Kobolchin

Wieś Kobolchyn jest stolicą garncarstwa na Bukowinie. Od najdawniejszych czasów mieszkali tu mistrzowie garncarstwa. Z pokolenia na pokolenie przekazywali sztukę garncarską, wytwarzając wszelkiego rodzaju naczynia do gotowania, przechowywania i jedzenia (garnki, dzbany, miski, makitry, rynki, tykwy, beczki, kumantsi, kubki itp.), a także naczynia ceremonialne, wyroby architektoniczne i budowlane (cegły, dachówki, dachówki, kominy). Wieś zaczęła wytwarzać wyroby garncarskie kilka wieków temu. Mołdawski statut z 1447 r. wymienia kilka ośrodków produkcji ceramiki, w tym wieś Kobolchyn.

W grudniu 2008 roku otwarto Muzeum Garncarstwa w Kobolczynie. Zostało ono założone przez Iwana Gonczara, Zasłużonego Działacza Kultury Ukrainy. W muzeum znajduje się około tysiąca garnków stworzonych przez dynastie garncarskie wsi Kobolchyn.

Przez wieś przepływa rzeka Kobolchynska, prawy dopływ Dniestru. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1470 r., kiedy bojarina Anna, siostra Logofeta Dobrulova, przekazała osadę swoim siostrzeńcom, Barsowi i Szuszmanowi. Według danych z 1859 r. we wsi właściciela rejonu chotyńskiego guberni besarabskiej mieszkało 1471 osób (773 mężczyzn i 698 kobiet), były 234 gospodarstwa domowe, cerkiew i przeprawa promowa.

W 1886 r. we wsi właścicielskiej Sekuryanska volost mieszkało 1847 osób, 325 gospodarstw domowych i cerkiew.

22 maja, dzień św. Mikołaja Cudotwórcy, jest świętem kościelnym dla mieszkańców wsi Kobolchyn. Tradycyjnie tego dnia mieszkańcy zbierają się w przyjaznym gronie, aby świętować dzień wsi, komunikować się i cieszyć się z sukcesów innych. Głównym celem święta jest kształtowanie opartego na wartościach stosunku człowieka do narodu ukraińskiego, ojczyzny, państwa i narodu. Przygotowanie do samodzielnego życia we współczesnym świecie, ukształtowanie prawdziwego obywatela niepodległej Ukrainy.