Jagnięcy Szczyt

2 230 m Jagnięcy Szczyt, Jaworzyna Tatrzańska

Jagnięcy Szczyt (słow. Jahňací štít) to szczyt o wysokości 2230 m (dokładnie 2229,6 m) w Tatrach Wysokich na Słowacji. Jest najdalej na północny wschód wysuniętym masywem grani głównej Tatr Wysokich: za Przełęczą pod Kopą zaczynają się już Tatry Bielskie. Wznosi się nad Tatrzańskimi Matlarami, ok. 17 km na północny zachód od Kieżmarku; na południowy wschód od niego, w Dolinie Zielonej Kieżmarskiej, stoi schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim. Najbliższe wsie to Jaworzyna Tatrzańska i Zdziar (ok. 7 km).

Masyw ma kształt piramidy z dwoma wierzchołkami połączonymi niemal poziomą granią; wyższy jest południowo-zachodni. Od szczytu odchodzą cztery granie tworzące niemal prostokątny krzyż: Grań Townsona ku Kołowemu Szczytowi, Koperszadzka Grań ku Przełęczy pod Kopą, Jagnięca Grań i Kozia Grań z Kozią Turnią. Ewenementem w skali Tatr jest to, że wszystkie granie szczytu mają własne nazwy. Masyw góruje nad Doliną Kołową, Doliną Zadnich Koperszadów, Doliną Jagnięcą i Doliną Białych Stawów.

Jak dojść / szlaki

Jagnięcy Szczyt należy do nielicznych wierzchołków słowackich Tatr Wysokich dostępnych znakowaną ścieżką, dlatego jest jednym z najczęściej odwiedzanych.

Szlak żółty – od schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim przez Dolinę Jagnięcą (Červená dolina). Przed wierzchołkiem, w rejonie Kołowego Przechodu, ścieżka staje się trudniejsza, a kilka eksponowanych miejsc ubezpieczono łańcuchami. Od schroniska ok. 2,5 h.
Do schroniska dojdziemy Doliną Kieżmarską od Kieżmarskich Żłobów albo znad Łomnickiego Stawu przez Wielką Świstówkę. Od przystanku „Kežmarská Biela voda” przy Drodze Wolności całe wejście trwa ok. 5 h 30 min (zejście 4 h 45 min), a suma podejść wynosi ok. 1330 m.

Przy zejściu uważaj, by nie przeoczyć wąskiej, niepozornej szczerbiny, w której ścieżka przechodzi na drugą stronę grani. Wielu turystów idzie dalej dobrze wydeptaną ścieżką granią w stronę Kołowego Szczytu – ale stamtąd nie da się zejść do Doliny Jagnięcej i trzeba zawrócić.

Co widać ze szczytu

Widok ze szczytu jest bardzo rozległy i według Świerza i Chmielowskiego odznacza się „niepospolitą różnorodnością motywów”. Samuel Weber podawał, że można stąd zobaczyć 16 stawów. Szczególnie alpejsko prezentuje się pobliska grupa Łomnicy, zwłaszcza Mały Kieżmarski Szczyt, opadający do Doliny Zielonej Kieżmarskiej ścianami wysokości ok. 900 m. Widać też Kieżmarski Szczyt, Pośrednią Grań i Łomnicę, grań Tatr Bielskich, a przy dobrej pogodzie Beskid Orawski, Góry Lewockie, Góry Słańskie, Góry Wołowskie i Branisko.

Przyroda i historia

Jagnięcy Szczyt to pierwszy od północy masyw Tatr zbudowany z granitów, a w Koperszadzkiej Grani odsłaniają się najstarsze w Tatrach skały osadowe – tzw. zlepieniec koperszadzki. Północna ściana o wysokości ok. 350 m opada do Jagnięcego Kotła, a w ścianie południowej taternicy wytyczyli wiele dróg o różnej trudności.

Nazwa wiąże się z wypasem jagniąt na dolnych stokach; według innej wersji kłusownicy nazywali „jagniętami” młode kozice. Dawniej szczyt nazywano Lastovicą (od ptaków gniazdujących na skałach), a Robert Townson zapisał go w 1793 roku jako „Szczyt Białego Jeziora”. Przez wierzchołek biegła granica między dobrami jaworzyńskimi a gruntami Kieżmarku i Białej Spiskiej, które w latach 1412–1769 należały do Polski; do końca XIX wieku stał tu kopiec graniczny. W XVIII wieku na północno-zachodnim grzbiecie wydobywano miedź.

Pierwsze odnotowane wejście: Robert Townson i spiski przewodnik Hans Gross, 9 sierpnia 1793 roku, choć wcześniej bywali tu pasterze, kłusownicy i górnicy. Pierwsze wejście zimowe – 3 grudnia 1911 roku (Lajos Rokfalusy i Gyula Hefty). Szlak na szczyt zbudowano w latach 1911–1912.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

Szlak leży w strefie wysokogórskiej słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP) i jest zamknięty od 1 listopada do 31 maja; chodzić można tylko w ciągu dnia i tylko szlakami. Aktualne ograniczenia – na stronie TANAP.
Trasa ma umiarkowaną trudność: odcinki z łańcuchami wymagają pewnego kroku i są niebezpieczne po deszczu lub przy śniegu. Pamiętaj o pułapce przy szczerbinie podczas zejścia.
Ratownictwo: Horská záchranná služba (HZS) – 18 300 (+421 18 300), numer alarmowy 112.

Ciekawostki

Wszystkie granie Jagnięcego Szczytu mają własne nazwy – w Tatrach to rzadkość.
Po niemiecku i węgiersku szczyt wciąż nazywa się „Szczytem Białego Jeziora” (Weißseespitze, Fehér-tavi-csúcs) – od Wielkiego Białego Stawu u jego stóp.

Zdjęcia: Kristo, CC BY-SA 3.0; Kristo, CC BY-SA 3.0; Adrian Tync, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0; Rafał Kozubek, CC BY-SA 4.0; Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.

Jak dojechać z Ukrainy

Przejścia graniczne

Użhorod – Vyšné Nemecké — drogowe, całodobowo
Mały Bereźny – Ubľa — drogowe, całodobowo Dla aut osobowych i autobusów; odprawy pieszych ukraińska straż graniczna nie potwierdza, ciężarówki do 3,5 t.
Małe Selmeńce – Veľké Slemence (pieszy) — piesze, 09:00–21:00 czasu kijowskiego Tylko piesi i rowerzyści; bez dalszego transportu niewygodne w drodze w Tatry.
Czop – Čierna nad Tisou (kolejowe) — kolejowe, całodobowo

Samochodem

Użhorod – Poprad ≈195 km, ≈2 h 55 min bez kolejek: przejście Użhorod – Vyšné Nemecké → I/19 przez Sobrance i Michalovce → Koszyce → autostrada D1 przez Preszów → Poprad (do Liptowskiego Mikułasza jeszcze ≈56 km D1, razem ≈249 km). Koszyce – Poprad ≈112 km. Na D1 wymagana e-winieta (eznamka.sk). Ciekawostka: ze Lwowa do Popradu najszybciej przez Polskę — Krakowiec – A4 – Kraków – Zakopane – Łysa Polana ≈468 km (≈5 h 50 min); przez Użok i Mały Bereźny ≈419 km, ale wolniej (≈6 h 40 min). Zakopane – Poprad ≈69 km, Zakopane – Liptowski Mikułasz ≈80 km.

Sprawdzono 23.10.2026; godziny pracy przejść i rozkłady się zmieniają — sprawdź przed podróżą.