Rejon turczański

Obwód lwowski

Rejon Turka to rejon na Ukrainie w południowo-zachodniej części obwodu lwowskiego. Centrum powiatowym i administracyjnym jest miasto o znaczeniu powiatowym Turka. Rejon Turka jest również bogaty w lokalizacje turystyczne, takie jak Lybokhora, Rozluch, Kryvka, Verkhnye Husne, Komarniki, Nyzhnye Vysotske, Verkhnye Vysotske, Yavora, Mokhnate, Melnychne, Borynya, Yasenytsia, Lopushanka, Losynets.

Obwód znajduje się w południowo-zachodniej części regionu, w strefie geograficznej Karpat Ukraińskich o wysokości 500-1400 m n.p.m. Jego powierzchnię tworzą pasma górskie: niskie - Beskid Werchniodnistrowski (w górnym biegu Dniestru) i Turkiwska Werchowyna, średnie - Beskid Skole i Grzbiet Werchowyny, gdzie w pobliżu wsi Werchnyje Husne znajduje się najwyższy szczyt Beskidu Lwowskiego - Pikuy (1408 m n.p.m.). Największe rzeki to Dniestr (jego źródło znajduje się tutaj), Stryj i Syjan.

Powiat graniczy z powiatami Starosambir, Drohobycz i Skole w obwodzie lwowskim, a także z powiatami Wołowiec i Wielki Bereznyj w obwodzie zakarpackim.

Ludność obwodu powstała dzięki rzekom Litmyr, Jabłonka (lub Turka) i Stryj, które posłużyły za podstawę osadnictwa w Turce. Na ich brzegach osiedlili się pionierzy plemion bojkowskich. Miasto wzięło swoją nazwę od tura, który pasł się na przybrzeżnych równinach. Wiele wiosek regionu Turka zostało zasiedlonych podczas istnienia państwa staroruskiego. W XV wieku ziemie Rusi zostały nadane przez króla polsko-litewskiego jego wasalom. Pierwsza pisemna wzmianka o Turce pochodzi z 1431 roku.

Ludność Prykarpacia, górnego i środkowego Naddnieprza, wygląda obecnie kulturowo i językowo dość monolitycznie. Chociaż Huculi, Bojkowie, Bukowianie i Naddniestrzanie nadal różnią się nieco w swoich zwyczajach i niektórych cechach językowych, wszyscy należą do jednego narodu ukraińskiego i tworzą wspólną kulturę ogólnoukraińską.

Turystyka i wycieczki to najlepszy sposób na spędzenie wakacji. Region Turka ma dobre możliwości do tego celu. Jako część systemu górskiego Karpat, terytorium to ma wiele osobliwości, które znajdują odzwierciedlenie w jego naturze, historii i działalności gospodarczej. Znajduje się tu jedna z najpiękniejszych górskich łąk w obwodzie lwowskim - Bukowiecka Polonyna, we wschodniej części której wznosi się najwyższy szczyt regionu, Pikuy. Roztacza się stąd wspaniała panorama na góry Turka, Skole i Zakarpacie.

Źródło Dniestru, największej rzeki obwodu lwowskiego i jednej z największych rzek w Ukrainie, jest malowniczym miejscem widokowym. Jego główna droga wodna, rzeka Strkyi, przepływa przez cały obwód. Jest ona częścią Głównego Europejskiego Działu Wodnego, który oddziela wody Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. Pasma górskie są atrakcyjne dla turystów: Werchowyna (oddzielająca wody Dniestru i Dunaju), Rozlutskyi, Vysokyi Verkh; Pikuy, Magura Limnyanska, Minchol Zubrytskyi, Shymonets, Kyivets, Zvirynets i inne szczyty.

Historyczne miejsca regionu są atrakcjami turystycznymi. Obejmują one Przełęcz Użocką, miejsce pierwszych bitew Ukraińskich Strzelców Siczowych; obrzeża wsi Svydnyk, miejsce pierwszej przysięgi wierności Ukrainie i jej narodowi przez oddziały UPA. Znajdują się tu pozostałości osad wojskowych i strażnic państw kijowskiego i halicko-wołyńskiego. Fascynujące dla podróżników są same wsie bojkowskie, które są wyłożone girlandami wzdłuż rzek i strumieni. Wiele z nich posiada wspaniałe zabytki historyczne i architektoniczne.

Wraz z rozwojem zielonej turystyki wiejskiej, region Turka staje się coraz bardziej popularny pod tym względem. Turystów przyciąga tu przede wszystkim ekologiczna czystość górskiej przyrody z pięknymi krajobrazami. Całkowity brak działalności przemysłowej zapewnia dobre możliwości zdrowotne i rekreacyjne. Są to przede wszystkim liczne źródła wód mineralnych takich jak "soda" i "naftusia" oraz czyste, lecznicze powietrze. Stwarza to dobre warunki do odpoczynku od zgiełku dnia codziennego.

Ponad 20 wiejskich właścicieli jest gotowych na przyjęcie gości w swoich posiadłościach.

Latem wczasowicze mogą zbierać grzyby, jagody, rośliny lecznicze, łowić ryby, polować, jeździć na rowerze, konno, pływać w górskich rzekach i spędzać niezapomniane wieczory przy ognisku w górach.

Zimą goście mogą jeździć na nartach, sankach i łyżwach. Zapoznaj się z obrzędami ludowymi i poczuj powagę religijnych świąt zimowych: - Święty Mikołaj, Boże Narodzenie, Stary Nowy Rok, Święto Trzech Króli. Masowe uroczystości, kolędy, szopki robią niezapomniane wrażenie na wczasowiczach.

Atrakcje przyrodnicze

Źródło rzeki Xiang
"Studnia Dowbusza" w miejscowości Rozluchi
Góra Łysa (689 m n.p.m.)
Studnia Franko "Pod lipą" w miejscowości Vovche
Źródło Dniestru w traktacie "Stare Pole" we wsi Vovche, na południowo-zachodnim zboczu grzbietu Rozlutskyi, na wysokości 760 m n.p.m.
Góra Rozluch (933 m n.p.m.)
Góra Pikuy (1408 m n.p.m.)
Budynki sakralne
Synagoga (XIX w.) - Turka, ul. Dzherelna
Kościół Wstawiennictwa Najświętszej Marii Panny (1780) - Turka
Kościół Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja (1750 r.) - Turka, ul.
Kościół św. Mikołaja (1739) w miejscowości Serednya Turka
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1750) - Horyszów Turka
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (XV w. - 1507 r.) we wsi Werchne Wysockie
Cerkiew św. Michała Archanioła i dzwonnica (1663 r.) we wsi Jassy
Cerkiew św. Michała Archanioła / św. Piotra i Pawła (1871 r.) we wsi Zubrytsia
Cerkiew św. Mikołaja / św. Jana Teologa (1886) we wsi Hołowske
Cerkiew św. Dymitra (1892) we wsi Łosyniec
Kościół Wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny (1875) we wsi Łopuszanka
Cerkiew katedralna Najświętszej Maryi Panny (1877) we wsi Chaszczów
Kościół katedralny św. Jana Chrzciciela (1881)0 we wsi Limna
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1680 r.) w miejscowości Vovche (Sereda)
Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela (1895) we wsi Pryslip
Kościół i dzwonnica katedry Najświętszej Maryi Panny (1902) we wsi Mokhnate
Cerkiew św. Dymitra (1838) we wsi Matków
Cerkiew i dzwonnica Świętej Trójcy (1903) we wsi Niżne Husne
Cerkiew katedralna Najświętszej Maryi Panny i dzwonnica (1798) we wsi Lybokhora
Cerkiew św. Michała Archanioła (1922) we wsi Lybokhora
Cerkiew św. Michała Archanioła (1921) we wsi Iwaszkiwce
Cerkiew św. Mikołaja i dzwonnica (1816) we wsi Komarnyky
Cerkiew i dzwonnica Zstąpienia Ducha Świętego (1814) we wsi Niżne Wysockie
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła (1870) we wsi Niżne
Cerkiew św. Michała Archanioła (1772) we wsi Karpackie
Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny (1838) we wsi Jabłoniow
Kościół katedralny Najświętszej Maryi Panny (1788) we wsi Werchnia Jabłonka
Kamienne kościoły Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1778) - Turka
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i dzwonnica (XVII-XVIII w.) we wsi Wierchnie Wysockie
Kościół św. Mikołaja (1842) we wsi Bitlia
Cerkiew Przemienienia Pańskiego (1820) we wsi Niżna Jabłonka
Co ciekawego
Rynek w Turce
Muzeum ludowe "Bojkowszczyzna" w Turce
Bojkowskie festiwale.
Festiwal ekokulturalny "Dzień Dniestru"
Festiwal pieśni patriotycznych "Strilletska Slava" w pobliżu wsi Jaworów - Syanki w pobliżu Przełęczy Użockiej.
Zachodnie centrum rehabilitacyjne we wsi Jaworów.
Miejsce rozstrzelania Kryivki w traktacie Zavalina we wsi Vovche.
Kamieniołom w miejscowości Turka.
Ośrodek rekreacyjny "U Varvaricha" we wsi Pryslip.
Upamiętnienie operacji "Wisła" w miejscowościach Verkhniy Turiv i Sokoliki.

Region Turka jest otoczony górami i zawsze był uważany za biedny i niedostępny. Turcy dumnie nazywają swoje miasto stolicą Bojków, ale niewiele to zmienia - kiepskie drogi i brak infrastruktury przydrożnej odstraszają potencjalnych turystów.

Wraz z ogłoszeniem niepodległości Ukrainy w 1992 roku, Turka stała się centrum i organizatorem Pierwszego Światowego Festiwalu Bojków. To majestatyczne wydarzenie, odbywające się co pięć lat, odbywa się przy akompaniamencie unikalnych trąbek trembita i melodii trojańskich muzyków i przyciąga dużą liczbę turystów i gości z całego świata.

Od 2007 roku we wsi Wierchnyje trwa budowa Zachodniego Centrum Rehabilitacji i Sportu, prowadzona przez Narodowy Komitet Olimpijski Sportu Niepełnosprawnych Ukrainy, na czele którego stoi Walerij Suszkiewicz, Bohater Ukrainy i Deputowany Ludowy Ukrainy. W przyszłości centrum będzie obejmować 1000-osobowy obiekt noclegowy dla sportowców i turystów, kolejkę linową o długości 2250 metrów, stoki narciarskie, trasy do narciarstwa biegowego i strzelnicę biathlonową.

Trasa 1: Złoty Pierścień Bojkowszczyzny (Turka-Rozłuk-Sambir-Kulczyca-Nahujewicze - Schodnica - Urycz - Skole - Tuchla - Niżni Worota - Wołowiec - Miżhirja - Jezioro Synewyr - Bolekhiw - Morszyn - Stryj - Drohobycz - Truskawiec - Schodnica - Turka). Trasa ma długość 534 km i trwa 6-7 dni. Ta ciekawa trasa turystyczna, zaproponowana przez znanego lokalnego historyka Jarosława Tyryka, nauczyciela w szkole Limnyanska w powiecie Turka, przebiega przez terytorium Bojkowszczyzny w obwodach lwowskim, zakarpackim i iwanofrankowskim.
Trasa 2: "Ruska Droga - starożytna droga przez Karpaty" (Sambir - Strelky - Limnya - Vovche - źródło Dniestru - Rozluch - Turka - Borynia - Komarnyky - Lybokhora - przełęcz "Ruska Droga" - dolina rzeki Latorytsia (Zakarpacie). Trasa ma długość 80 km i trwa 5-6 dni. Turyści mają okazję wędrować jednym z najstarszych i najbezpieczniejszych szlaków używanych od czasów neolitu przez plemiona i ludy żyjące po obu stronach Karpat, a także na wybrzeżach Morza Śródziemnego i Bałtyckiego. Przebiegał wzdłuż doliny Dniestru, a następnie wzdłuż rzeki Stryj do grzbietu Werchowyny. Turyści podróżujący szlakiem "Ruskyi Put" mogą dowiedzieć się, że ufortyfikowane wzgórza i wieże strażnicze stały w pobliżu wyraźnie widocznych szczytów, z których poprzedni był dobrze widoczny z następnego po drodze.
Trasa Z: Rozluch - Turka - Syanky (pociągiem) - Werchowyna Grzbiet Wododziałowy (do Pikuja) - Husne. Trasa ma 75 km długości, z czego 38 km pokonuje się pieszo. W pobliżu wsi Syanki (najwyżej położona wieś w obwodzie - 890 m n.p.m.) znajduje się źródło rzeki Syan. Obecnie Syanki stały się centrum narciarstwa (w 1913 r. znajdowała się tu najlepsza trasa narciarska w Polsce), odbywają się tu wyścigi narciarskie i zimowe biegi na orientację, a na granicy z Zakarpaciem znajduje się Przełęcz Użocka, świadek wielkich wydarzeń historycznych: znajdują się tu groby żołnierzy austro-węgierskich i rosyjskich poległych w bitwach I wojny światowej oraz symboliczna mogiła ukraińskich Strzelców Siczowych w miejscu ich pierwszej bitwy we wrześniu 1914 r. Z Syianky turyści udają się pieszo na górę Pikuy (1408 m n.p.m.). Pikuy (1408 m n.p.m.) wzdłuż grzbietu Werchowyny. Ze szczytu można podziwiać wspaniałe widoki na Zakarpacie, Beskid Skole i Turkę Wierchowynę. Turyści będą zafascynowani florą Pikuja. Nieprzypadkowo utworzono tu rezerwat przyrody o powierzchni 711 hektarów.
Trasa nr 4: Rozluch - Jawora - Swydnyk - Jasinka - Kindratiw - Hołowske - Schidnycia (obwód drohobycki) - Urych (obwód skoleski). Trasa ma długość 60 km i trwa 4-5 dni. Trasa ta jest wyjątkowa, ponieważ można ją pokonać pieszo, samochodem lub łodzią po rzece Stryj. Wodospad Jawirnyj (niedaleko Jawory), Schodkowa Skała (niedaleko Jasinki Zamkowej) i legendarne Uryckie Skały, gdzie w X-XIII wieku funkcjonowała potężna twierdza Tustań, są znane daleko poza regionem. Na skałach góry znajdują się rysunki starożytnych pogan. Historycznym miejscem są obrzeża wsi Swydnyk, gdzie latem 1944 r. odbył się pierwszy etap przysięgi wojskowej UPA wobec zjednoczonego rządu Ukrainy, Ukraińskiej Głównej Rady Wyzwoleńczej. We wsi Kindratiw urodził się wybitny etnograf i historyk Mychajło Żubrycki (1856-1919).
Trasa 5: "Makiwka - góra nieśmiertelnej chwały Ukraińskich Strzelców Siczowych" (Rozłucz - Turka - Ilnyk - Bagnuwate - grzbiet Wysoki Wierch - Kożewa (rejon Skole) - Połowiec - góra Makiwka). Makivka). Trasa ma długość 50-55 km i trwa 2-3 dni. Trasa wiedzie przez malownicze zakątki rejonów Turka i Skole na górę nieśmiertelnej chwały ukraińskich Strzelców Siczowych - Makiwkę. Trasa ta została zainicjowana w połowie lat 80. przez patriotyczną młodzież Turkiwszczyzny pod przewodnictwem jej lidera Myrona Utrysko. Z grzbietu Wysokiego Wierchu roztacza się wspaniała panorama na zamieszkaną Stryjsko-Sianską Werchowynę i zalesione Beskidy Skole. Ta część regionów Turka i Skole jest najmniej dostępna dla ludzi, więc flora i fauna są tu najlepiej zachowane.