Kościół św. Bazylego Wielkiego, Cherche

Bazylego Wielkiego - kościół we wsi Czecz, rejon rohatyński, obwód iwanofrankowski, Ukraina, zabytek architektury o znaczeniu narodowym.

Istnienie cerkwi we wsi zostało po raz pierwszy odnotowane w lustracji województwa ruskiego w latach 1564-1565. Nie wiadomo, kiedy wzniesiono pierwszy budynek. Z powiatowego zapisu w Kluczach rozumskich Joanikija Haliatowskiego z 1653 r. wiadomo, że w 1708 r. we wsi istniała cerkiew św. Bazylego Wielkiego. W 1733 r., według inskrypcji na odrzwiach południowych drzwi do klasztoru zakonnego starej wiejskiej cerkwi, zbudowano kolejną cerkiew.

Co ciekawe, mieszkańcy wsi z pokolenia na pokolenie nazywali ten kościół Świętą Paraskewą...

Zgodnie z aktem wizytacji z 1760 r., przeprowadzonej przez ks. Mykołę Szadurskiego, kościół został pobłogosławiony przez dziekana rohatyńskiego ks. Na początku XX wieku burza zniszczyła centralną kopułę, którą przykryto tymczasowym namiotem w kształcie piramidy. W 1970 r. przeprowadzono renowację oryginalnego szczytu nawy.

Cerkiew znajduje się na obrzeżach wsi Staryj Kut, na niewysokim wzgórzu. Jest to drewniany, trzykondygnacyjny budynek z trzema wagonami, zbudowany na kamiennej podmurówce. Składa się z trzech prostokątnych chat zrębowych ustawionych wzdłuż osi wschód-zachód. Szersza nawa nakryta jest piramidalnym dachem namiotowym z trzema fałdami, a ołtarz i prezbiterium takim samym dachem z jedną fałdą. Wszystkie szczyty zwieńczone są kopułami. Kościół otacza zadaszenie wsparte na schodkowych występach zwieńczeń zrębowych.

Malowniczości świątyni dodaje zachowane gontowe pokrycie dachu oraz obudowa ścian nawy. Oświetlenie kościoła zapewniają niewielkie prostokątne otwory okienne we wschodniej i południowej ścianie ołtarza, północnej i południowej ścianie nawy oraz zachodniej ścianie babińca. Wejście do kościoła znajduje się w południowej ścianie przedsionka. We wnętrzu przestrzeń nawy jest otwarta na wysokość, powtarzając kształt zewnętrznego pokrycia. Przy zachodniej ścianie nawy znajdują się niewielkie wąskie chóry. Ściany kościoła nie są malowane. Czteropoziomowy ikonostas z XVIII wieku został zachowany, choć z nieco odnowioną ikonografią. Wokół cerkwi, na ogrodzonym terenie, znajdują się stare kamienne nagrobki.