Muzeum Wsi Vâlcea w Bujoreni: skansen Oltenii

Wieś złożona z całego okręgu

Muzeum Wsi Vâlcea (Muzeul Satului Vâlcean) leży we wsi Bujoreni, na wzgórzach nad doliną Aluty, zaledwie kilka kilometrów na północ od miasta Râmnicu Vâlcea. Oficjalnie jest to dział etnografii Muzeum Okręgowego im. Aureliana Sacerdoțeanu. Decyzję o utworzeniu tu stacji etnograficznej podjęto w 1966 r., a zalążkiem przyszłego muzeum stała się kula Bujoreanu — warowny dom bojarski z początku XIX wieku, odrestaurowany pod koniec lat 60. Pierwsze domy przeniesiono w 1969 r., a muzeum oficjalnie otwarto w sierpniu 1974 r.; w 2024 r. obchodziło półwiecze.

Muzealnicy zaplanowali nie wystawę pojedynczych budynków, lecz prawdziwą wieś ze wszystkimi jej instytucjami: zagrodami, szkołą, cerkwią, karczmą, warsztatami rzemieślniczymi i budynkami gospodarczymi. Domy nie są replikami, lecz oryginałami: rozbierano je belka po belce w różnych zakątkach okręgu Vâlcea, m.in. w krainie Loviștea (Țara Loviștei), i składano tu na nowo. Dziś na 8 hektarach stoi ponad 70 zabytków architektury ludowej, a muzeum przechowuje około 12 tysięcy eksponatów. W latach 2025–2026 część domów, szkołę i ogrodzenia restaurowano ze środków UE, więc niektóre budynki mogą być zamknięte.

Dlaczego warto

To najprostszy sposób, by w dwie godziny zobaczyć, jak żyły wsie Oltenii i gór nad Alutą sto–dwieście lat temu: od domów z gankiem foișor z okolic Horezu po zagrody winiarzy spod Drăgășani i budynki pasterskie z gór. Muzeum leży wygodnie przy drodze z Siedmiogrodu, a otwarte polany, drewniane płoty i sady sprawiają, że spacer jest spokojny nawet dla rodzin z dziećmi. Latem odbywają się tu jarmarki i festiwale tańców ludowych, w tym święto tancerzy căluș.

Co zobaczyć

• Kulę Bujoreanu — kamienny bojarski dom-wieżę z początku XIX wieku, od którego zaczęło się muzeum.
• Domy z gankami foișor z Măldărești, Stoenești i Bărbătești w okolicach Horezu oraz zagrody winiarzy z Prundeni i Olteanca.
• Drewniane cerkwie, w tym świątynię przeniesioną w 2009 r. z Anghelești (gmina Pietrari), którą muzealnicy uważają za najstarszą drewnianą cerkiew Oltenii, oraz cerkiew z 1785 r.
• Szkołę wiejską z przełomu XIX i XX wieku, pierwszy taki obiekt w rumuńskich skansenach, oraz karczmę z 1889 r. z gminy Malaia.
• Warsztaty i technikę wiejską: garncarnię z Vlădești, kuźnię, żarna i młyny wodne, folusz, kotły do țuiki i piec do suszenia śliwek.
• Szałas pasterski z góry Smeurat, przydrożne krzyże, pasiekę i wieże strażnicze.

Informacje praktyczne

Adres: wieś Bujoreni, 247065, okręg Vâlcea. Muzeum leży przy drodze E81/DN7, około 5 km na północ od centrum miasta Râmnicu Vâlcea i około 15 km od uzdrowiska Călimănești; od Sybina dzieli je około 95 km doliną Aluty. Z Ukrainy najwygodniej jechać przez przejście Porubne – Siret lub Diakiwci – Racovăț, a dalej przez Siedmiogród do Sybina. Samochód można zostawić przy wejściu.

Według bazy muzeów Narodowego Instytutu Dziedzictwa (cIMeC) muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli: latem w godz. 10:00–18:00, zimą 10:00–17:00; w poniedziałki nieczynne. Tel. +40 250 746 869, e-mail [email protected]. Nie znaleźliśmy w sieci oficjalnego cennika, więc cenę biletu sprawdź przy wejściu. Dane — stan na listopad 2026; sprawdź przed wyjazdem, zwłaszcza z powodu prac restauracyjnych. Ścieżki są ziemne i trawiaste, więc przydadzą się wygodne buty, a z wózkiem dziecięcym miejscami będzie trudno. Na zwiedzanie zarezerwuj 1,5–2 godziny.

W pobliżu

• Monastyr Cozia — fundacja Mirczy Starego nad Alutą, około 15 km na północ.
• Monastyr Turnu ze skalnymi celami — kolejne 2 km w górę doliny.
• Monastyr Horezu — obiekt UNESCO około 45 km na zachód.
• Ulica Olari w Horezu — warsztaty garncarskie po drodze do monastyru Horezu.
• Kule w Măldărești — kolejny zespół muzealny Muzeum Okręgowego Vâlcea.

Oficjalna strona: muzee-valcea.ro

Zdjęcia: FoamBubbles, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons; Roeland P., CC0, Wikimedia Commons; Alexandru Baboș Albabos, CC BY-SA 3.0 ro, Wikimedia Commons; The original uploader was Bogdan salaj at Romanian Wikipedia., CC BY 2.5, Wikimedia Commons; Bunu vio, CC0, Wikimedia Commons.