjazd będzie trudny, ale zjazd niezapomniany. Trasa jest przeznaczona dla wytrenowanych i doświadczonych rowerzystów.

Obszar wokół jeziora jest częściowo podmokły, więc nie można odpoczywać bezpośrednio na brzegu. Większość strefy przybrzeżnej jest porośnięta trzciną, która rośnie z każdym rokiem. Każdy, kto chciałby popływać w zbiorniku, powinien pamiętać, że jest on płytki, ze śliskim dnem i bardzo zimną wodą. Jezioro Maricheika jest uważane za dobre miejsce do rekreacji, do którego można łatwo dotrzeć. Ponadto niemal przez całe jezioro przebiega droga, którą można dojechać do Pip Ivan. Atmosferę tego wyjątkowego naturalnego jeziora warto podziwiać osobiście.

Z Verkhovyna do Maricheiki można dostać się autobusem. Podróż zajmie średnio półtorej godziny. Autobusy kursują z Shybenne do Verkhovyna dwa razy dziennie. Jednak turyści najczęściej korzystają z taksówek, więc wynajmują samochody lub minivany w kierunku Shybenne. Warto pamiętać, że droga do Shibene nie jest łatwa, więc nie każdy kierowca zgodzi się zawieźć nas do celu. Do jeziora Maricheika można dojechać kilkoma drogami, z których najwygodniejsza zaczyna się w miejscowości Shybene. Odległość od punktu kontrolnego Shybene do jeziora Maricheika wynosi 9 kilometrów. Można go pokonać w około 3 godziny (przy dobrym poziomie sprawności fizycznej i sprzyjającej pogodzie). Szlak jest dobrze oznakowany.