Twierdza Poenari: warownia Włada Palownika nad Argeszem

Twierdza na górze Cetățuia

Twierdza Poenari (Cetatea Poenari, także Poienari) stoi na szczycie góry Cetățuia nad wąwozem rzeki Argeș, koło wsi Căpățânenii Ungureni w gminie Arefu, w okręgu Argeș. Do miasta Curtea de Argeș jest stąd około 25 km na południe, a u podnóża biegnie słynna trasa Transfogaraska (DN7C). Nazwę twierdza wzięła od wsi Poienari, którą niegdyś posiadała. Mury powstały w XIV wieku, a w XV wieku umocnienia rozbudowano; według Muzeum Okręgowego Argeș twierdzę wymieniają dokumenty z XV–XVI wieku i późniejsze kroniki.

Z twierdzą wiąże się imię hospodara wołoskiego Włada III Palownika (Vlad Țepeș). Kronika Kantakuzenów podaje, że to on zbudował twierdzę w Poenari, zmuszając do pracy możnych mieszczan z Târgoviște, i dlatego miejsce nazywano „twierdzą wojewody Palownika”. Później twierdzę opuszczono; trzęsienie ziemi 13 stycznia 1913 r. wywołało osuwisko i część murów runęła do doliny. Od 2009 r. zabytkiem opiekuje się Muzeum Okręgowe Argeș. Po trzech latach prac konserwatorskich i restauracyjnych twierdza ponownie przyjęła zwiedzających 14 kwietnia 2025 r.

Dlaczego warto

Poenari to jeden z najbardziej wyrazistych średniowiecznych zamków Wołoszczyzny i nie da się do niego dojechać samochodem: aby dotrzeć do murów, trzeba pokonać 1480 stopni przez las. Nagrodą jest wąska twierdza nad przepaścią, z wieżami z cegły i kamienia, oraz widok na wąwóz Argeszu, Góry Fogaraskie i trasę Transfogaraską. To uczciwy zabytek z czasów Włada Palownika, bez bajkowych dekoracji, który łatwo połączyć z wyprawą nad jezioro Vidraru i na wysokogórskie serpentyny.

Co zobaczyć

• Wejście po 1480 stopniach z betonu, z metalowymi poręczami — od parkingu przy szosie do bramy twierdzy.
• Wydłużony dziedziniec biegnący wzdłuż grzbietu, z grubymi murami z cegły i kamienia.
• Wieże — starszą pryzmatyczną i późniejsze okrągłe, częściowo zniszczone przez trzęsienia ziemi.
• Punkty widokowe nad wąwozem Argeszu z lunetą panoramiczną i widokiem na dolinę oraz Góry Fogaraskie.
• Tablice informacyjne o historii twierdzy i legendach związanych z Władem Palownikiem.

Informacje praktyczne

Adres: DN7C (Transfăgărășan), Căpățânenii Ungureni, gmina Arefu, okręg Argeș. Schody zaczynają się przy parkingu na drodze DN7C około 25 km na północ od miasta Curtea de Argeș i kilka kilometrów poniżej zapory Vidraru. Komunikacja publiczna praktycznie tu nie dociera, więc wygodniej jechać samochodem. Z Ukrainy najprościej jechać przez przejście Porubne – Siret lub Diakiwci – Racovăț i przez Siedmiogród do Sybina; latem można przejechać przez Fogarasze wysokogórskim odcinkiem trasy Transfogaraskiej, otwieranym tylko w ciepłym sezonie.

Według oficjalnej strony Muzeum Okręgowego Argeș twierdza jest otwarta codziennie w godz. 9:00–16:00, ostatnie wejście o 15:00. Bilet normalny kosztuje 30 lei, dla uczniów, studentów i emerytów — 20 lei (cennik na 2026 r.); bilety sprzedawane są na miejscu i online przez Arges Tourist Pass. Tel. muzeum +40 248 212 561. W okolicy twierdzy pojawiają się niedźwiedzie: po zauważeniu niedźwiedzia muzeum wraz z żandarmerią dopuściło zwiedzanie tylko w zorganizowanych grupach po 15–20 osób, a wiosną 2025 r. twierdzę na czas zagrożenia czasowo zamykano. Słuchaj obsługi i nie wchodź po schodach w pojedynkę. Wejście zajmuje 20–40 minut i nie nadaje się dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Dane — stan na listopad 2026.

W pobliżu

• Jezioro Vidraru z wysoką łukową zaporą — kilka kilometrów w górę Argeszu.
• Wodospad Bâlea — na północnym stoku Fogaraszy, po drugiej stronie trasy Transfogaraskiej.
• Moldoveanu — najwyższy szczyt Rumunii w Górach Fogaraskich nad doliną Argeszu.
• Miasto Curtea de Argeș z cerkwią książęcą i katedrą — około 25 km na południe.
• Monastyr Cozia w dolinie Aluty — około 60 km na zachód.

Oficjalna strona: muzeul-judetean-arges.ro

Zdjęcia: Nicubunu, CC BY-SA 3.0 ro, Wikimedia Commons; Bejan Neculai, CC BY-SA 3.0 ro, Wikimedia Commons; Diana Popescu, CC BY-SA 3.0 ro, Wikimedia Commons; Levente Nuber, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons; Emmanuel BRUNNER Manu25, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons; Andrea stoica, CC BY-SA 3.0 ro, Wikimedia Commons; Adaseven, CC BY-SA 3.0 ro, Wikimedia Commons; Țetcu Mircea Rareș at ro.wikipedia, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons.