Hasiakowa Skała

1 232 m Hasiakowa Skała, Brzegi Górne

Hasiakowa Skała (1232 m) to najdalej na wschód wysunięta kulminacja Połoniny Wetlińskiej w Bieszczadach Zachodnich. Leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym, na północ od Przełęczy Wyżnej i na zachód od doliny potoku Prowcza; najbliższa wieś to Brzegi Górne, ok. 2,3 km. Na północ odchodzi ze szczytu boczny grzbiet Jawornika i Dwernika Kamienia, ciągnący się aż do doliny Sanu. Od wysokości ok. 1100 m stoki pokrywa połonina, a kilka metrów na południe od najwyższego punktu stoi „Chatka Puchatka” – najwyżej położony obiekt w Bieszczadach.

Połonina Wetlińska jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Bieszczadach. To masyw o kilku wierzchołkach: Roh (1255 m), Osadzki Wierch (1253 m), Hasiakowa Skała (1232 m), Hnatowe Berdo (1187 m) i Szare Berdo (1108 m); na zachodzie, za Przełęczą Orłowicza, jego przedłużeniem jest Smerek. Hasiakowa Skała nie jest więc najwyższym punktem połoniny, ale dzięki schronowi – najbardziej znanym.

Jak dojść / szlaki

Czerwony Główny Szlak Beskidzki (fragment E8) przechodzi przez wierzchołek: z Brzegów Górnych ok. 1.40 h (w dół 1.10 h), z Przełęczy Orłowicza 1.50 h, z Osadzkiego Wierchu 0.50 h, a ze wsi Smerek całym grzbietem ok. 4.50 h.
Szlak żółty z Przełęczy Wyżnej (przy drodze z Wetliny do Brzegów Górnych) – ok. 1 h w górę, 0.35 h w dół.
Szlak czarny, a dalej żółty z kempingu „Górna Wetlinka” koło Wetliny – ok. 1.45 h w górę, 1 h w dół.

Wzdłuż szlaków biegnie ścieżka przyrodnicza parku „Pełnik alpejski” (Brzegi Górne – Wetlina). Najkrótsze wejście prowadzi z Przełęczy Wyżnej, najpiękniejsze – grzbietem Połoniny Wetlińskiej od Smereka.

Co widać ze szczytu

Z połonin masywu rozciągają się rozległe widoki. Z Hasiakowej Skały na wschodzie, za doliną Prowczy, widać Połoninę Caryńską, na południu masyw Małej i Wielkiej Rawki, a na zachód ciągnie się grzbiet Połoniny Wetlińskiej z Osadzkim Wierchem i Rohem.

Przyroda i historia

Najwyższe partie masywu pokrywają typowe bieszczadzkie połoniny, poniżej 1050 m rosną lasy bukowe. Z rzadkich w Polsce roślin występują tu m.in. lepnica karpacka, tocja karpacka, turzyca dacka, chaber Kotschyego, tojad bukowiński, tojad wschodniokarpacki i groszek wschodniokarpacki. Przed II wojną światową na połoninie wypasano woły i jałówki z kilku okolicznych wsi, a w czasie I wojny światowej toczyły się tu ciężkie walki pozycyjne między wojskami rosyjskimi i austriackimi.

Budynek „Chatki Puchatka” (1228 m) wzniosło po II wojnie światowej wojsko jako posterunek obserwacyjny WOP. W 1956 r. przejął go PTTK, a jako całoroczne schronisko z obsługą działał od 1967 r.; pomysłodawcą nazwy był żeglarz Leonid Teliga. Przez dziesięciolecia nie było tu bieżącej wody ani prądu. W 2015 r. sąd przyznał obiekt parkowi, a w latach 2020–2022 w jego miejscu powstał nowy budynek, otwarty 24 września 2022 r. – już bez noclegów. Są w nim zbiorniki na deszczówkę, oczyszczalnia i toalety dla turystów, sezonowa dyżurka GOPR, posterunek meteorologiczny IMGW i baza straży parku.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

Grzbiet Połoniny Wetlińskiej jest otwarty na wszystkie wiatry; w czasie burzy i mgły bywa niebezpieczny, a zimą szlaki pokrywa lód. Schron na szczycie nie jest hotelem: noclegów nie ma, więc trasę trzeba zaplanować tak, by zejść przed zmrokiem.

Szczyt leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Zgodnie z zasadami obowiązującymi od 14 kwietnia 2026 r. wstęp na szlaki jest płatny przez cały rok: bilet normalny kosztuje 11 zł (ulgowy 5,5 zł, dzieci do 7 lat bezpłatnie), można go kupić w punktach kasowych przy wejściach na szlaki lub przez internet i jest ważny tego samego dnia na wszystkich szlakach parku. Poruszać się wolno wyłącznie znakowanymi szlakami i tylko od wschodu do zachodu słońca – wędrówki nocne są zabronione. Na szlaki nie wolno wprowadzać psów (poza kilkoma krótkimi odcinkami, na smyczy i w kagańcu); zakazane są też loty dronów i pozostawianie śmieci.

Bieszczady obsługuje Grupa Bieszczadzka GOPR (stacja w Ustrzykach Górnych): telefon 985 lub +48 601 100 300 oraz numer alarmowy 112; warto zainstalować aplikację „Ratunek”. Zimą park zaleca zgłoszenie dłuższej planowanej trasy w stacji GOPR w Ustrzykach Górnych.

Zdjęcia: Silar, CC BY-SA 4.0; Red 81, CC BY-SA 4.0; Pudelek, CC BY-SA 4.0; Silar, CC BY-SA 4.0; Adrian Tync, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.

Jak dojechać z Ukrainy

Przejścia graniczne

Krakowiec – Korczowa — drogowe, całodobowo
Szeginie – Medyka — drogowe, całodobowo Ukraińska straż graniczna nie potwierdza obecnie odprawy pieszych — sprawdź na dpsu.gov.ua przed podróżą.
Smolnica – Krościenko — drogowe, całodobowo
Hruszew – Budomierz — drogowe, całodobowo
Mościska – Przemyśl (kolejowe) — kolejowe, całodobowo

Samochodem

Lwów – Sanok ≈168 km, ≈3 h 20 min bez kolejek: drogą na Szeginie → przejście Szeginie – Medyka → Przemyśl → DK28 przez Birczę do Sanoka (≈83 km, ≈1 h 45 min od granicy). Alternatywa przez Krakowiec – Korczowa: A4 do zjazdu Radymno, DK77 do Przemyśla i DK28 (≈185 km ze Lwowa, ≈3 h 25 min). W same Bieszczady wygodniej przez Smolnicę – Krościenko: Lwów – Sambor – Stary Sambor – granica, dalej DK84 przez Ustrzyki Dolne do Sanoka (≈203 km, ≈5 h; ≈57 km od granicy). Z Krościenka do Ustrzyk Górnych DW896 ≈53 km (≈1 h 40 min; ≈200 km i ≈4 h 50 min ze Lwowa), do Wetliny DW896 i DW897 ≈69 km (≈216 km i ≈5 h ze Lwowa). Z Sanoka: do Ustrzyk Górnych ≈82 km (DK84 przez Lesko, dalej DW896, ≈1 h 35 min), do Wetliny ≈72 km (DK84 do Leska, DW894 przez Baligród i Cisną, DW897, ≈1 h 20 min).

Sprawdzono 23.10.2026; godziny pracy przejść i rozkłady się zmieniają — sprawdź przed podróżą.