Okręg Kołomyja

Rejon kołomyjski to rejon na Ukrainie w centrum obwodu iwanofrankowskiego. Centrum rejonu jest miasto Kołomyja. Liczba ludności wynosi 100 511 osób (stan na dzień 1 sierpnia 2013 r.). Powierzchnia rejonu wynosi 1000 km². Rejon został utworzony 17 stycznia 1940 roku. W jego skład wchodzą trzy miasta i 80 wsi. Znajduje się w południowo-wschodniej części obwodu iwanofrankowskiego, a głównymi miejscowościami turystycznymi obwodu oprócz Kołomyi są: Verkhniy Verbizh i Knyazhdvir.

Korzystne położenie geograficzne, koncentracja szczególnych zasobów naturalnych na tym obszarze z unikalną florą i fauną regionów podgórskich Karpat, korzystna ekologia, duża liczba zabytków architektury różnych stylów i epok, podmiejski obszar chroniony, zachowane tradycje kulturowe przodków, znane centra sztuki oraz wizerunek artystyczny i festiwalowy, a także dziedzictwo historyczne niewątpliwie określają powiat kołomyjski jako atrakcyjny cel turystyczny.

W powiecie kołomyjskim na powierzchni około 70 hektarów w pobliżu wsi Knyazhdvir zachował się gaj cisowy Knyazhdvir. Lasy Knyazhdvir są atrakcyjnym zakątkiem pogórza karpackiego i największym rezerwatem cisów w Ukrainie.

• Rezerwaty botaniczne: Knyazhdvirsky (o znaczeniu krajowym).
• Rezerwaty hydrologiczne: Rzeka Pistynka z pasem przybrzeżnym.
• Botaniczne pomniki przyrody: Orzech szary, dąb Iwan Franko, dąb Karpiński, magnolia.
• Geologiczne pomniki przyrody: Kovalivske lignite deposit.
• Obszary chronione: Kropyvets, Oblogy, Nad stanami, Pid gory-1, Pid gory-2, Plosky-1, Plosky-2, Stayky, Stanislavivka, Toloka, Chimshory, Sheparivskyi forest.
• Parki dendrologiczne: Dendropark, Park (Kołomyja).

Najstarsze osady na Pokuciu znajdują się na terenie rejonu kołomyjskiego: wieś Otynia (XIII w.) - główna twierdza podczas powstania chłopskiego pod wodzą S. Wysochena (1648 r.); wieś Peczeniżyn (XIV w.) - miejsce urodzenia O. Dowbusza (1700-1745), przywódcy ruchu opryckiego na Pokuciu, wieś Korszów (pierwsza wzmianka w źródłach pisanych z 1434 r.).

Rejon został utworzony 17 stycznia 1940 roku. Zgodnie z dekretem Prezydium Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR z 23 października 1940 r. rady wiejskie zostały przeniesione do powiatu kołomyjskiego: Nazyrnyanska - z rejonu Hwizdeckiego, Troicka - z rejonu Zabołotiwskiego i Ispaska - z rejonu Peczeniżyńskiego. 6 czerwca 1957 r. część rejonu peczenińskiego została przyłączona do rejonu kołomyjskiego, 11 marca 1959 r. - część rejonu korszowskiego, 30 grudnia 1962 r. - rejonów otynianskiego i zabołotiwskiego oraz części rejonów horodenkowskiego, lanczyńskiego i jabłonowskiego, a część rejonu kołomyjskiego została przeniesiona do rejonu kosowskiego.

Administracyjnie i terytorialnie rejon podzielony jest na 3 rady osiedlowe i 47 rad wiejskich, które łączą 83 osiedla i podlegają Radzie Rejonu Kołomyja. Centrum administracyjnym jest miasto Kołomyja, które jest miastem o znaczeniu regionalnym i nie wchodzi w skład obwodu.

Zabytki architektoniczne powiatu kołomyjskiego

O bogatej przeszłości historycznej powiatu kołomyjskiego świadczą zabytki architektury, które przetrwały do dziś. We wsiach i miasteczkach obwodu znajdują się 54 budynki, które są cenne ze względu na swój styl, metodę budowy i wykorzystanie lokalnych materiałów budowlanych.

• Kościół Zwiastowania NMP (1587), drewniany; Kołomyja. Kołomyja, ul. Karpacka 2.
• Kościół św. Michała (1864 r.); Kołomyja, ul. M. Hruszewskiego 11 (1877); Kołomyja, ul.
• Ratusz (1877); Kołomyja. Kołomyja, ul. Hruszewskiego 1
• Kościół Bernardynów (1725), cela, dzwonnica bramna; wieś Hvizdets
• Kościół św. Eliasza (1855) w miejscowości Hvizdets
• Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1905), wieś Otynia
• Dzwonnica i szkoła (XVIII w.), wieś Peczeniżyn
• Kościół św. Michała (1794), wieś Wielka Kamianka
• Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego i dzwonnica (1780), wieś Strupkiw
• Kościół św. Jerzego i dzwonnica (1752), wieś Babianka
• Kościół katedralny Najświętszej Maryi Panny (przeniesiony w 1864 r.), wieś Załuchia, N 48.48417 E 25.15671
• Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we wsi Dzhurkiv (1810)
• Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we wsi Nyzhnii Verbizh (1808)
• Cerkiew św. Mikołaja i dzwonnica we wsi Sidlyshche (1763)
• Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego i dzwonnica we wsi Strupkiw (1780)
• Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego i dzwonnica we wsi Cenyava (1808).

W powiecie kołomyjskim znajduje się 140 stanowisk archeologicznych, w tym cmentarzysko kurhanowe kultury szeworskiej we wsi Wielka Kamianka, osada z wczesnej epoki żelaza we wsi Wynohrad, osada z epoki eneolitu i trypolitów we wsi Worona, osada trypolitów we wsi Woskresyntsi oraz osada z epoki brązu we wsi Lisnyj Chlibychyn. Położenie geograficzne, korzystna ekologia, znaczna liczba zabytków architektury różnych stylów i epok, zachowane tradycje kulturowe, słynne centra sztuki i ciekawe dziedzictwo historyczne sprawiają, że region Kołomyi jest atrakcyjnym miejscem turystycznym.

Pomniki przyrody

• Źródło wody mineralnej Biła Krynica, wieś Markiwka
• 7-metrowy wodospad i dolina przebiśniegów Kropyvets, wieś Molodyatyn
• Rezerwat cisów Knyazhdvir, wieś Knyazhdvir
  Największą wartością rezerwatu jest cis jagodowy, relikt trzeciorzędu wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy. Niektóre drzewa osiągają wysokość 10-12 m, a najstarsze z nich ma ponad 500 lat.

Muzea, teatr

• Muzeum Sztuki Ludowej Huculszczyzny i Pokucia, Kołomyja.
• Muzeum malarstwa wielkanocnego, Kołomyja.
• Muzeum Historii Kołomyi, Kołomyja.
• Prywatne Muzeum Etnograficzne Oświecenia R. Jaworskiego, Kołomyja, ul. Bławatska 2, +38 (03433) 2-54-68.
• Oleksa Dovbush Museum of History and Local Lore. 9 Nezalezhnosti St., Pechenizhyn, 9, 9:00-16:00, SUN-SUN - weekendy.
• Muzeum Myroslava Irchana, wieś Pyadyky, +38 (03433) 9-73-49, 9-72-48 (aby zarezerwować wycieczkę, należy zadzwonić do szkoły).
• Lokalne muzeum historii karpackiej flory i fauny na terenie rezerwatu przyrody Knyazhdvir. Aby zarezerwować wycieczkę: +38 (03433) 2-48-10, 2-38-72.
• Regionalny Ukraiński Teatr Dramatyczny imienia I. Ozarkevycha w Kołomyi. Kołomyja, Plac Vicheva, 7.