Kościół Matki Bożej ze Skapulierza, Snyatyn

Zakwaterowanie w pobliżu

Kościół Matki Bożej ze Skapulierza to parafialny kościół Rzymskokatolicki w Ukrainie, znajdujący się w mieście Snyatyn w Obwodzie Iwano-Frankiwskim, Ukraina. Jest to lokalny zabytek architektury. Został zbudowany w 1721 roku. Warto zauważyć, że parafia katolicka w mieście została założona już pod koniec XV i na początku XVI wieku. Dokładna data założenia Kościoła Matki Bożej ze Skapulierza z Góry Karmel w Snyatynie jest nieznana z powodu zniszczonych dokumentów. Największe zniszczenia dla miasta spowodowały hordy tatarskie, wojny i rozbiory. Świątynie zostały spalone. Istnienie parafii Rzymskokatolickiej w Snyatynie "zostało zapisane" w 1558 roku.

W 1843 roku rozpoczęto budowę murowanego kościoła w miejscu spalonego (prawdopodobnie drewnianego). Kościół został odbudowany i konsekrowany w obecnej formie przez łacińskiego arcybiskupa Lwowa Łukasza Baranckiego w 1857 roku. "Patronami kościoła byli właściciele "masy kredytowej" Prota Potockiego, w szczególności właściciele majątków w wsiach Krasnostawce, Toporówce, Beleluy itd. (łącznie 20 majątków). O tym sanktuarium rzymskokatolików pisał znany pisarz, wydawca i honorowy obywatel miasta Snyatyn Mychajło Bazhansky, że "właścicielem polskiego kościoła był Prota z Potockich". W 1888 roku miejscowy proboszcz m. Tomasz Stankowski sprowadził do parafii siostry Felicjanki. Założyły one schronisko dla dziewcząt i nową kaplicę przy klasztorze.

Kościół Matki Bożej ze Skapulierza w Snyatynie

Podczas I wojny światowej kościół, plebania i pomieszczenia gospodarcze zostały zniszczone. Na radę i przy wsparciu biskupa Bolesława Twardowskiego, proboszcz Leopold Kaszyński rozpoczął gruntowną przebudowę sanktuarium.

W latach 1926–1936 z dobrowolnych datków zbudowano dwie boczne kaplice, przedłużono prezbiterium, przerobiono okna, odnowiono i rozszerzono chór, zbudowano nową zakrystię, pomalowano ściany. Z powodu osiadania gruntu dzwonnica pozostała niedokończona. Kilkukrotne osunięcie się gruntu zbliżyło się do kościoła na 15 m i w przypadku powtórzeń grozi zniszczeniem zabytku. Fundamenty kościoła są kamienne. Ściany są ceglane, tynkowane. Dach jest metalowy. 6 maja 1936 roku odbyła się konsekracja głównego ołtarza.

Po zakończeniu II wojny światowej, 13 maja 1946 roku władze miasta zamknęły kościół, zabierając klucze. 1 czerwca 1946 roku ostatnim transportem wyjechali księża, zabierając ze sobą czczony wśród parafian obraz Matki Bożej ze Skapulierza. Zatrzymali się w mieście Brzeg Dolny (Polska). Do dziś ten obraz łączy ich z ojczyzną. A potem Dom Boży służył jako magazyn do przechowywania ziarna, później dla pracowników RES, potem mieściła się tam kuźnia i serwis kolumny transportu samochodowego (ATK, gdzie malowano samochody). Po ATK, aż do powrotu wspólnoty, pomieszczenia świątyni wykorzystywano jako dom dziecka.

20 listopada 1990 roku decyzją Iwano-Frankiwskiego Komitetu Wykonawczego kościół w strasznym stanie został zwrócony wspólnocie rzymskokatolickiej w Snyatynie. 22 maja 1993 roku w Snyatynie ponownie otwarto kościół. Na otwarcie i konsekrację świątyni przybyli bracia i siostry wiary w Chrystusa. Powitał ich i odprawił Mszę Świętą arcybiskup Lwowski Marian Jaworski, w asyście dziekana Snyatyńskiego Wiktora Antoniuka. Arcybiskup Tadeusz Wojciechowski, profesor z Krakowa i proboszcz kościoła do 1946 roku, bardzo cieszył się z tego momentu.

Wnętrze Snyatyńskiego Kościoła Matki Bożej ze Skapulierza

Na otwarcie kościoła przybyli wierni Kościoła Rzymskokatolickiego (byli mieszkańcy Snyatyna) z 14 miast Polski, głównie z Krakowa, Wrocławia i Oławy. Dzięki staraniom dziekana Wiktora Antoniuka wspólnie z parafianami rozpoczęto prace restauracyjne w świątyni. Księża Jan Radon, Jan Oliynyk i Ołeksandr Szczerbaty kontynuowali dzieło odbudowy, które trwa do dziś.

W 1995 roku do Snyatyna wróciła kopia obrazu Matki Bożej, wywiezionego do Polski. Odnowienie sanktuarium i przyległego terenu trwa do dziś. Parafię obsługują oo.-misjonarze (Zgromadzenie Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo), pracują również siostry charytki z Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. 27 maja 2018 roku arcybiskup Mieczysław Mokrzycki ogłosił lokalny kościół sanktuarium błogosławionej Marty Wieckiej, która jako siostra zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia pracowała w Snyatynie jako pielęgniarka, ofiarnie zmarła tutaj, została pochowana na miejscowym cmentarzu i beatyfikowana 24 maja 2008 roku we Lwowie.

Typ budowli kościoła to bazylika, co potwierdza jego prostokątny układ i obecność jednego nawy. Kościół zbudowany jest z cegły i zewnętrznie pokryty specjalnym materiałem. Po prawej stronie kościoła przylega mała kaplica. Obecnie kościół w Snyatynie jest otwarty dla odwiedzających. Budynek jest w dobrym stanie i jest zabytkiem architektury lokalnej. Kościół w Snyatynie, jak dawniej, należy do Kościoła Rzymskokatolickiego.

Warto również odwiedzić Kościół Świętego Jana w Kukilnikach, Kościół Wniebowzięcia w miejscowości Lysets oraz Kościół Świętego Franciszka w Delyatynie.