Siedzuń sosnowy

Sparassis crispa
JadalnyCzerwona księga Ukrainy — zagrożonyZbiór zabroniony
Siedzuń sosnowy
Zdjęcie: Dominicus Johannes Bergsma, CC0, Wikimedia Commons
Siedzuń sosnowy
Zdjęcie: Holger Krisp, CC BY, Wikimedia Commons
Siedzuń sosnowy
Zdjęcie: Achim Lammerts (Syntaxys) / Wikimedia Commons, CC BY-SA, Wikimedia Commons

Nigdy nie oznaczaj grzyba wyłącznie na podstawie zdjęcia. W razie wątpliwości nie zbieraj. W przypadku zatrucia dzwoń pod 112.

Opis

Siedzuń sosnowy — grzyb, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym. Jego owocnik składa się z niezliczonej ilości falistych, skręconych łopatek, które odchodzą od grubej podstawy i przypominają kremowo-żółtawą kalafior lub morską gąbkę. Jeden grzyb może ważyć kilka kilogramów.

Rośnie u podstaw pni lub na korzeniach drzew iglastych, głównie sosny, rzadziej świerka czy jodły, i powoduje gnicie drewna. W Polsce występuje sporadycznie: w Karpatach, na Polesiu, w Lesie Stepu i w górach Krymu. Jest chroniony, w tym w Bieszczadzkim Parku Narodowym oraz w Parku Narodowym „Skoleńskie Beskidy”.

Jest saprotrofem i słabym pasożytem: grzyb żyje kosztem drewna korzeni i pnia, powodując brązowe gnicie. Dlatego siedzuń częściej znajduje się w starych lasach sosnowych i mieszanych, gdzie rosną drzewa w podeszłym wieku. Kolor owocnika zmienia się od białego u młodego grzyba do kremowo-brązowego u starego, a brzegi łopatek z czasem brązowieją. Grzyb ma przyjemny orzechowy zapach.

Owocniki pojawiają się pod koniec lata i jesienią. Grzyb często wyrasta na tym samym drzewie przez kilka lat z rzędu.

W Polsce siedzuń (siedzuń) można sprzedawać jako grzyb jadalny, ale na Ukrainie jest to rzadki gatunek, wpisany do Czerwonej Księgi z statusie „zagrożony”. Dlatego zbieranie go jest zabronione: jeśli uda się go znaleźć, zrób zdjęcie grzyba i pozostaw go w lesie. Twoje obserwacje z zdjęciem i datą, dodane na iNaturalist, pomogą naukowcom. Czerwona Księga Ukrainy chroni gatunek na całym terytorium państwa, a nie tylko w rezerwatach. Niszczenie lub zbieranie grzybów z Czerwonej Księgi bez specjalnego zezwolenia jest zabronione prawem.

Gdzie w Karpatach

rzadziejczęściej16 rekordów w Karpatach

Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma.

Kraje
Polska · Ukraina · Słowacja · Austria
Pasma
Góry Szczawnickie, Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Beskid Niski, Czarnohora, Bieszczady, Marmarosz
Piętra roślinności
Pogórze (do 600 m) · Lasy bukowe (600–1200 m)

Kiedy zobaczyć

stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Obserwacje

Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.

Bezpieczeństwo

Gatunek chroniony: zbieranie zabronione, nawet jeśli grzyb jest jadalny.

Ochrona i zasady

Wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy (zagrożony). Zbieranie zabronione — zrób zdjęcie i pozostaw w lesie.

Podziwiaj, nie zrywaj: rośliny z Czerwonej księgi Ukrainy, a także wszelkie rośliny w rezerwatach i strefach ochrony ścisłej parków narodowych są pod ochroną.

Czerwona księga Ukrainy

Częste pytania

Czy można zbierać siedzuń sosnowy?

Na Ukrainie — nie. Gatunek wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy z statusie „zagrożony”, dlatego zbieranie go jest zabronione.

Gdzie rośnie siedzuń sosnowy?

U podstaw pni i na korzeniach drzew iglastych, najczęściej sosny. W Polsce występuje sporadycznie, w tym w Karpatach.

Podobne gatunki

Gdzie można spotkać

Szlaki

Pasma: Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Czarnohora, Bieszczady, Marmarosz. W innych krajach: 🇸🇰 Góry Szczawnickie, 🇵🇱 Beskid Niski

Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.

Źródła

GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.