Śliwa tarnina

Prunus spinosa
Jadalny
Śliwa tarnina
Zdjęcie: Fischer.H, CC BY-SA, Wikimedia Commons
Śliwa tarnina
Zdjęcie: W.carter, Public domain, Wikimedia Commons
Śliwa tarnina
Zdjęcie: H. Zell, CC BY-SA, Wikimedia Commons

Nie jedz owoców, których nie znasz na pewno, i nie dawaj ich dzieciom. W przypadku zatrucia dzwoń pod 112.

Opis

Śliwa tarnina — gęsty, rozłożysty krzew o wysokości 1–4 m. Gałęzie ciemne, prawie czarne, rozpostarte i zakończone mocnymi kolcami. Dzięki odroślom korzeniowym, śliwa tarnina tworzy nieprzebytą gęstwinę na skrajach lasów, stokach i granicach.

Kwitnie w kwietniu, przed rozwinięciem liści, a wtedy nagie czarne gałęzie całkowicie pokryte są drobnymi białymi kwiatami. Liście małe, owalne, drobno ząbkowane. Owoce — kuliste pestkowce o średnicy 10–15 mm, niebiesko-czarne z sinawym woskowym nalotem, na krótkiej nóżce. Miąższ zielony, pestka nie oddziela się od niego.

Owoce dojrzewają we wrześniu — październiku i długo utrzymują się na gałęziach. Świeże są bardzo cierpkie i kwaśne, ściągają w ustach. Po pierwszych przymrozkach cierpkość słabnie, a śliwa tarnina staje się słodsza — wtedy się je zbiera.

W regionie Karpat śliwa tarnina rośnie w przedgórzu i dolnym piętrze górskim: na suchych słonecznych stokach, pastwiskach, na skrajach lasów, wzdłuż dróg polnych. Nie wchodzi do gęstych górskich lasów ani wysoko w góry.

Zarośla tarniny są schronieniem dla wielu zwierząt. W kolczastych krzewach gniazdują sroki i pokrzywnice, a sroka nabija na kolce zdobycz, a zimą ptaki drozdowate żywią się owocami.

Jadalny jest tylko miąższ. Pestki zawierają substancje, z których powstaje kwas cyjanowodorowy, dlatego nie należy ich przeżuwać ani połykać.

Gdzie w Karpatach

przybliżony zasięgobserwacje:rzadziejczęściej7 715 rekordów w Karpatach

Turkusowy — naturalny zasięg gatunku w jego piętrze wysokościowym; pomarańczowy — gdzie odnotowali go przyrodnicy (GBIF, CC0/CC BY).

Zasięg: Caudullo, Welk & San-Miguel-Ayanz 2017, CC BY 4.0; piętro wysokościowe i kraje, w których jest znany — nasz model (AWS Terrain Tiles)

Kraje
Ukraina · Słowacja · Czechy · Węgry · Polska · Rumunia · Austria · Serbia
Pasma
prawie wszystkie pasma Karpat, w swoim piętrze wysokościowym
Piętra roślinności
Pogórze (do 600 m) · Lasy bukowe (600–1200 m)

Kiedy zobaczyć

stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Kwitnienie
Owoce

Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.

Bezpieczeństwo

Jadalny jest tylko miąższ owoców. Pestek nie przeżuwaj i nie połykaj: w jądrach są związki, z których powstaje kwas cyjanowodorowy.

W tradycji ludowej

Z owoców tradycyjnie robi się dżem i kompot, suszy się je i parzy.

Ochrona i zasady

Nie jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy.

Częste pytania

Kiedy zbierać śliwę tarninę?

W październiku, najlepiej po pierwszych przymrozkach: wtedy owoce stają się mniej cierpkie i słodsze.

Czy można jeść śliwę tarninę na surowo?

Tak, miąższ jest jadalny, chociaż bardzo cierpki. Pestek nie należy połykać ani przeżuwać.

Komentarze

Doświadczenia podróżnych: relacje, porady, pytania.

Podziel się wrażeniamiZaloguj się, aby napisać komentarz, relację «Byłem tutaj» lub zadać pytanie. Nie ma anonimowych komentarzy — dzięki temu rozmowa jest uczciwa.
Bez reklam, obelg i cudzych kontaktów. Pierwszy komentarz nowego autora sprawdzamy ręcznie.Jak przetwarzamy dane

Nikt jeszcze tu nie pisał. Bądź pierwszy — Twoje doświadczenie pomoże innym.

Podobne gatunki

Gdzie można spotkać

Wody i wodospady

Pasma: W innych krajach: 🇸🇰 Góry Strażowskie, 🇸🇰 Rudawy Słowackie, 🇸🇰 Wielka Fatra, 🇸🇰 Średniosłowackie Góry Wulkaniczne, 🇸🇰 Mała Fatra, 🇸🇰 Niżne Tatry, 🇸🇰 Beskid Kisucki, 🇨🇿 Białe Karpaty, 🇵🇱 Beskid Niski, 🇸🇰 Góry Szczawnickie, 🇸🇰 Góry Wołowskie, 🇵🇱 Beskid Sądecki, 🇸🇰 Góry Inowieckie, 🇸🇰 Góry Czerchowskie

Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.

Źródła

GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 11.11.2026.