Orzesznica leszczynowa

Muscardinus avellanarius
Natura 2000
Orzesznica leszczynowa
Zdjęcie: Kazimieras Martinaitis, CC BY, iNaturalist · zdjęcie: Литва
Orzesznica leszczynowa
Zdjęcie: Francesco Cecere, CC0, iNaturalist · zdjęcie: Італія
Orzesznica leszczynowa
Zdjęcie: xulescu_g, CC BY-SA, iNaturalist

Opis

Orzesznica leszczynowa to najmniejszy i prawdopodobnie najsłodszy z naszych gryzoni. Długość ciała nie przekracza 10 cm, puszysty ogon ma 6–7,5 cm, a waży zaledwie 15–30 g. Futro jest rdzawobrązowe, brzuch biały, oczy duże i czarne, uszy małe i okrągłe. Ten gryzoni ma najwięcej ludowych nazw wśród wszystkich ssaków Ukrainy: orzesznica, orzesznik, orzesznik leszczynowy i inne.

Orzesznica występuje w strefie leśnej Europy; w Alpach znajdowano ją do wysokości 1920 m. Na Ukrainie znana jest z większości zachodnich, centralnych i północnych obwodów i jest najbardziej charakterystyczna dla lasów liściastych, szczególnie z gęstym podszytem i krzewami na skrajach lasów. Orzesznica żyje samotnie i prowadzi wyłącznie nocny tryb życia.

W ciągu dnia śpi w kulistym gnieździe o średnicy około 15 cm, splecionym z trawy, kory i mchu, które zazwyczaj wisi w krzewach na wysokości około 2 m nad ziemią. Je jej kwiaty, owady, jagody i orzechy, a orzechy leszczynowe to główne pożywienie, na którym gromadzi tłuszcz przed zimą. Hibernacja trwa od października do kwietnia; w tym czasie orzesznica urządza się na ziemi, pod leśnym poszyciem, w pustych pniach lub opuszczonych norach.

Obecność orzesznicy zdradzają orzechy z dokładnym okrągłym otworem i śladami zębów wzdłuż krawędzi; wiewiórki i sójki natomiast łamią skorupki lub zostawiają poszarpany otwór. Orzesznica nie jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy, ale w UE jest chroniona: należy do załącznika IV Dyrektywy o siedliskach. Zachowanie leszczynowych zarośli i podszytu na skrajach lasów to najlepsza ochrona dla niej.

Gdzie w Karpatach

rzadziejczęściej46 rekordów w Karpatach

Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma.

Kraje
Ukraina · Słowacja · Rumunia · Węgry · Polska
Pasma
Niżne Tatry, Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Czarnohora, Beskidy Skolskie, Bukowe Góry, Gorgany, Połonina Krasna, Rudawy Słowackie
Piętra roślinności
Pogórze (do 600 m) · Lasy bukowe (600–1200 m)

Kiedy zobaczyć

stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Obserwacje

Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.

Ochrona i zasady

Nie jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy (lista z 2021 roku); w UE — załącznik IV Dyrektywy o siedliskach.

Czerwona księga Ukrainy

Częste pytania

Jak rozpoznać, że w lesie żyje orzesznica?

Po orzechach leszczyny z dokładnym okrągłym otworem i śladami zębów wzdłuż krawędzi. Wiewiórki i sójki łamią orzech lub zostawiają poszarpany otwór.

Czy orzesznica jest chroniona?

Nie jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy, ale w UE jest chroniona jako gatunek z załącznika IV Dyrektywy o siedliskach.

Podobne gatunki

Gdzie można spotkać

Szlaki

Szczyty i połoniny

Wody i wodospady

Pasma: Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Czarnohora, Beskidy Skolskie, Gorgany, Połonina Krasna. W innych krajach: 🇸🇰 Niżne Tatry, 🇭🇺 Bukowe Góry, 🇸🇰 Rudawy Słowackie

Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.

Źródła

GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.