Czercze

Cherche to wieś w Opillya w powiecie rohatyńskim obwodu iwanofrankowskiego. Pierwsza pisemna wzmianka o wsi pochodzi z 1435 roku, chociaż ludzie mieszkali w tym miejscu już w XIII wieku. Nazwa miejscowości pochodzi od ziemi, na której osiedlili się pierwsi mnisi i zbudowali swój pierwszy klasztor. Początkowo miejscowość nazywała się Chernetske, ale później nazwa została zmieniona na tę używaną obecnie.

Atrakcje: Cerkiew św. Bazylego Wielkiego z 1733 r., Cerkiew św. Bazylego Wielkiego z 1897 r., zbiorowa mogiła żołnierzy UGA oraz Uzdrawiające Wody Czerkieskie.

Rejestr podatkowy z 1515 r. dokumentuje obecność księdza we wsi (a więc już wtedy istniał kościół) i 2 łany (około 50 ha) ziemi uprawnej. 26 czerwca 1919 r. pod lasem Vylin doszło do walki wręcz, podczas której UGA wyparła Polaków za rzekę Svirzh. Na cmentarzu pochowano 8 poległych strzelców UGA, dwóch sierżantów i Petro Barana. Polska żandarmeria kilkakrotnie niszczyła mogiłę, a w 1944 r. została zniszczona przez NKWD. W 1990 r. została odrestaurowana. W 1939 r. wieś liczyła 1770 mieszkańców (1760 Ukraińców obrządku greckokatolickiego, 5 Ukraińców obrządku rzymskokatolickiego i 5 Żydów).

W 1904 r. podczas manewrów wojskowych w okolicach Rohatyna lekarze wojskowi zwrócili uwagę na jakość wód czerkaskich, ale ówczesna rada publiczna nie zgodziła się na ich przemysłowe wykorzystanie. W tym samym roku dr Ivan Kurovets napisał: "Czerkasy mają przed sobą przyszłość, ale potrzebują jeszcze dużego wkładu pieniędzy i pracy. Przedkładam moje uwagi pod rozwagę administracji. Rada powinna zbudować pawilon żydowski z koszerną kuchnią dla chorzowskich Żydów. Doprowadzi to do tego, że zamożni żydowscy klienci będą przyjeżdżać do Kościoła i przyczyniać się do jego rozwoju swoimi pieniędzmi". Uzdrowisko zostało założone przez ukraińskie stowarzyszenie "Żywiecki Czerkies", kierowane przez M. Panczyszyna, w latach 30. ubiegłego wieku.

Kurort działa na bazie źródeł siarkowych z wodami siarczkowymi we wsi Cherche od 1925 roku. Uzdrowisko balneologiczno-borowinowe Cherche wykorzystuje wody lecznicze siarkowodorowe, siarczanowo-wodorowęglanowo-wapniowe i siarczanowo-wapniowe jako środki lecznicze, które są używane do picia i kąpieli oraz łączone z miejscowym błotem torfowym. Leczy choroby układu mięśniowo-szkieletowego, obwodowego układu nerwowego, w tym różne rodzaje zapalenia wielostawowego, rwy kulszowej, zapalenia nerwów, nadciśnienia i chorób ginekologicznych.

Wody siarczkowe (siarkowodór) uzdrowiska balneologicznego Cherche są unikalnymi leczniczymi wodami mineralnymi w obwodzie iwanofrankowskim. Woda mineralna uzdrowiska Cherche zawiera biologicznie aktywny związek - siarkowodór - w stężeniu do 22,6 mg/dm3 (przy wymogach prawnych wynoszących co najmniej 10 mg/dm3).

Mieszkańcy dzielnic Bereżany i Rohatyn zebrali dobrowolne datki i w 1932 r. zakupili działkę i cegły na willę Bohdana Lepkyi. Dzięki zebranym funduszom i oszczędnościom pisarzy dom został zbudowany według projektu Romana Hrycaja. Willa otrzymała nazwę Bohdaniwka. We wsi zbudowano drewnianą kaplicę zaprojektowaną przez tego samego architekta. Według badacza architektury Wasyla Słobodiana, była to jedna z najlepszych secesyjnych kaplic w Galicji. Po przekształceniu wsi w radziecki kurort kaplica została zniszczona.

Levko Lepkyi, brat Bohdana Lepkyi, był jednym ze współzałożycieli kurortu w Cherche i jego dyrektorem w latach 1931-1939. W latach 1930-1939 Bohdan Lepkyi odpoczywał i pracował w Čercach w okresie wakacyjnym, najpierw w pensjonacie Roksoliana, a od 1933 r. w willi Bohdanivka. Z Czercza odwiedzał swojego krewnego Petra Smyka (ojca dr Romana Smyka) we wsi Żółkiew (obecnie rejon rohatyński, obwód iwanofrankowski), gdzie malował obrazy i ikony.